#lijf

Hi guys! so most of you don’t know (because I haven’t updated it in 8293749862398 years, but I have a destiel fic that I finally updated! The new chapter is pretty short but I am going to be working on it again so maybe check it out? Fair warning this is the first fic I’ve written (and I don’t read fic) so I know it isn’t the best but who cares. 

Here’s the general summary:

Dean is an 18 year old fanfic writer who doesn't feel worth in the real world. He takes to the internet to express his passion and here he finds Cas in the comment section. Their bond grows immediately and soon neither can stand to be so far away from the other.

And here is the link:

http://archiveofourown.org/works/4641048/chapters/10584180

Blog challenge #24: Iets waar ik me voor schaam

Schaamte. Dat is iets waar ik wekelijks last van kan hebben. Dat is best lastig, want het kan me beperken in wat ik eigenlijk zou willen doen. Maar waar schaam ik me dan voor? Hoe komt dat ik me schaam? Ik dacht: “laat ik exact opzoeken wat schaamte nu eigenlijk betekend”. Want ik voel de emotie, maar hoe zit dat dan precies?! (more…)

Ik had een relatie,

Een hele goede relatie.

Met mijn lichaam wel te verstaan.

Ik kon er alles mee,

Liefde en intimiteit geven,

Kinderen dragen en baren,

Sporten en herstellen,

Lekker eten en genieten,

Ik hield echt van mijn lijf,

Wat het kon,

Hoe het eruit zag,

En hoe het voelde,

Natuurlijk was er soms wat,

Maar de liefde was sterk,

Wij konden dat aan

En toen ineens was het foute boel,

Kon ik het niet meer vertrouwen,

Dat lijf van mij.

Niets doet meer pijn, dan het vertrouwen verliezen, in dat wat je als vanzelfsprekend zag.

Mijn relatie verslechterde,

Ik moest regelmatig op de bank zitten op de momenten dat ik normaal vol in het leven zou staan.

En wanneer ik iets deed werd ik teruggefloten,

En soms wanneer ik niets deed werd ik ook gestraft.

Wat een rot situatie.

Toch wilde ik samen terug naar die goede relatie,

Dus ik en mijn lijf gingen naar de cardioloog.

Als het goed is heeft hij ons gefixt.

Maar het vertrouwen is weg.

Dat onvoorwaardelijke sterke geloof is weg.

Soms gaat de relatie beter, nemen we kleine stapjes om de band weer op te bouwen.

Maar wanneer iets even anders voelt is er wantrouwen en angst.

Laat het me niet gewoon weer in de steek.

Net als de vorige keer.

En wat dan?

....

Want mijn lijf kan mij wel in de steek laten maar ik mijn lijf niet.

Hoe oneerlijk is dat.

Vooral dat machteloze en oneerlijke valt me zwaar.

Hopelijk komen we snel uit deze relatie dip en kan ik mijn lijf weer omarmen.