#steun

Eén van de fijnste zinnen die iemand tegen je kan uitspreken is wat mij betreft “je hoeft het niet alleen te doen”.

Als ge mistroostig zijt en ge weet niet goed waarom. Als ge nog eens goed wilt lachen of onnozel wilt doen zonder te moeten denken aan wat ze van u zouden vinden. Als ge van de wereld niet veel snapt en van de mensen nog minder. Als ge niet krijgt wat ge vind dat ge verdient, omdat ze u niet zien staan, de idioten. Als ge zoveel onder de mensen komt maar u toch soms ongelofelijk eenzaam voelt. Als ge op één hand de keren dat ge u vrij en onbekommerd hebt gevoeld in het afgelopen jaar kunt tellen. Als ge de dingen kapot wilt slaan, maar ge durft niet omwille van de gevolgen. Als ge zoveel wilt zeggen maar er niks uitkomt, omdat ge bang zijt dat ze uw gedacht raar zouden vinden of uw mening niet altijd zouden begrijpen. Als ge angstig zijt voor vanalles terwijl ge vroeger dacht dat ge nooit bang zou zijn, voor niets. Als ge ‘t allemaal beu zijt en ge er even tussenuit moet, de sleur, de routine die de maatschappij ons probeert op te leggen met werk/school. Als ge even uw hart wilt luchten of verlangt naar een stevige knuffel. Als ge’t even niet meer weet. Kom dan bij mij. Bij mij zijt ge veilig.