Apropos of Nothing

Tumblr en concreto es muy anglocentrista y un gran número de los usuarios no habla más que inglés. Si quieres que tus cosas lleguen a gente con gustos u opiniones similares, escribirlo en inglés asegura que la gente por lo menos lo pueda leer. Suma a esto el hecho de que bastantes series y tal son originalmente de habla inglesa (y a veces ni se traducen a tu lengua madre), lo que crea un fandom principalmente angloparlante.

Más allá de eso, también hay que tener en cuenta las diferencias culturales que surgen entre fandoms de distintos idiomas. Por ejemplo, durante mucho tiempo el fandom de Vocaloid angloparlante y el hispanohablante han chocado con respecto a temas como la piratería. En ocasiones es complicado manejar estas expectativas, y si sabes varios idiomas, peor incluso.

A mí me gustaría subir cositas en español y encontrar a gente que comparta mis gustos, pero en Tumblr en concreto es casi imposible. Tumblr ya es de por sí mucho más «nicho» en espacios hispanohablantes que otras RRSS como TikTok o Instagram, y si tus intereses no son muy populares, despídete.

La lingüística de los espacios de fans también está hipercentrada en el inglés. No es una pareja, es un ship; no es un universo alternativo, es un AU; no es destripar, es hacer spoiler, etc. Incluso las siglas: en español es LGTB, pero lo que sueles ver es LGBT. Parece una tontería, pero esta disonancia cognitiva hace que resulte muchísimo más complicado hablar en tu propio idioma en un fandom. Por no hablar de las innumerables referencias a posts o a memes... en inglés todo, por supuesto. Como te atrevas a hacer cualquier referencia cultural no inglesa, no te entiende nadie. Pierde la gracia.

Λοιπόν, μπόρεσα να καταλάβω το γενικότερο νόημα αυτού του κειμένου, αν και δεν έμαθα ποτέ ισπανικά. Έκανα μαθήματα γαλλικών όταν ήμουν στο γυμνάσιο (και αργότερα στο πανεπιστήμιο), και χάρη στις ομοιότητες των δύο γλωσσών (που έχουν τις ρίζες τους στα λατινικά), μπόρεσα και κατάλαβα το κείμενο.

Α προηγούμενος χρήστης έχει απόλυτο δίκιο όταν περιγράφει το πως υπάρχει μια αγγλοκεντρική προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε όρους που εμφανίζονται στο διαδίκτυο.

Το ξέρατε ότι στα ελληνικά δεν υπάρχει όρος που αντιστοιχεί στην λέξη "fanfiction"? Η ιστοσελίδα TV Tropes προσπάθησε να αποδώσει τον όρο "φανταστική φαντασία", αλλά φαντάζομαι πως αυτό ήταν το τι έβγαλε κάποια μηχανή αυτόματης μετάφρασης. "Φανταστική φαντασία" μεταφράζεται σε "imaginary fantasy" ή "awesome fantasy" ούτε κατά διάνοια το τι εννοεί ο όρος "fanfiction". Στον προσωπικό μου φάκελο όπου αποθηκεύω όλα τα έγγραφά μου έδωσα τον τίτλο "Οι Ιστορίες μου" όταν ήμουν μικρή (12-13), και από τότε δεν τον άλλαξα.

Αρχικά έγγραφα στα ελληνικά. Προφανώς ήμουν καλύτερη στα ελληνικά, είναι η μητρική μου γλώσσα. Αλλά κάτι που πρόσεξα σχεδόν αμέσως είναι ότι κανένας δεν τα διάβαζε.

Γενικότερα, πάντα είχα την αίσθηση πως δεν υπήρχε ελληνικό κοινό. Ή πως το ελληνικό κοινό ήταν μικροσκοπικό και επικοινωνεί αποκλειστικά στα αγγλικά επειδή είναι σχεδόν αδύνατον να βρούμε ο ένας τον άλλον. Ξεκίνησα λοιπόν να γράφω στα αγγλικά (τα οποία ήταν χάλια τότε) και συνέχισα να γράφω στα αγγλικά. Μου αρέσει η προσοχή. Πάντοτε μου άρεσε. Ξέρω πολύ καλά πως κανένας δεν θα διάβαζε το έργο μου αν το έγγραφα αποκλειστικά στα ελληνικά.

Το θέμα είναι πως αυτός ο αγγλοκεντρισμός δεν περιορίζεται μόνο στο διαδίκτυο - τον βλέπω και καθημερινά στο δρόμο.

Το διαδίκτυο είναι "ίντερνετ".

Η ιστοσελίδα είναι "σάιτ".

Η εφαρμογή είναι "το απ".

Η ανάρτηση είναι "το ποστ".

Οι θεάσεις και προβολές είναι "βιουζ".

Οι ακόλουθοι είναι "φόλλοουερς".

Και ούτω καθεξής. Ακόμη και όταν έχουμε όρους στα ελληνικά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα επιλέγουμε να μην τους χρησιμοποιούμε. Έχω συνειδητοποιήσει και εγώ η ίδια πως πολλές φορές όταν προσπαθώ να εξηγήσω κάτι που είδα στο διαδίκτυο στους γονείς μου, φρακάρω επειδή πρέπει να σκαρφιστώ επιτόπου μια ελληνική μετάφραση. Και το αντίθετο - καμιά φορά κολλάω και δεν μπορώ να θυμηθώ μια λέξη σε μία γλώσσα αλλά την θυμάμαι στην άλλη.

Θυμάμαι ένα περιστατικό - πέρσι, νομίζω - που είδα ένα κοριτσάκι στον δρόμο, άντε το πολύ να ήταν στο δημοτικό, να λέει στον μπαμπά της "δεν ξέρω everything".

Ναι, προφανώς δεν ξέρεις "everything". Δεν ξέρεις καν πως να πεις "τα πάντα" στην ίδια σου την γλώσσα. Και ναι, είναι εντελώς αχάριστο να το σκεφτώ αυτό για ένα μικρό κοριτσάκι, αλλά δεν το έμαθε μόνη της.

Με θεωρούνε περίεργη ορισμένοι που πάντοτε επιμένω να χρησιμοποιώ ελληνική ορολογία όταν μιλάω. Και το κάνω σκόπιμα. Επειδή καλές είναι οι δανικές λέξεις (εννοώ λέξεις που έχουμε δανειστεί από ξένες γλώσσες, όχι λέξεις από την Δανία). Αλλά η άνεση έχει φτάσει σε σημείο απόρριψης.

Άσε που υπάρχει και η γενικότερη νοοτροπία το πως να χρησιμοποιείς αγγλικά είναι για κάποιο λόγο "επίκαιρο". Θυμάμαι πως όταν ήμουν πιο μικρή - έφηβη, πριν από μία δεκαετία - πως ένας συνάδελφος της μαμάς μου, καθηγητής φυσικής στο γυμνάσιο, της έδωσε την έκθεση που είχε γράψει ο γιος του για τις Πανελλαδικές. Αυτές είναι πανελλήνιες εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Η μητέρα μου είναι φιλόλογος (μία κατηγορία καθηγητή που ειδικεύεται σε γλωσσολογικά μαθήματα όπως η έκθεση). Ο φυσικός της έδωσε το κείμενο του γιου του γεμάτος περηφάνεια. (Προφανώς, για τον γιο του μιλάει.) Η μαμά μου μού έδωσε το κείμενο να το διαβάσω.

Ήταν απαίσιο. Δεν θυμάμαι καν το θέμα. Χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα πολύπλοκες ελληνικές λέξεις παράλληλα με αγγλικές λέξεις σε σημεία που μια απλή ελληνική λέξει θα έπαιζε τον ίδιο ακριβώς ρόλο. Δεν λέω πως δεν είναι θετικό που γνωρίζει ασυνήθιστες λέξεις. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα φαινόταν ανοργάνωτο, επιδεικτικό, μέσα στις ασυναρτησίες, και γενικότερα μια τρικυμία εν κρανίω. Νοιαζόταν περισσότερο να κάνει επίδειξη παρά να μεταφέρει το νόημα, και η ταυτόχρονη χρήση των απλών και αχρείαστων αγγλικών με τα εξεζητημένα ελληνικά κατέρριπτε το βάρος και την σημασία και των δύο.

Όταν μαθαίνει κάποιος ξένες γλώσσες, ξεκινάει προσπαθώντας να κάνει μετάφραση λέξη-προς-λέξη. Είναι το φυσικό πρώτο βήμα, και όλοι οι καθηγητές ξένων γλωσσών θα σου πουν πως αυτή η προσέγγιση είναι λανθασμένη επειδή πολλές φορές η γραμματική και η σημασία κάποιων λέξεων δεν αντιστοιχούν τέλεια με άλλες λέξεις. Δεν υπάρχει ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε προσωπικές αντωνυμίες στα ελληνικά εκτός και αν τις χρησιμοποιούμε για έμφαση επειδή το φύλο του υποκείμενου είναι ορατό από την ίδια την λέξη. Για αυτό λέγονται αντωνυμίες: αντί για το όνομα.

Η σημασία "αντί για το όνομα" δεν εμφανίζεται αν μεταφράσεις την λέξη αντωνυμία ως "pronoun" επειδή στα αγγλικά αυτή η λέξη σημαίνει "ΠΡΙΝ το όνομα". Η γλώσσα δεν είναι απλά μια συλλογή λέξεων που ακούγονται διαφορετικές, είναι επίσης μια νοοτροπία.

Αλλά πολλοί ποτέ δεν καταλαβαίνουν την πραγματική σημασία του μαθήματος "ποτέ μην κάνεις μετάφραση λέξη-προς-λέξη". Οπότε καταλήγουμε σε συζητήσεις το πως γλώσσες σαν τα ελληνικά και τα ισπανικά είναι σεξιστικές επειδή τα αγγλικά ταυτίζουν το γραμματικό φύλο και τη σεξουαλική ταυτότητα. Στα ελληνικά οι καρέκλες είναι θηλυκές, ο καναπές αρσενικός, και το τραπέζι ουδέτερο. Όταν θέλουμε να μιλήσουμε για μία ομάδα ανθρώπων, το "ουδέτερό" μας είναι γραμματικά αρσενικό. Η λέξη ομάδα είναι θηλυκή, παρεμπιπτόντως. Στα γαλλικά το ΠΕΟΣ είναι θηλυκό.

Αυτό είναι ένα πολύ καλό βίντεο που εξηγεί το θέμα (και επικεντρώνεται στα ισπανικά)

Εν συντομία, η επικράτηση των αγγλικών στο διαδίκτυο έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης μας και μας έχει κάνει να θεωρούμε τις μητρικές μας γλώσσες "προβληματικές" και "κατώτερες" από τα αγγλικά.

Χαίρομαι πολύ που έχω κάνει φίλους στο διαδίκτυο χάρη στα αγγλικά, και μπόρεσα και ανακάλυψα τόσα πολλά βιντεοπαιχνίδια και εκπομπές. Αλλά εύχομαι να μην έβλεπα τις αρνητικές επιπτώσεις στον δρόμο ενώ κάνω βόλτα.

And i encourage everyone seeing this to also translate the comment i'm writing, just to be clear. I'm writing in french in the rest of this comment to conform to the spirit of this post and push people to get more comfortable with interacting with other languages, not to exclude anyone from the conversation we're having.

C'est un très bon point à soulever que l'importation de mots anglais dans le vocabulaires d'autres langues à cause de la culture d'internet, et notamment de l'omniprésence de la langue anglaise dans cette culture. On a le même problème en français, énormément de mots utilisés par les jeunes et les personnes qui passent du temps sur internet sont des mots d'emprunt ; on entend de plus en plus des phrases comme "j'ai plié le game" ou "Kévin c'est le GOAT".

C'est pas forcément un problème car la langue évolue avec l'usage et il y a toujours eu des emprunts entre différentes langues, mais il y a clairement une accélération de ce phénomène avec internet, et un contexte différent : il y a une différence entre des jeunes qui utilisent régulièrement des mots arabes dans leurs phrases parce qu'ils sont d'origine arabe ou ont des amis qui le sont (sujet prévalent en France vu qu'une grande partie de la population est originaire d'Afrique du Nord, cela fait partie de la culture du pays, malgré ce que les racistes veulent nous faire croire), et des jeunes qui remplacent des mots français existant par un équivalent anglais parce qu'ils passent trop de temps sur les réseaux sociaux. Je veux pas jouer le rôle du vieux con, il y a bien sûr des tonnes de nuance dans cette discussion, à commencer par le fait que beaucoup des termes anglais empruntés n'ont pas d'équivalent, et certains ont des équivalents qui ne sont pas parfaits, ou encore parfois l'utilisation du mot anglais plutôt que de son équivalent français apporte une certaine nuance, par exemple en signalant que l'on parle dans le contexte précis de la culture d'internet. Un "salon du livre" n'évoque pas la même image qu'une "convention manga", même si mon père râle lorsque je parle de convention dans ce cadre, parce que le mot français "convention", s'il existe, n'a pas le même sens que le mot anglais, et c'est donc un calque.

Pour être clair: mon problème n'est pas l'évolution de la langue en soi mais l'impact de l'impérialisme anglophone sur les cultures d'autres pays et non uniquement leur langue. C'est du soft power et c'est donc important d'en parler et d'en être conscient.

Pour revenir au point soulevé par lermisv4, on a également ce problème en français, de ne pas avoir d'équivalent pour la plupart des termes relatifs à internet et aux fandoms. La preuve, je viens d'utiliser les mots "internet" et "fandom" au lieu de mots français. La majeure partie de la culture d'internet est basée sur la langue anglaise, on ne peut pas y échapper. C'est bien dommage, mais cela risque d'être difficile à changer.

Je confirme d'ailleurs que la vidéo attachée est très intéressante. Même si je ne suis pas d'accord avec tout ce que dit le youtubeur (ni avec la condescendance avec laquelle il traite les néo-pronoms et leurs utilisateurs), sa vidéo a le mérite d'ouvrir la porte à une discussion précise sur le sujet de la langue, son impact sur la culture, l'impact de termes comme "genres grammaticaux" ou "mots masculins/féminins" sur leur ressenti, et les possibilités qui sont déjà présente dans les langues romanes pour les personnes non-binaires qui souhaitent plus de neutralité dans le langage qu'iels utilisent.

Cette vidéo me rappelle d'ailleurs la manière dont ont été effectuées les traductions des livres de la série The Murderbot Diaries (par Martha Wells) dans les langues romanes : le personnage de Murderbot utilise les pronoms it/its en anglais, et il n'y a pas de réel équivalent dans les langues romanes, du coup les traducteurs.ices ont décidé de simplement accorder les adjectifs décrivant Murderbot au nom utilisé pour lea désigner. Le nom "Murderbot" a été traduit par Assassynth, un mélange entre assassin et synthétique. Assassin étant un nom masculin, les phrases où le sujet est "Assassynth" sont accordées au masculin. Lorsque Murderbot est désigné par le mot "SecUnit" en revanche, les phrases sont accordées au féminin, car "unité" est féminin.

First: THIS RECALL IS NOT STATE SPECIFIC. IT IS NATIONWIDE.

here are the specific products and dates:

FDA page on this:

If you have questions about Indigenous people's relationship to the Land, about our traditions, about appropriation, how to approach Indigenous peoples respectfully or how to avoid hurting closed practices, ask people from those closed practices and cultures. We're right here!!! You asking the white person like we don't exist, or worse, only taking your answers from other white people, is not as woke as you think it is. It's the opposite of the work you should be doing.

Oh, and no matter how "educated" someone seems, it's still nowhere near accurate from our perspective. White people don't speak for us and they cannot lead these movements, they shouldn't and cannot represent us because these movements exist to de-center and de-platform whiteness. Not to mention, they're still outsiders and they still get things wrong. They're learning and looking in through a window as much as any other white person is. And you're taking all your guidance from them without knowing that, without having any way to tell when they're wrong or misguided, because you're also an outsider. It's literally the blind leading the blind.

they got a lotta time to kill on that ship... i think they were goofin a lot :)

a neophallus can get erect with an implant (this will either be a bendable rod or a device that inflates with saline at the press of a button, usually in the testicles)

both can feel sexual pleasure and experience orgasm

most neovaginas will be able to tolerate larger insertions with enough dilating/training

the nerves in neophalluses take a while to regrow but it is incredibly rare to experience no sexual nerve growth

both can look and feel "normal" if that's what you want, just take good care of your scars and look at your surgeons' results portfolio (and don't be afraid to be picky! its your genitals, you get to decide!)

in fact it's possible for many people to stealth and for their sexual partners to never know. even for phallo, some people with natal penises have erectile implants too, ED is common. neocaginas are often indistinguishable from natal vaginas

many surgeons are starting to offer preservation options for patients who want a more mixed look/don't want to lose what they have