#onzekerheid

Het was al ver na middernacht toen de stilte in de universiteitsbibliotheek definitief bezweek onder het monotone getik van Eriks toetsenbord. Wekenlang hadden ze aan hun database gebouwd, een minutieus geconstrueerd doolhof van logaritmen en sociologische parameters. Dit was het moment van de waarheid: de definitieve testrun waarin hun theoretische model gekoppeld zou worden aan de rauwe,…

De angst voor de veiligheid van de schuur bleef bij Harrie sudderen als een onderhuids vuurtje. Hoewel de inspecteurs alles hadden verzegeld en de volledige inventarislijst veilig in zijn kluis lag, vertrouwde hij het niet. Hij was de afgelopen dagen meermalen langs de hoofdpoort en de twee achtergelegen toegangen van het landgoed gereden. Met de precisie van een rechercheur had hij foto’s…

Midden in de nachtlijkt alles groter, grauwer klauwt onzekerheid diep onderhuids tot de roze dageraadhet spook verjaagt terug de schaduw inzich samenballend tot een stip op de muurbroedend geduldig wachtendop het duister dat gaat vallen hoe vaak je er ook overheen verfthij laat zich niet wegpoetsen maar haakt zich vastin je onderbewustzijn tot je beseft dat wat je maakt je ook weer kunt…

Mijn buurjongen probeert een verhaal van zijn kleine zusje over haar sportschool na te vertellen. Ik begrijp er weinig van. En ik stel wat vragen. Waarop ik het antwoord krijg dat hij eigenlijk niet heeft geluisterd en het niet weet. Bij hun moeder heb ik een vergelijkbaar probleem. Wanneer ik vraag hoe de sportschool heet, wie die sportleraar is en waar de sportschool gevestigd is.Krijg ik te…

of: hoe onzekerheid ons leert walsen Pieters’ Daglicht over Denkdingen Daar staat het dan. Midden op de vloer. Het woord misschien. Geen ja, geen nee, maar dat licht wankelende, wiebelende woord dat altijd op sokken verschijnt en in de verkeerde maat begint te schuifelen. Terwijl de rest van de zaal keurig in paren door de zekerheid walst, staat misschien in een veel te wijde broek te wachten…