#sustuk

Nisan, mavinin pigmenti akmak üzere..

Dışarıda yağmur sonrası süzülen damla sesleri.

Küllüğün içtiği sigara, soğumuş yarım iki çay bardağı.

Hani yüreklerimizin kan yerine, lav pompaladığı vakitler.

Havada, yeni filizlenen dalların çıkardığı uğultu.

Baharın uğultusu...

- Onca zamandır birlikteyiz, hiç beni anlatmıyorsun. Hep kağıtlara bir şeyler yazıp duruyorsun. Bu sefer kağıda değil de, dik gözlerini gözlerimin içine bana anlat ne anlatacaksan?

-Nasıl anlatırım sevdiğim?

 Cümle nerede başlar? Nerede biter? Bilmem ki ben.

 Seni uzun uzun anlatsam, cümlem bitse, nokta gerekir. Ben senin içinde geçen hiç bir şeye nokta koyamam ki...

Kaşlarını hafif çatarak, kafasını sağa sola sallayarak...

- Hiç kurtuluşun yok anlatacaksın. Kaçamazsın bir yere..Böyle süslü cümleler ile kandıramazsın bu defada beni..

Ellerimi tuttu.. Öyle emanet gibi değil! Sıkı sıkıya kavradı...

Avuç içlerimin git gide terlediğini hissettim.

Sanki yüreği avuç içine gelmişti...

- Ellerim sıcak geliyor mu sana ? Bari bunu duymak istiyorum...

- Tenine ilk değen yağmur tanesi, teninin sıcaklığını anlatamazken, ben  nasıl anlatırım sevdiğim ?

Sustuk.. 

Masada sustu.. Damla sesleri kesildi..

Çaylar tazelendi, yeni sigaralar yakıldı.

Nisan ayının, yağmur sonrasıydı.

Sustuk’

Çoğu zaman sustuk.. Zamana sustuk , olanlara sustuk haykırmamız gereken konulara sustuk. İçimizde kalan bir gram sevgiye sustuk.

Bugün çok değişik bir karar alarak susma uzaklaşma kararı aldım herşeyden. Bir sigara yakıp zamanı bekliyecektim. Herşeyin hayırlısı tabiki öncelikle ama bir insanı üzen bir kişi birdaha üzer ve bir daha üzer üzmeye devam eder..

Çıkar ilişkileri gibi ilişkiler en  fazla…

içimizde bir yer sızladı inceden, 

sustuk