z.

ben, sabretmeyi öğrenmek istemiyorum mesela. hep sabırsız kalayım sana karşı, küçük bir kız gibi. istediğim şeyi yapmadın mı hemen üzülmeye başlayayım. yanlış bir şey mi yaptım hemen özür dileyeyim, gözlerim dolsun. sanki sen annem ya da babammışsın gibi istediklerimi söylerken bile çekineyim senden. beni gördüğünde gülümsedin mi hemen kendi dünyamdaki en mutlu insan olayım. aynadaki yansımamla göz göze mi geldim hemen gözlerimi kaçırayım, senden başkasının gözlerine değmeyeyim. pamuk şeker görüp senden bana almanı isteyeyim. sana garip hitap şekilleri bulayım. belki de çocuk yanıma bir çiçek uzatırsın. kaburgalarımın arasına konar kalbime yaslanırsın. gözlerindeki yansımamla aynalara bakmadığım kadar uzun bakışırım. gözlerini kaçırırsan ben bu boşluğa iyice karışırım.

fakat aysel içimdeki kelebeği vuruyorlar, ölmüyor.

uçurumun kenarına inşa edilmiş bir evim, duvarlarım yıkık dökük, camlarım paramparça, bahçemi izmaritlerim süsler. kırık camlardan her gün uçurumun köşesinden bıraktığım umutlarımı izlerim, hayal kurar susarım. bugün hava biraz daha kasvetli, etraf daha bir karanlık. ev sıcak, huzurlu olmalı, güvende hissettirmeli. bana gelen her yolda ayaklarına kırık cam parçalarım batacak, gelme bana. ben sana bir ev olamam. uçurumun eşiğinde çürüyüp giderken seni kendime mahkum edemem. bu ev benim zindanım, virane zindanım sevgilim.

anlamıyor musun, kalbim kalmadı.