Projekty i projekcje Drogi pamiętniczku, nie wiem, po co mi jeszcze jesteś. I nie wiem, czy w ogóle powinienem Cię jeszcze pisać, skoro jestem poważnym człowiekiem z poważną karierą. Bo zostałem poważnym człowiekiem z poważną karierą, poszedłem się leczyć, leczyć głowę, i zęby, i chrapanie. To są moje projekty. Staram się nie wymagać od siebie za dużo naraz – ale zaskakuje mnie nawet, jak dużo udało mi się osiągnąć w tak krótkim czasie. Ostatnio poprowadzono ze mną moje pierwsze spotkanie autorskie, wiesz, ze mną – poetą. Moje wiersze o których była mowa można przeczytać tu. I na nowych, kolejnych studiach (tym razem już zaocznych) jest świetnie. A teraz wróciłem z siłowni, na której chcę również odzyskać zdrowie, dobre samopoczucie, no, i sprawić, że będę dobrze wyglądał bez koszulki. Oczywiście, nie będę Cię, pamiętniczku oszukiwał, nie jest też idealnie. Chociaż jestem wysoko funkcjonujący, chociaż mam jakieś tam powody, żeby czuć się dobrze na swój temat, chociaż idę w dobrym kierunku małymi krokami, czasem zdarzy się, że poczuję się strasznie, że porównam się boleśnie z tym, kto jest ode mnie lepszy, kto jest bardziej wystarczający, kto odznaczył wszystkie pola do odznaczenia. To nie jest zdrowe. Próbuję wyjść z tej niepewności, przez wyjście z nawyku porównywania się. Kiedy nie grasz, nie da się przegrać, prawda? Więc drogi pamiętniczku, może po to mi trochę jesteś. Pisanie to jest jeden z tych dobrych nawyków, nawet to osobiste, nieco ekshibicjonistyczne pisanie które tu uprawiam. Lubię pisać dla pisania. Dla przyjemności ze stawiania literek. Aha, i polecam wam książkę The Upward Spiral: Using neuroscience to reverse the course of depression, one small change at a time, Alexa Korba. Niestety, książka nie została jeszcze przetłumaczona. Oczywiście, żadna książka samopomocnowa nie zastąpi jakiejś, nie wiem, terapii, ale ta jest naprawdę sensowna. Ja słuchałem audiobooka.
andulkaphoto
discoholicmusic
ellievsbear
germansingergirl
stormborns
pixelskylines
