#antropoloog

bron beeld: volkskrant.nl Antropoloog en filosoof Ton Lemaire (1941) schreef een boek waarin hij uitlegt wat landschap en natuur met ons mensen doet. Dat deed hij in begrijpelijke taal met nadruk op wat mensen ervaren en voelen als ze buiten zijn. Zoals hij zelf schrijf: Ons lijf is immers de natuur die we zelf zijn en waardoor we in constante wisselwerking staan met de alomvattende natuur…

Voordat schrijver Mario Vargas Llosa (1936) in 1958 naar Europa gaat, vertoeft hij nog een tijd in het Peruaanse deel van de Amazonas. Samen met de Mexicaanse antropoloog Juan Comas maakt hij een tocht door de Alto Marañón. Daar bezocht hij Urakusa, een typisch Amazonas–dorp. Inwoners van het dorp Urakusa in het Peruaanse deel van de Amazonas; bron beeld: deperu.com Die weken in de Alto Marañón,…

De grotkunst van Henri Breuil

In de negentiende eeuw werden er in Europa ontdekkingen gedaan die onze kijk op de vroegste mens (de holbewoner) een geheel ander aanzien gaf. In Altamira, Spanje, Lascaux en Les Trois Frères, Frankrijk zorgden loslopende honden en spelende kinderen voor de ontdekkingen: grotkunst. In grotten werden tekeningen gevonden van vooral dieren, die na onderzoek, werden toegeschreven aan de vroegste…

Jo Govaerts: een man is een hel

Een man is een hel… Een man is een hel / voor een andere man. / Zoals hij schreeuwt hou toch van me. Zoals hij schreeuwt / geef eten geef eten geef eten en strijk me je grote hand / dit hoofd weer uit zijn rimpels. Uit: Sprong naar de sterren – Ruben van Gogh, Kwadraat Utrecht, 1999 bron foto: woutervanheiningen.wordpress.com Jo Govaerts (1972, Leuven, Be)

Ton Lemaire’s gedachten bij een schilderij van Camille Corot

Souvenier de Mortefontaine, olieverfschilderij uit 1864, gemaakt door jean Baptiste Camillie Corot.

Dit midden-Franse bosgezicht, ooit door het oog van Corot liefdevol waargenomen, heeft door diens weergve iets eeuwigs en definitiefs gekregen. Heeft hij als dichter-schilder kunnen doordringen tot de verborgen intimiteit van het bos, of weerspiegelt deze herinnering aan een late zomerdag in het…

Autisme is een verschrikkelijke, levenslange stoornis, maar er is geen betere tijd als de onze om persoon met autisme te zijn. Iemand met een diagnose autisme heeft tegenwoordig immers meer toegang tot ondersteuning en kansen op scholing dan ooit tevoren.

Mijn vaagste liefde was er een waar niet over gesproken werd. Maar ook echt niet. En toen was hij weg. Niet plotseling zoals je soms hoort. Maar langzaam. En steeds verder. En ik liet hem gaan. Ik weet niet meer wanneer. Misschien wel gister pas. Misschien was zeven maanden geleden het moment. Kan ook wel een jaar geleden zijn. Heftig was het wel. Good memories ook. Ook!

Ik ben Jennifer. Acht-en-Twintig jaar en op zoek naar antwoorden op al mijn vragen. Een half jaar geleden ben ik begonnen als lovebird bij ludduvuddu. Dat was geen toeval. Mijn hart was zwaar gebroken. Nee. In twee stukken (of nog erger als je het kan bedenken).

Hoe kon het nou dat ik zo verliefd was en hij helemaal niet? Hoe kon het zoveel pijn doen terwijl ik wist dat ik door moest en het geen zin had? Hoe kon het toch dat hij niet uit mijn hoofd ging? Zelfs niet zonder contact. Zelfs niet met alle moeite in de wereld. En hoe kan het dat hij nu langzaam verdwijnt naar de achtergrond? Dat de zon dit jaar honderd keer harder schijnt (was dat niet vorig jaar?). Dat dezelfde mannen dit voorjaar duizend keer zo leuk zijn als vorig jaar? En tenslotte: Waarom is hier nog geen medicijn voor?

Naast vrouwtje en lovebird ben ik ook antropoloog. Antropologen staan vooral bekend als types die in verre oorden dingen uit proberen te vogelen over mensen waar we verder nooit echt iets mee te maken gaan krijgen. Maar het vrouwtje in mij kwam er uiteindelijk achter dat ik veel liever mijn eigen vragen beantwoord (en gelukkig ben ik niet de enige antropoloog die dat doet).

Antropologen stellen vragen, lezen erover, denken er over na en kijken dan naar andere mensen om antwoorden te vinden. Je kan wel nagaan dat op dit soort vragen nooit een eenduidig, of geldig antwoord te vinden is. Dat is ook het mooie van deze vragen. Het antwoord ga je nooit vinden.

Maar misschien kunnen we het de komende tijd wel iets duidelijker maken en iets beter begrijpen. En natuurlijk nog veel meer vragen verzinnen. We komen er wel!

Doen jullie mee?