dünyanın en güzel manzarasının senin yanında bir anlamı olacağını düşünmüyorum.

şimdi 20 yaşında 100 yıllık bir hayat hikayesiyle karşında duruyorum ama hala kucağını açsan dizine yatar saçımı örmeni isterim, keşke açsan.

insan mutsuzken yazmak, anlatmak, bağırmak için çok zamanı oluyor. bir ara demiştim mutluluğumu, heyecanımı bile paylaşacağım kimse yokken seçilmiş yalnızlık safsataları zoruma gidiyor diye işte hayatımın bu döneminde benim her şeyi paylaşabileceğim insanlar var artık çevremde. olmadıkları da oluyor herkesin bir yaşamı var bunu da anlayabiliyorum artık bu yüzden beni aşağıya çekecek, gülümsememi durduracak her şeyden arkama bakmadan kaçmaya çalışıyorum. canım sıkıldıysa ve kimseye ulaşamıyorsam tek kalıyorum, kendimi dinliyorum beni sinirlendirecek şeylerden de kaçıyorum aynı zamanda. hiçbir şeyi unutmuş değilim insan geçmişini, kendi olmasını sağlayan hiçbir şeyi bir sandığa koyup üstüne dantel örtemiyor ama bunlar artık omzuma yük olmaktansa elimden tutup beni yürüten şeyler oluyor. geçmişim karşıma geçtiğinde artık beni boğan, acı çekmemi sağlayan, her an boğazıma bıçak dayayan bir şey olmaktansa bak diyor bak bunları geçirdin o yüzden sakın oturma oraya, sakın düşme burada. biz diyor biz kolay gelmedik buraya sakın tekrar bu hale dönme sakın. hiçbir dönem ben olmaktan kaçmadım burada yalvar yakar iyi olmayı da diledim şimdi de iyi olduğumu yazıyorum. eskisi gibi değil evet her şeyde buraya koşmuyorum, yazmıyorum, bağır çağır ağlayıp duvar yumruklamıyorum. ben olmaktan ve evet değişmiş olmaktan çok memnunum. şükürler olsun

Eşli okey oynuyoruz arka arkaya 6 el açtım eşime diyorlar ki sen neden hiç açmıyorsun biraz oyna diyor ki o götürüyor zaten kazanırız. Bütün insan ilişkilerinde yerim bu mu olmalıydı ya

hayatımda önemli bir süreçten geçmiş ve hiç olmadığı kadar iyi hissederken kendimi, kimseden destek beklemezken üstüne dizlerime vurulan sopalardan ayaklarıma sıkılan kurşunlardan kaçmış kaçabilmişken yeniden delirdiğimi düşünüyorlar.

“bekleyeceğim leyla, bekleyeceğim. seni geri getiremiyorum, sana geleceğim günü bekleyeceğim.”

“senden başka ne varsa terk ettim birer birer”

insanları ve olayları çekmeye çalıştığınız taraflarda boğulun. kusturdunuz.

ya ben arkamı sana yasladım nerden bileyim dağlar da çekip gider

dışarının sesini bastırmak için açtığım müziğin sesi kısılıyor. dünyanın sesi artık beni rahatsız etmiyor. 

şimdi bakınca hepsinden önemlisi gözümde korkuyla kaçtığım her olayı göğsümde yumuşatıp baş etmeyi öğrendim. oluyor. 

bir takım olaylar oluyor, ben sadece izleyiciyim ama kötü senaryo. 

yedi kere düştüysen sekiz kere kalk ne demekse işte sen o kapıyı elli beş defa suratıma çarptın ben elli altıncı kez o kapıdayım. 

sırtıma giren bıçak ve kalbime giren sen. sen daha çok acıttın.