Top Posts Tagged with #anne.chris

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden.

Een liefdesbrief aan een jonge man / Samenvallende scheuren/ Druiven moet je kapot maken (voor de werking van alcohol)

•18+ Adults Only

Watch Anya Live on Cam

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.

✓ Live Streaming✓ Interactive Chat✓ Private Shows✓ HD Quality✓ Free Actions

Free to watch • No registration required • HD streaming

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: Anne Chris van Doesburg reageert op de reflecties van dichter Ingmar Heytze.

Hier

Hier luister ik naar het fluiten van vogels, het stromen van water, het waaien van wind

Ruik ik bomen, gras, aarde, kijk ik naar de platte velden waarin ik zit en naar de fiets die ligt

Hier kom ik als ik heimwee heb naar de zondagen

Zie

Zie het water stromen, zie het zinken door de grond van de aarde

Voel de hitte van de koffie die niet van mij is

Van wie wel Van wie verdomme

Zonder tenen ren ik uit balans Zonder vingers tast ik door dorpen waar een thuis waar

waar waar daar waar daar daar waar waar daar alleen alleen daar waar waar daar alleen

Er is geen

Ooit was ik zoals jij; een vers gegeven zonder enig idee

Verlangend graaiend in de harten van vlees

Met een zak vol bloed teken ik bladzijdes vol hier in het midden van ’t schilderij

Aan het water op een verlaten plek

Laat me alsjeblieft alle lijnen uitgummen en opnieuw aanzetten maken

Het is alsof ik langzaam wit word en verdwijn

Alsof het niet meer bestaan zal dat ik verloren was

En dan vind ik mezelf weer op een verlaten plek aan het water

Sta ik in mij Is er wel wat er was

Weet dat ik weet van leed hand in hand met de geur van gras op de meest onbevangen lentedag

Een kind met groeven van dagen in het gezicht Ik zal wel weer zoeken naar mijn vingers en mijn tenen

Ter verantwoording als excuus voor mijn levens veranderende keuze. “Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren.” Wanneer ik logeren ging, mijn zusje mij miste in ons stapelbed, zette zij Anne van Herman van Veen op. Trots ben ik op mijn naam, altijd al geweest; krachtig, speels, mooi. Op … Lees verder

Ontbloot, voorgedragen brief in BOYS WON’T BE BOYS @ Café Theater Festival 2019, dag voor de operatie.

https://midzomergracht.nl/over/liefde-moet-gevierd-worden/