malesef

Hayat, bizden hep acele etmemizi istiyor. Hızlı yaşa, hızlı sev, hızlı tüket. Oysa ruhun demlenmeye ihtiyacı var. Huzur, yavaşlamayı bilenindir.

Hayır demek, bencillik değil, sınırlarının kutsallığını korumaktır. Sınırların; ruhunun bahçe çitidir; kimin içeri gireceğini sen seçersin.

Her yara, iyileşme potansiyeli taşır. Acılarınızı reddetmeyin; onları tanıyın, kucaklayın ve dönüştürün. Siz, kendi hikâyenizin kahramanısınız.

Duygular misafirdir; kapıyı çalarlar, bir süre kalır ve giderler. Onları ev sahibi sanıp kilidi değiştirme. Sadece gözlemle, dinle ve uğurla.

garip bir şekilde acı çekmek hoşuma gidiyor sanırım, çünkü mutlu olunca hep bir yer eksik kalıyor..

Başkasının partisinde alkış beklemektense, kendi sessizliğimde anlam bulmayı tercih ederim.

herkesin umudu var, benim pencerem kapalı.

O kadar çok kahve içiyorum ki; kahve makinem en sonunda bana sarılacak galiba daha fazla içme diye.

Kahvelerin dili olsa konuşsa 😂

Herkesin bir başkası olmaya çalıştığı bu gürültüde, kendi sesini duyabilmek en büyük mucize.

bir gün herkese iyiyim diyeceksin ve kimse gerçekten nasıl olduğunu sormayacak