Zczarny

Śmieszne są w naszym życiu zwroty akcji raz upadamy, na ziemi pomyłkami się rozciągamy wtem po chwili wstajemy, do księżyca marzeń wyjemy innym razem o drobne pod peronem żebrzemy, emocje dzień później, nuty dla innych solidnie sprzedajemy radosne raz jesteśmy na górze, wygrani, w złote wieńce laurowe przybrani a raz na samym dole, w smole, w upale, spoceni w zniechęcenie…

Takie to czasy nastały

Wszystko się pokiełbasiło Burdel we łbie Lewo to prawo, a prawo to lewo Tygrysy to koty, koty zaś tylko dachowce Każdego człowieka marzenia, pełzną na manowce Buty na stopach to kapcie, spodnie to leginsy Wszyscy są bez mety, biegną do grobu jak lemingi Bez opamiętania, bez pamiętania, bez historii Ujarzmiony przez media wielki zalążek zbiorowej histerii Bo powiedzieli, bo napisali, bo…

Dobre to czasy nastały gdy wszystko mówi NIE! Może NIE być zdrowia, gazu i prądu może NIE być też Wody może NIE być, ciepła i jedzenia też NIE i NIE Każdy element życia nagle staje się słowem NIE I przyjaciół i wrogów, awansu w pracy czy samochodu też NIE Tak wiele NIE w tej dekadzie, tak wiele dzisiaj NIE i jutro NIE NIE z rozwojem osobistym, NIE z marzeniami, NIE z obietnicami Jakby rok…

Rzadko do was pisze Od dawna mniej pokazuje Mniej opowiadam Co nie znaczy, że mam mniej do powiedzenia Czasy nastały takie Że same z siebie Przykrywają poezję Więc o czym pisać, gdy wyjątkowość na każdy kroku Mógłbym lać wodę Wieszczyć na prawo i lewo Krzyczeć o końcu lub początku Być wybitnym widzem, recenzującym wyjątkowe czasy Kreować tłum na blogu Wierszami jak z taśmy Scenerią…

A Bóg znów się ukazał

Bóg już nas nauczył, że nie można Go przewidzieć Że z przerażających i niszczących doświadczeń człowieka Potrafi wyciągnąć największe i najtwardsze cnoty Że gdy strach wielki patrzy w małe oczy ludzkiej istoty Ten nie ucieknie, z modlitwą na ustach stanie wyprostowany I tym razem Bóg znów ukazał fragment swego wielkiego planu Bo gdy nikt nie przypuszczał, że z komika może być przywódca Pan…

Chciałbym pisać tak jak dawniej Płodnym być, pisać pod nadzieją Mieć czasu bez liku Nie liczyć przecinków ni zdań Mieć płodny umysł i jasne wizje Nie narzekać i nie skrzypieć Widzieć radość i pisać szczęściem Mruczeć jak syty i gruby kocur Oj jak bardzo chciałbym tak Jednak nie moja godzina Tym bardziej nie mój czas Jeszcze regularnie tutaj do was wrócę A tymczasem, zostawię wam…

Czemu złoto jest złe? Czemu za złotem siedzi zło Czemu za złotem podąża smutek i cierpienie? Czemu piekło ma najwięcej złota? Bo To-zło-To.

Jeszcze zostały dla nas góry Wielkie szczyty do zdobycia Głębokie niziny do zwiedzenia Oraz jeziora do przepłynięcia Morza wielkie, ciemne i ponure Lecz dla nas ich głębiny srogie Pustynie płaskie i gorące Tylko dla naszych stóp zagadki skrywające Lasy tropikalne, tak mordercze i piękne Krople deszczu wybrane Jeszcze dla nas nie spadły Czekają, bo czekać wypada Bo jeszcze zostały…

Artysta, którym nie jestem, pisze się przez duże A Ja jestem tylko aktorem przez małe a Życie biegnie do przodu, a my razem z nim Nie zatrzymasz zmian, bo nieuniknione one są Jak zmiana w zdaniu, tak zmiany same przychodzą Człowiek mądry staje się głupim Mimo tej samej wiedzy, mimo pamięci tych samych chwil Wszystko staje się nowe, co kilkanaście lat Czas, narzędzie idealne w rękach…

Dzięki wam, tyle właśnie wejść zostało zarejestrowanych w moim skromnym internetowym zakątku. Chciałbym z tego miejsca obiecać, że wpisy będą pojawiać się częściej, ale czym człowiek starszy tym ciężej przychodzi mu pisać wiersze czy inne formy literackie. Jednak mimo to, postaram się wrócić na tory 😉 Jeszcze raz wam dziękuje i do przeczytania!

Ja jestem tylko człowiekiem Nikim więcej, nie mam co do tego złudzeń Czasem coś napiszę, czasem coś zaśpiewam Jednak to tylko biały tusz na białej kartce Nie mam odwagi na otwarte starcie Sił brak na partyzanckie wyskoki Chciałby zmienić wszystko Ale marne są na to widoki Chciałbym, aby chociaż teksty moje Znów były syte, znów były liczne Lecz niestety odnoszę wrażenie Że zaczynają…

Za drzwiami śpi nasz chłopiec Boża owieczka, głośna niby głodna horda Mały taki, złoty samorodek Wiecznie czekający na wysokie ramię O niebieskich oczkach morskiej kipieli Chodź snem ze swymi starymi się nie dzieli To i tak, słodycz sama, niczym nie zachwiana Świat jego jeszcze mieści się w czterech ścianach Jego wyobraźnia nie tuła się po niespełnionych planach Jego oczekiwania, to…

Mówią, że trudno jest przeżyć dobrze swoje życie A sztuką życia jest przeżyć je za jednym razem wielokrotnie

Każdy z nas posiada coś takiego jak chęć tworzenia

Nie chodzi tutaj zawsze o jakieś ponadczasowe dzieła

Chodź o te dzikie i dziwne uczucie, aby coś zrobić

Nie do końca sprecyzowana siła odśrodkowa

Pchająca nas do różnych czynności fizycznych i nie

Mająca jeden sens, można by rzec też, jedną nazwę

Kreacja.

Kreowanie czegoś, czasem czegokolwiek, aby było

Chęć tworzenia…

Jak ja, poeta! Cholera jedna, między sensem zdań błądząca

Mogę mieć rację?

Przecież za każdym tekstem mogę się mylić?

Mogę poruszać wasze serca, ale nawet nie dotknąć waszej duszy!

Mogę wygłaszać mowy, nie mając nawet grosza poparcia!

Mogę obalać rządy i gnoić protestujących, nie widząc prawdy!

Ja POETA.

PISARCZYK

WIERSZOKLETA

Idiota, który pisze co myśli!?

Kto…

“Nigdy żaden naród nie był jednomyślny.

Nigdy żadne prawo nie istniało bez pokrzywdzonych

Nigdy żadne przekonanie nie było bez wady

Nigdy nie będzie tak, że życie każdego będzie tyle samo warte

.Bo zawsze ktoś będzie cierpiał… .”

Moi drodzy! Żyjemy w czasach zmian! Więc chodź starajmy się zawsze zrozumieć drugą stronę. Nawet wtedy, gdy uważamy, że całkowicie się myli. Kiedyś…

n