#sen gitme

sana gelemedim ben. yenilir yutulur, ele avuca sığar şey mi bu. ben. sana. gelemedim. hep bir aksaklık oldu. birkaç duvara tosladım. ve döküldü şiirlerim. eğildim topladım. ama virgüller kayıp. ayaklandım yine de. tam gelecektim de güzergâh değişti sanki. bir bahar günü kar yağdı da yollar kapandı gibi oldu. durdu tüm seferler. biletler çok tütüne mâl oldu. sana gelemedim ben. evde yoktun ve annen açmadı kapıyı. öylece eşiğe oturdum. üç çift laf da boğazıma oturdu. anlamadım. bir anda akşam oldu. tüm sokak lambaları tek tek söndü. görsen yıldızlar geceye küstü. sana gelecektim ben. cebimde yollar. elimde taşlarım vardı. içimde çocuk heyecanı. gözümde yaşlarım vardı. ama gelemedim işte. oysa kimler nerelere gitti.

Madem dönecektin o yolu niye ilerledin o kadar. Bak dizlerin kanadı o yolda. Cebindeki taşların bitti. Her sokakta bir anın oldu. Düştün. Düştün de ellerin yeri sevdi o yolda. Dizlerin yaraları sevdi. Hem daha kendini bulacaktın. Aramaya bile başlamadan dönülmez öyle. Yoruldun mu? Dermanın mı kalmadı. Soluklanmaya yer mi bulamadın? Kaldırıma ev demeyi öğren. Taşlar yoldaş oldu da kaldırım ev olmaz mı sanki. İnan dönmekten kolay. Doldun mu? Taş bir nehre. Ama ne olur dönmeyi isteme. Limonları sev. belki yolun az ilerisinde limon ağacı vardır. Her zaman çiçekli değildir o yol ama çiçekleri de sev. Bazen göremediğin gökyüzünü ve kuşları sev. Kaldırımı seninle paylaşan karıncaları da sev. Sev ki dönmek isteme. Dönerken yine düşeceksin. Yol aynı yol ama geri gideceksin. Hem yanındakilerde eksildi bir bir. Nasıl tek döneceksin. Dönme. İlerle sen. Kaldırıp başını ilerle. İstersen eğip ilerle. Yalpala. Geriye doğru dön bak. Bazen olduğun yerde dur. Ama ilerle.

Hayat biri yüzünden bitirilecek kadar ucuz değil…

dolu kadehi ters tut degilim ama gitme.

Gece yarısı başlar benim yalnızlığım. Sabah olana kadar. Güneş eşlik eder tüm yalnızlığıma. Oda terk edip gider beni, yıldızlar basınca bağrına.