seen from China
seen from Italy
seen from Malaysia
seen from China
seen from Netherlands
seen from Netherlands
seen from United States
seen from Singapore
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Pakistan
seen from Pakistan
seen from United States
seen from Austria
seen from Japan
seen from China
seen from United States
seen from Germany
seen from Saudi Arabia
seen from United States
Kimkolwiek jesteś, mężczyzną czy kobietą, osobą silną czy słabą, zdrową czy chorą… Wszystkie te rzeczy liczą się mniej niż to, co masz w sercu. Jeśli masz duszę wojownika, jesteś wojownikiem. Te inne rzeczy to szkło, które otacza lampę, a ty jesteś światłem w środku.
Cassandra Clare
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Jaki ljudi ne plaču. znaju da plakanje nije slabost i da je sasvim u redu da imaju loš dan.
Da li se necega bojim?Što mi je toliko uznemirilo osjecaje da sam ih toliko potisnula da ih ne osjecam? Je li to neka osoba? Neki događaj?Događaj povezan sa nekom osobom.Ne znam,ne sjecam se nijedne stvari koja me ikada povrijedila,znam kakve stvari su me povrijedivale,ali ne pamtim toliko ni djelo,ni osobu,ni rijec sto me je toliko ubilo.Jel to krivi pogled neke osobe?Je li neka uvreda upucena meni?Da li je neuzvracena ljubav,prijatelja,decka,obitelji? Moja proslost je za mene zapecacena,kao da se nije desila.Ne osjecam ,samo se sjecam,donekle. Da li to znaci da sam toliko jaka da sam nastavila dalje,ili da sam u jednu ruku slaba pa sve to potisnula. Tko li bi to znao? Ali ja nemam problem s time sto sam prosla ,ako mene pitas,ja volim sto sam postala zaista.Izgradila sam se karakterno u osobu sa cvrstim stavovima,razmisljanjem vlastitim,postovanjem sebe. U jednom trenutku sam na 1 sekundu umorna od toga da budem tu za svakoga,ali opet,kome ja dopustam da bude uz mene? Ali opet i kada bude,bolje da ni nije bio,draze bi mi bilo da nije bio,jer nekako,vecina to ljudi radi radi reda, kao slusaju te a nemaju pojma o cemu pricas,kako se osjecas.Cesto sam okaraktezirana kao hladna osoba Da,istina,ne dotice me puno stvari,mozda bi me nekada trebalo biti briga ali nije.Ne dotice me toliko sreca ne dotice me ni tuga.Samo ogromna rupa u meni,crna.Ali nekad ju zaista volim.Jer ipak,to je dio mene.Ali kako je moguce da ja koja toliko ljudi zaista sam unijela svijetlo,osjecam mrak,mozda sam morala tako,da mogu prepoznat mrak u drugima,da mogu na njih prenijet nesto svijetlije,nesto sto mislim da je bolje.I zaista nikada ne cinim nesto jer zelim nesto zauvrat, niti to ocekujem od te osobe,hrpu puta osoba zapravo zaista bude nezahvalna,ali to je uredu,to samo govori o njoj, ali zanima me,da li postoje granice koliko mozes davat sebe a da ne dobivas nazad,moze li se osoba zaista toliko istrosit da na neki nacin postane prazna?Da li sam zaista toliko suza isplakala da vise ne mogu jer sam isplakala sve? Da li sam toliko bila tuzna i slomljena ?Da se ne moze vise ni slomit slomljeno? Ja ne znam ovaj odgovor. Znam trenutak kada mi se sve preokrenulo,trenutak od kad imam napade panike,ali ,što je tada bio okidač?Napadi panike nisu bas dobar znak.Ali i sto se tice njih, naucis ih kontrolirat,znas da si to ti radis,i da ti ne moze nista se desit.Samo nastavis disat,kao da se nista ne dogada,iako nekada imas osjecaj kao da su ti to zadnji uzdasi. Pitanja koja cu si sad postavit su preispitivanje mene,ne znam zasto se preispitujem kada se nikada nebi mjenjala.Ali ,zasto nisam drugacije odlucila nosit s nekim stvarima,zasto sam bas odabrala biti ta koja ce biti jaka,koja ce sve svladavat bez da se okrene,kada me nesto povrijedi da ni slucajno se ne pozali, kada me ljudi napustaju da ni ne trepne,da zaista,ni ne trebaju mi ,tko ne treba mene ,ne trebam ni ja njega,ali opet,zar ne treba ti bit zao kad netko odlazi a znaci ti?Zar ne trebas tugovat?Ja ne znam tugovat,znam samo osjecat ovo sto osjecam i znam samo bit ljuta.A i ljutnja je emocija zar ne? Onda mozda i nisam toliko bezosjecajna. Ili je to samo ta barijera stvorena kako me nista nebi bolilo,kao nebi Ali opet ,ni ne sjecam se kada je netko otisao od mene,uvijek sam ja ta koja odlazi,vecinom,u zadnje vrijeme,tj ni nisam tamo zapravo,ljude misle da jesam,ali nisam,jer ne vide mene,pravu mene.A nije ni da se potrudim pokazat im ali jednostavno,svaki put kada sam i malo probala,nisam bila shvacena.Da li se ja zapravo bojim ne bit shvacena pa zato nista ni ne govorim?Dobro pitanje zapravo.Ili ne zelim pokazat da imam neke slabosti,navikla sam davno da ljudi to koriste jedni protiv drugih,a i da ih jednostavno nije briga.Ali ni ne treba mi to,ja sam oslonac sama sebi,ja sam zahvalna na svemu sto imam.I sada kada mi se desavaju razni problemi i dalje ja se jako nosim s njima,i dalje sam ja ta koja sve slusa,koja unosi nadu i siri pozitivu,prica o ljubavi,prica o tome kako postoji dobri ljudi kako losi ljudi su samo nesretni ljudi.Kako je moguce da osoba koja nema toliko povjerenja u ljude,koja bukvalno ih na neki nacin odbija,s druge strane ima toliko vjere u ljude. Muka mi je od toga da ja budem ta koja povrijeduje ljude,a nije do mene sto ne dopiru do mene,sjebana stvar je kada nesto i zelis osjecat a ne mozes,a nekada prije nisam zeljela osjecat nista,samo da prestane,da sve prestane.U dubini duze znam da sam povrijedena,jakost je ponekad slabost.
Oddałabym wszystko, żeby być gdzieś z tobą.
Ktoś
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
”E departe de a fi perfectă!”
"Sânii ei sunt prea mici!"
"Are fundul plat!"
"E prea grasă!"
"E prea slabă!"
"E urâtă!"
"Uită-te la dinții ei!"
"E prea scundă!"
"E prea înaltă!"
"Se îmbracă asemenea unei curve!"
"Nu știe să se îmbrace!"
"Vergeturi! Ce scârbos!"
"Are pielea prea închisă la culoare!"
Dar, există un lucru pe care-l nu-l vedem niciunul dintre noi.
Este un om.
Are emoții.
Comentariile noastre o fac să se simtă nesigură.
O doare.
Chiar și fără remarcile noastre, ea știe deja aceste lucruri. Subliniindu-le, nu facem nimic altceva decât să-i facem și mai mult rău. Poate că nu recunoaște, dar ea crede lucrurile ce le aude. Nu doar că-i frângem inima, ci îi frângem întreaga ființă. Și o ființă frântă se vindecă mai greu decât o inimă frântă.
Nu va fi perfectă.
Nici noi nu vom fi vreodată.
Doar pentru că ea nu corespunde ideii noastre de frumusețe, nu înseamnă că e urâtă. Fiecare femeie este frumoasă în felul ei.
Sursă nesigură
Pismo tebi, koji si mi uništio snove
Opet sam te sanjala, molio si me da te primim nazad u svoj život i ja, budala, sam te bez razmišljanja primila. Nema veze što sam već krenula dalje, što izlazim s drugim muškarcem... Primila sam te nazad. Bio si sretan, a ja sam duboko u sebi osjećala nemir i nesigurnost, kao kad sam bila s tobom. Odjednom su se vratila sva sjećanja na sve što si mi rekao, uradio. Odjednom želim da moje tijelo više nije moje, želim da mi ruke otpadnu jer sam te njima grlila, želim da mi prsti nestanu jer sam te njima mazila. Želim isprati usta sapunom jer sam te uvijek hvalila, govorila sam ti da si najbolji. Govorila sam ti da te volim. U zadnjim trenucima naše veze sam te molila da ostaneš, da ne ideš, da ću se promijeniti iako više nije bilo ničeg na meni što nisam pretvorila u nešto što bi ti se moglo svidjeti, samo da te zadržim. Svoje tijelo želim umočiti u kadu punu neke vrste jake kiseline da isperem sa sebe sve tvoje poljupce, ne želim više biti u ovoj koži koju si toliko dirao i obožavao. Ne želim više biti ja, jer si me ti volio. Slomio si me. Uništio si me. Svaki put kada me netko pogleda sa željom u svojim očima, sjetim se tebe i kako si slomio svaku mrvicu nade u meni. Ne vjerujem više u istinskoj ljubavi, ne vjerujem da će itko naletiti i da će promijeniti moje mišljenje. Ne vjerujem. Proklinjem te jer te svake druge noći sanjam, a kada te ne sanjam, u mislima si mi cijeli dan. Mrzim činjenicu da mi ne napuštat glavu, ni preko dana niti preko noći. Mrzim činjenicu da te toliko silno želim nazad iako si me povrijedio na tisuću načina. Mrzim da mi fališ preko noći kada me nema tko zagrliti i mrzim što mi fale tvoji poljupci. Mrzim da ne mogu otići u taj prokleti Grad bez da se sjetim svakog skrivenog mračnog kuta gdje smo izmijenili neki intimniji poljubac, dodir ili pogled. Mrzim da mi u ušima i dalje odzvanja to tvoje zadnje „Fakat mi je žao što nismo uspjeli“. Mrzim te ali te i dalje volim na neki svoj uvrnuti način, zato te i sanjam, zato mi ne izlaziš iz glave. Ali sebe volim više i moram prihvatiti činjenicu da si me napustio, slomio, uništio. Moram ponovo sagraditi samu sebe od temelja i tješi me činjenica da će u budućnosti postojati verzija mene koju nikada nisi dotaknuo, poljubio, u čije uho nikada nisi šapnuo čarobne riječi. Postojat će verzija mene koju nikada nisi upoznao, jer budi siguran da neću biti ona ista, bezazlena, naivna mala glupača koju si uspio iskoristiti pa baciti u vjetar kao da nikada nismo imali ništa. Svaki idući će biti bolji od tebe, i imat će bolju nego što si ti imao.
Moram ti se zahvaliti. Natjerao si me na potrebnu preobrazbu. Natjerao si me da od djevojčice izrastem u ženu koja zahvaljujući tebi zna da može preživjeti svaku uvredu koju čovjek može baciti na nju. Nisam više slaba, ne prilagođavam se drugima, ne vidim potrebu niti svrhu toga. Naučio si me da onaj koji me istinski voli, taj će ostati sa mnom ma kakva ja bila, da će me prihvatiti isto kao što ću ja njega prihvatiti takvim kakav je. Hvala ti na tome.
Atât am de spus.
"-Dacă aveai cu câteva kilograme mai puțin, erai perfectă!
-Ce ai făcut tu să meriți o femeie perfectă?"
Nu înțeleg conceptul din zilele noastre. De ce trebuie să fii 90-60-90 ca să fii frumoasă? De ce trebuie să ai 45 de kg si peste 1,70 ca să fii frumoasă? De ce trebuie să ai un păr lung și mătăsos, o față curată și o piele moale pentru a fi considerată frumoasă? De ce?
Eu de ce, cu cele 55 de kg ale mele, cu un ten cu coșuri, cu burtica mea, cu picioarele mele cu aripioare și cu un fund cu "gropițe"și vergeturi, nu pot fi considerată frumoasă? De ce mă simt inconfortabil cu ceea ce sunt? Sau mă rog, mă simțeam. De ce trebuie să arătăm toate ca modele ce ni se bagă pe gât de mass-media?
Înainte, să fii o femeie frumoasă, însemna să fii o femeie cu forme voluptoase, pline. Ce vede lumea atât de atrăgător la niște oase, două silicoane și la două buze de rățușcă? Ce vede lumea atât de atrăgător la acel machiaj? Eu nu-i mai găsesc rostul,pentru că , seara, când mă demachiez, sunt doar eu cu fața mea, și îmi dau seama că, dacă eu nu o accept așa cum e, de ce am pretenția ca altcineva să o accepte? Să mă accepte pe mine. Să mă iubească, eu neiubindu-mă? Nesiguranța se vede, se simte, și nu e folositoare.
Adică, dacă voiam să fiu model, mă străduiam, și deveneam. Dacă nu sunt, nu mă faceți să mă simt aiurea pentru asta. Nu zic că-mi place să mănânc, și ca vai Doamne, nu aș putea slăbii, dar de ce? O viața avem. Nu vreau să o petrec în diete și abținându-mă de la ce-mi place. Nu sunt de acord cu obezitatea, evident, dar nici nu anorexia de care dau dovadă majoritatea modelelor. Nu eu am ales să am coșuri, nu și dacă le am, sunt ale mele și le iubesc. Da, le iubesc. Cum îmi iubesc și sânii mici, cu vergeturi, picioarele "îndesate", fundul cu celulită și vergeturi,nasul meu mare, fruntea lată, dinții strâmbi, alunițele,tot. LE IUBESC. Sunt ale mele toate, fac parte din mine și tocmai de asta le iubesc,pentru că mă iubesc și pe mine. Am învățat să mă accept fix așa cum sunt.
Oamenii sunt răi, foarte răi. Vor arăta cu degetul mereu, important e ca noi să ne simți bine în pielea noastră și să ne iubim, în primul rând, pe noi.
