Seni yazıyorum her yere. Beğeniyorlar, iltifatlar ediyorlar. Yüzlerce teklif geliyor. Kitap yaz diyorlar. Çok güzel yazıyorsun diyorlar sevdiğim. Kalbimdeki acıları, içimdeki yokluğunu azaltmak için yazdığım yazılara iltifatlar yağıyor. Bilmiyor ki her bir kelime kalbimdeki bi dar ağacı. Bilmiyorlar ki ben her kelimede kendimi idam ediyorum. Umutlarımı, sevgimi, güvenimi idam ediyorum. Edeyim ki sevmeyeyim senden başkasını. Sevgim ölsün ki senden başkasında kirlenmesin. Hayali zincirler vuruyorum bedenime. Yaralıyorum bazı yerlerimi. Öptüğün bazı yerlere yara bandı yapıştırıyorum. Dokunamasınlar diye, tenimde sadece senin izini taşımak için saklıyorum herkesten. Kulaklarımda tıkaç, kafamın içinde sadece senin sesin dolanıyor. Bak sol yanımdaki yara bantlarına, bak kalbimdekine. Kaç tane bant var say. 10 ? 20 ? En çok orası acıdı çünkü. En çok sol yanım ağırdı. Saklıyorum seni, senin izin olan her şeyi... ama biliyorum. Biliyorum iki gözümün çiçeği zaman bu izleri de yok edip gidecek. Zaman senide, sana ait anılarıda alıp gidecek. Biliyorum... bi gün ne sesin olacak kulaklarımda ne bu yara bantları. Ne bende sen, ne sende ben... kalmayacak. Bu acı da geçecek biliyorum... keşke bilmesem
