(aurora borealis)

heto na naman ako. mabigat na naman pakiramdam ko. kanina naman sobrang positibo ko. nagising ako, bumangon, naligo pa nga para talagang mas ganahan pa ko gawin ang mga bagay na tingin ko makakatulong sa akin sa pag abot ng mga pangarap ko, sa mga bagay na minimithi ko. pero heto na naman. tinamaan na naman ako. kung ano na naman naiisip ko. parang pakiramdam ko mali na naman naging desisyon ko. naiisip ko na namang maglaho. pero alam ko hindi iyon ang solusyon. hindi. hindi talaga. as if kaya kong gawin ‘yon. wish ko lang. matapang lang akong mag-isip pero duwag ako sa gawa. pero kasi masyadong mabigat. gusto ko ngang umiyak baka sakaling maibsan ‘yong kung ano mang nakakapagpabigat pero wala, hindi ko naman magawa. walang lumalabas na luha. oh edi ano nalang? syempre wala. itutulog nalang. magdadasal na sana bukas maging okay naman.

baka pwede naman na hindi mo ipagkakaila na malumanay siyang magsalita at malambing siya sayo paminsan-minsan pero sapat ba yun kung sa bawat may hindi kayo pagkakaintindihan ay mga mura, sigaw at masasakit na salita ang inaabot mo sa kanya? insulto at opinyon na hindi mo naman hinihingi dahil lang sa galit siya? maalalahanin at mapagbigay, nakakakilig naman siguro talaga yun. kapag naaalala mo ang mga magagandang bagay na nagawa niya para sayo o kahit sa ibang tao ay napapatigil ka, napapangiti, parang may maiinit na kamay na humahawak sa puso mo. pero, sige nga. sapat ba yun kung sa bawat bigay niya ay may dapat na kapalit? kapalit na labag sa damdamin mo. give and take nga raw, ang laging sinasaksak mo sa kukute mo, pero yung kusang bigay ay kusa mo rin sanang ibalik diba? pero bakit ang bigat ng hinihingi niya? siguro mabigat kasi hindi mo pa kayang ibigay sa ngayon o pwede ring ayaw mo talaga. bakit, kahit anong pilit mong kumbinsi sa sarili mo na pwede yun, na ok lang yun ay sobrang hirap? bakit pakiramdam mo mandaraya ka? dinadaya mo ang sarili mo para lang matugunan lang ang hinihingi niya. siguro walang masama sa pagkilala ng mga magagandang bagay tungkol sa kanya pero bigyan mo ng pansin ang mga hindi kaaya-aya. timbangin mo. i guess, there’s nothing wrong in compromising pero ika nga, if it costs you your peace then it’s too expensive. | m.

sometimes you would know things are true when you don’t have to write about it just to convince yourself that it is true. i guess we, at least for me, sometimes write about things just to convince ourselves that ‘whatever it is’ is true when in reality it really is not.

nagkaroon tayo ng hindi pagkakaintindihan nang dahil lang sa pinanood na palabas. sino sa’tin ang tama, sino ang mali? baka wala, o baka pareho. hindi ko alam. pero ang alam ko hindi ito ang unang beses na pinili nating matulog nang may sama ng loob. siguro pareho tayong nainis, at pareho nating hinayaang magtagal nang ilang sandali. hindi dapat ganoon, ang payo ng kabigan mo, hindi dapat natutulog nang magkagalit. pero alam mo, mahal, natulog man tayong magkagalit, hindi ito naging tila punyal na nakatarak sa puso ko. kahit hindi ako sigurado kung sadya ba ang tila padabog mong pagbukas-sarado ng pinto, walang naging mabigat sa dibdib ko. payapa akong nakatulog, payapa rin akong nagising. at pinagpapasalamat ko ‘yon. kasi alam kong mas hihirap ang tahimik na away kung may nakadagan sa dibdib. salamat sa payapa. | m.

if, heaven forbid, we are to end, let’s do it with peace. i don’t wanna skip good songs just because it reminds me of us. | m.

that feeling when your heart feels like it’s slowly sinking in when you realize you wanted to share that simple thing that just made you happy but you didn’t because it no longer interests them, anyway. it sucks, isn’t it? i don't want this. | m.

walang nakakaalam. pero ika nga, tayo ang gumagawa ng ating kapalaran. pwedeng depende sa desisyon, sa pinagdasal, o sa tinahak. siguro kung may hangganan tayo, sana magwakas tayong payapa. baka mahirap. siguro nga mahirap. pero sana, kung paano tayo nagsimula ay ganoon din tayo magwawakas. hindi man maging magkaibigan, sana maging estrangherong bukas sa panibagong simula. alam ko ang kakayahan ng utak ko, alam kong hindi lahat maalala ko pero kung may hangganan tayo, ayokong sa sobrang sakit ay pipilitin ko ang utak kong kalimutan ka. sana ay kapag tuwing maaalala kita hindi ako masasaktan sa magaganda nating alaala. sana hindi ko laktawan ang mga kantang sabay nating pinakinggan. hindi ko gugustuhin ang magwakas tayo, pero kung iyon ang magiging bunga ng mga desisyon natin, sana magwakas tayong payapa. | m.

Gusto kita. Gustong gusto kita. Gusto kitang makasama. Gusto kitang makita. Kahit masilayan lang kita, kahit di na makausap basta makita lang kita ayos na sa akin. Gusto ko nga yung pumupunta tayo sa malayo para mas matagal kitang makasama. Hindi mo lang alam pero kahit traffic natutuwa ako kasi ibig sabihin lang nun mas matagal kitang makakasama. Kahit nakakapagod maglakad ng malayo, kahit minsan umuulan pa, lahat yun balewala kasi kasama kita. Para ba gang lahat ayos lang sa akin kasi kasama kita. Siguro nga kahit nakaupo lang tayong dalawa, hindi nag uusap, ayos lang sakin. Pero kahit gaano man kita kagusto, ayokong magustuhan mo ako kasi gusto kita. Gusto kong magustuhan mo ako kasi gusto mo ako. Kasi may nararamdaman ka. Gusto ko na magustuhan mo ako hindi dahil naaawa ka sa akin o natatakot kang masaktan ako kundi dahil gusto mo talaga ako. Gusto ko yung kusa mong naramdaman na gusto mo ako. Sabi ko nga, yung pagsama sama ko sayo, advantage sa akin yun kasi mas nakakasama kita, sumasaya ako kapag kasama kita. Hindi ka palabiro, hindi rin sa lahat ng pagkakataon may nasasabi ka o nakukwento pero kumportable ako na ikaw ang kasama ko, pakiramdam ko walang mangyayareng masama sa akin kasi ikaw ang kasama ko. Hindi ko alam kung magkakaroon ba ako ng lakas ng loob na ipaalam sayo ito. Hindi ko rin sigurado kung maipapabasa ko ba sayo ito pero kung darating man yung panahon na yun, sana kahit alin sa dalawa. Sana pag nabasa mo ito, magkaibigan pa rin tayo kahit hindi mo ako gusto o gusto mo ako kasi hindi ka naawa, hindi ka napressure kundi nagustuhan mo rin talaga ako ng kusa. Nakakatakot, gusto ko mang ipaalam sayo ngayon na gusto kita, kasi gusto ko ring ipakita sayo kung gaano kita kagusto, kung gaano kita kagustong alagaan, pero nakakatakot. Nakakatakot sabihin sayo na gusto kita kasi nga baka magkamali ka. Ayoko na sa huli sasabihin mong nagkamali ka pala ng inakala. Siguro sa ngayon nanamnamin ko muna yung pagkakataong nakakasama kita. Salamat din kasi hindi ka nagsasawang ayain ako kumain, ayain sa labas, ayain manood ng movie. May ibig sabihin man o wala, salamat.