O gece dolunay vardı ve gökyüzü ışıl ışıldı. Ara sıra ince bulutlar dolunayı gölgeliyor, okşayıp geçiyordu. Durgun bir bahar havası vardı dışarıda. Ama ben üşüyor, titriyordum. Soğuktan ziyade yalnızlıktan idi bu.

Bir zamanlar yüzünü göreyim diye yalvardığım Rabb'e şimdi adını bile anmıyorum.

Bana kal denilmesini beklediğim günden beri sürgündeyim, sonu olmayan bir sürgün.

Ellerin bir hançer misali dokunduğun yerlerim kanıyor

Birbirimize bakarken görmedik aynı şeyleri.

Edebiyatın herhangi bir yerinde bende seni susturacak bi nokta yok.

Derinlerden gelen bi yalnızlık sinsi bir düşman gibi sarıyor etrafımı, tıpkı evladını yıllar sonra bulan bir annenin çocuğuna sarılışı gibi sarıyor tüm bedenimi, hapsediyor.

Seni unuttuğunu söyleyerek dilim kalbime ihanet ediyor, kalbim ise senin için çarparak mantığıma ihanet ediyor

Boğuluyorum, senin hayalin ellerini boynuma dolamış, yavaş yavaş acıtarak öldürüyor.

Çok bekledim, gelip sarılman imkansızdı belki ama nasıl olduğumu merak edersin sanmıştım.

Bana kalbim yokmuş gibi davranıldı.

Sizi kaybetmekten korkmayan insanları özgür bırakın.

Beni bu boşlukta tek bıraktığın için seni affetmeyeceğim baba.

En çok da sana kırgınım baba, hiç olmayışına, sevgisizliğine.♧