senden nefret ediyorum, diye, ağladığım her kapının ardına diz çöküp yalan söylediğimi haykırdım. bakma bana öyle.

savaşacak, yüzleşecek gücüm olmadığından kaybolmayı seçtim. iyi sanıyorum kendimi, iyileştim diyorum. önümde bi kapı açsam yolumu bulacağım oysa açmayı bırak,bakmaya bile mecalim yok.

benden başka kimse hatırlamıyor seni. herkesten geçmişsin. benim şuramda sızısın.

vur beni nevin. şu beşinci kattan sallandırmana bile razıyım. aklım gitsin başımdan. unutayım.

ali, bana derin derin nefesler aldırıyorsun.

sen beni ne zaman gelsen bulursun, ben sana haberli bile gelsem kapıda kalırım.

beni ara. beni bul. beni sev. beni biraz da dizlerinde uyut, pes etmeye çok yakınım. beni mutlaka bul.

sen değil misin beni kuytu bir gecenin 4’üne kadar hıçkırıklara boğan acı? ben sana yenilmem. ölsem yenilmem.

ah, göğsündeki her yarayı merhametle öptüğüm... geç kalınan hiçbir hayat, hayat değildir. hayatın olmayı dilerdim.

herkese çiçek dağıtmış da sıra bana gelince ellerinde sadece diken kalmış gibi bi' şey

yine de kapıları çarpıp çıkma sen. bilirsin, herkes bir gün eve dönmek zorunda kalır.

sen hep bi' yere yerleştirmek istiyorsun beni çerçevelemek. şurada dursun böyle davransın. beni olduğum yere çivileme çivi tutmam ben.

o okyanusun şimdi durgun olması, benim o okyanusta harap olduğum gerçeğini değiştirmiyor.

bir zamanlar kendimi bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım. kaç metredir benim yokluğum? benden daha çok var sanmıştım. benim yokluğumdan dünyaya bir elbise çıkar sanmıştım.