BobbyFreecss ▲

Kasiyahan. Ito ba yung makikita mo lang sa mga pagngiti at lakas ng paghalakhak ng isang tao? Minsan natanong mo ba sa iyong isipan na masaya ba talaga ang taong ito? O sa kailaliman pa niya ay may lungkot na nararamdaman. Minsan yung taong akala natin sobrang saya dahil konting biro mo lang ay natatawa na agad siya ay may tinatago pa lang lungkot sa puso niya, marahil ay nagpapanggap siyang masaya at tinatago ang lungkot na kanyang nadarama sa kanyang pagtawa, maraming rason kung bakit siya nagpapanggap na masaya, nagpapanggap siya dahil ayaw niyang makita ng ibang tao na siya ay mahina, minsan natanong na ba natin sa taong nakakasama natin kung masaya ba talaga siya o umiiyak na ba ang puso niya sa dami ng problema at sakit ang kanyang nadarama dahil kadalasan ang taong malakas tumawa o madalas nakangiti ay yaong taong kadalasa'y nababalot ng lungkot kapag sila'y nag iisa. Sana'y buksan natin ang ating puso at tenga na pakinggan at tanungin sila kung ano ang tunay nilang nararamdaman dahil minsan ang lungkot ay nauuwi sa depresyon.

    CRUSH - paghangang maaring lumala, na maaring mawala.

Kaibigan, isa sa mga komukumpleto ng araw ko, sila yung halos araw-araw Kong kasama sa tawanan, biruan, at problema. Ngunit isang kaibigan ang nagpatibok ng aking puso, isang kaibigan na sobrang bait at unti-unti akong nahuhulog sa bawat magagandang bagay na ipinapakita nya sa akin sa paaralan. Malaking problem ang hinaharap ko ngayon, mahirap kaseng sabihin na gusto at mahal ko sya, mahirap dahil mas binibigyan ko ng importansya ang pagkakaibigan namin, ayaw kong mawala nalang lahat nang dahil lang sa pag-ibig. Sabi nila kung mahal mo ang isang tao ipaglaban mo, pero mahina ako, di ko kayang ipaglaban, kase iniisip ko kung ipaglalaban ko may mangyayari ba? At kung sakali mang meron magiging masaya ba kami? Nag isip akong mabuti, ano nga ba ang dapat na gawin? At sa huli napagtanto Kong mas mabuting maging kaibigan nalang, isang kaibigang masaya at araw-araw mong pwedeng kakulitan. Di bale ng naging duwag ako dahil di ko nasabi ang nararamdaman ko, basta’t ang mas mahalaga mag kaibigan kami. 👬

Via 10 Love Quotes

Yung tao na palaging nandyan kahit na bumagyo paman o umulan, yung tao na pwede mong pagsabihan ng lahat nang iyong nararamdaman at kahit na hindi ka man nila maintindihan ay gagawin nila ang lahat para ikaw ay mapasaya 😄 at sa mga panahon na walang wala ka ay maaasahan mong may masasandalan ka. Pero hindi lahat ng kaibigan ay totoo mayroong iba na sa tuwing nakatalikod ka ay gagawin kang gago, sa oras na yon ay malaman mo ay masasaktan ka, kasi yung taong iyong pinagkatiwalaan ay siya rin palang sisira sa inyong pinagsamahan, pero alam nyo kung ano ang dapat gawin diyan? HAYAAN NIYO LANG MAKAKARMA DIN YAN! May pagkakataon din naman na nangyayari ang ibang klaseng pagkakaibigan, ito yung sa sobrang lapit nyo ay tila mas malapit pa kayo kaysa sa mga kapayid niyo, yung laging nandyan upang intindihin ka kahit na wala nang umiintindi sayo, at tila ba komportableng-komportable ka pag magkasama kayo, pero sa tuwing nakikita mo siya na masaya sa piling ng iba ay nasasaktan ka pero pilit mo itong tinatago sa kanya. Gusto mo lang ba siyang maging kaibigan? O baka mas gusto mong kayo ay magka-ibigan? Kahit ano paman ang kwento o klase nang pagkakaibigan niyo dapat ay bigyang halaga mo ito, dahil lumipas man ang mga taon ang pagkakaibigan nyo ay hinding hindi kukupas na parang dahon 😉

    CRUSH - paghangang maaring lumala, na maaring mawala.

Electronic Sports, ano nga ba ito? Ito lang naman ay isang bagay na kinahihibangan ng mga kabataan ngayon at inaamin ko na ako din ay naadik dito dahil kapag naglalaro ako parang nakakalimutan ko lahat ng problema sa buhay ko, ang ESPORTS ay hindi masyadong kilala sa pilipinas dahil hindi sinusuportahan ng gobyerno natin ang mga manlalaro hindi katulad sa atong bansa na todo ang pagbigay ng suporta ng gobyerno nila sa manlalaro nila dahil ang ESPORTS ay isa paring kompetisyon na kapag nanalo ang koponan ng isang bansa ay magdadala ito ng karangalan sa bansa at ang isang klase ng ESPORTS gaya na lamang ng dota 2(The Internationals) ay may prize pool na umabot na sa  $18,429,613! napalaking pera na iyon! try to imagine na kapag nanalo ka ng ganong halaga at naaaliw kapa! ang saya diba! at maraming kabataang pinoy na malaki ang potensyal sa paglalaro nito o sadyang ipinanganak sila upang laruin ito (Prodigy kumbaga) pero dahil sa kahirapan ng bansa ay hindi na nila napapansin ang mga bagay na ito kaya nasasayang na lamang ang talento at hindi nagagamit kaya nananawagan ako sa pamahalaan na bigyan ng pansin ang ESPORTS dahil baka sa pagdating ng panahon ay dahil dito magdadala ito ng karangalan sa bansa at magtatatag ng kasaysayan sa buong mundo! Dapat hindi tayo magpapahuli sa ibang bansa at hindi tayo magmumukmok sa ating saliring bansa ng hindi naaabot ang mga bagay na naaabot na nila dahil alam kong ang mga pilipino ay hindi magpapahuli sa lahat ng bagay at punong puno ng talento! ISULONG ANG ESPORTS SA ATING BANSA!!!!

Si Mayor Rodrigo Duterte ay isa sa kilala sa buong pilipinas na maayos ang pamamalakad pagdating sa larangan ng politika. Ipinanganak siya ika - 28 ng Marso taong 1945 sa Maasim, Southern Leyte. Ang mga magulang ni Mayor Duterte ay sina Ginang Soledad Duterte at si Ginoong Vicente Duterte. Siya ay naging mayor sa Lungsod ng Dabaw. Noong 2009, sinabi ni Duterte na“If you are a criminal or part of a syndicate that preys on the innocent people of the city, for as long asI am the mayor, you are a legitimate target of assassination.” Binansagan si Duterte bilang “The Punisher” ng isang sikat na magasin noon dahil sa mala-berdugo niyang mga linya patungkol sa mga kriminal sa kanilang siyudad. Dahil sa kanyang kahusayan, katalinuhan, katapangan at batas na ipinapatupad, hinangaan siya at ginagalang ng mga mamamayan sa syudad ng Dabaw at sa buong pilipinas.   Ika - siyam ang lungsod ng Dabaw sa buong mundo. 

Noong Septyembre 22, 2015, naganap ang kidnapping 11:00 ng gabi sa Oceanview Resort, Samal Island. Maraming mamamayan at turista  ang nagtaka kung bakit may naganap na kidnapping sapagkat ang pagka-alam ng lahat ay ang Davao City ang ika apat sa pinakaligtas na lugar sa buong mundo na pinamumunuan ni Rodrigo Duterte. Maraming nadismaya sa balita dahil sa pagka alam nila sa Davao City. Ang gusto ko ay linawin itong kontrobersya sa lahat ng mamamayan at turista. Ang Davao ay medyo malaki, mayroong Davao City, Davao Del Sur, Davao Del Norte, Davao Oriental at iba pa. Nilalapagan ito ng mga eroplano ang sentro ng Davao at ang mga ibang tao ay may pagka alam na isa lang ang Davao. Halos lahat ay ang pagka alam na sakop ang Samal Island sa Davao City, ngunit nagkakamali ang nakakarami. Ang Samal Island ay sakop ng Davao Del Norte. Oo, mayroong salita na “Davao” ngunit hindi sakop ng Davao City ang Samal Island. Ang Davao na sentro ay ang daan papuntang Samal Island, Davao del Norte. Kaya’t ang Davao ay ang ika apat parin sa pinakaligtas na lugar sa buong bansa.

Ang isang pamilya ay hindi bastabasta nasisira kailangan lang dito ay ang tiwala ng mga magulang sa anak at ang pagpupursige nang isang anak para sa magulang para maging masaya at maramdaman nila na tama ang kanilang tiwala na binigay sayo.

Bakit nga ba may mga taong mahirap? Bakit hindi sila umaasenso? Kapag ba ipinanganak kang mahirap mahirap ka na din hanggang sa pag laki mo? Lahat ng tao ay pwedeng umasenso kapag ikaw ay pursigido lahat ng gusto mo makakamit mo kahit gaano ito ka imposible walang imposible sa taong nangangarap sa taong nagsusumikap. Pero bakit marami paring taong mahirap? ayaw ba nilang umasenso? o sadyang kontento na sila sa pagiging mahirap. May mga taong gustong umasenso ngunit hindi nakapag aral dahil sa kahirapan. Hindi ba’t dapat sagot ito ng gobyerno? saan napupunta ang mga perang dapat inilalaan para sa pag aaral ng kabataan ngayon? Kabataan dapat ang inuuna ng gobyerno dahil sabi nga sa kasabihan “Kabataan ang pag asa ng bayan” pero paano ang kabataan ang magiging pag asa ng bayan kung ang suporta na hinihingi hindi man lang maibigay sa mga mag aaral. Kaya isa lang ang masasabe ko sa mga kabataan kailangan mag aral ng mabuti upang buhay ay bumuti.

Ano nga ba ang salitang tadhana?  Siguro tayong lahat ay alam na ang salitang tadhana at kung iisipin lahat ng ginawang kwento sa libro at pelikula ay nagaganap dahil sa tadhana. Yung parang si Kupido na ang gumawa ng paraan upang magkatagpo ang landas n'yo. Halos lahat nga tayo ay naniniwala sa tadhana. Pero hindi lahat ng itinadhanang magkita ay nagkakatuluyan. Lahat ng bagay ay nagbabago. Yung akala mong kayo na talaga ang itinadhanang magsama hanggang sa huli pero bigla na lang nawala, bigla na lang nagbago ang lahat.  Masakit man isipin pero yun ang totoo. Wala tayo sa isang kwentong palaging magkakatuluyan ang bidang babae at bidang lalaki sa dulo. Nasa realidad tayo na kung saan lahat ng bagay ay nagbabago “Change is the only constant in this world,” ikanga. Hindi lahat ng bagay na ninanais ay magiging atin kahit gawin pa ang lahat para makuha iyon. Yung parang Hindi lang talaga siya “Meant To Be.” Kailangan nating tanggapin ang katotohanan na ito talaga ang nagyayari.  At maniwala na “Everything happens for a reason,” at may taong nakalaan na aalagaan at mamahalin tayo ng lubos pa sa pagmamahal at pag-aalaga natin sa kanya.  Kailangan lang natin mag hintay at maniwala na meron paring nakatadhana tao para sa atin.

Pagmahal nang isang tao ay medyo mahirap naman, minsan rin ay sobrang dali sa sobrang dali neto madali rin kayo maghiwalay, yan ang resulta sa nasirang puso, pero pag ang pagmamahal mo ay may proseso katulad nang paghihintay at pagkikilala sa taong gusto mo ligawan o sagutin sigurado malaki ang chansa na makakamit niyo ang walang hangang pag-ibig pero meron paring maliit na chansa na magkakahiwalay kayo, depende lang yan pag tadhana ba talaga kayo o ano man, basta yun na yun haha, sa totoo lang masarap talaga sa magmahal kung pwede nga lang na pwede lang mahalin ang mga babae na hinahangaan ko eh di sana matagal ko nang ginawa, pero sa pag mamahal, syempre meron dyan na part ang panliligaw ang panliligaw ay hindi madali, depende kung gusto ka ba nang liniligawan mo pero pag wala ka nang chansa wag mo nang itulak sarili mo, wala ka na ngang chansa ginagawa mo parin, sayang lang pagsisikap mo, humanap nalang nang iba baka may chansa kapa, hindi rin pala lahat ng pagmamahal ay tungkol sa mga syota syota ang iba rin sa pamilya at pagkakaibigan, at sa diyos, ang pinaka uunahin mo talaga diyan ay ang diyos syempre, wala yang mga gusto mo ngayon kung wala siya, sunod mong iaatupag ang pamilya sila nagpalaki sayo, wala kang kwenta kung wala sila, ang last ang barkada/kaibigan kung wala sila walang magpapasaya sayo tuwing malungkot ka o problemado, sasamahan ka nila sa kahit anong kabaliwan na gusto mo, tapos na haha, tandaan mo lang yang pagmamahal na salita malalaman mo rin anong ibig sabihin niyan :)

Salamat sa pagbasa <3 <3 <3

Para sa ilang Pinoy, lalong-lalo na ang mga namamasada ng mga bus, jeep o tricycle, manggawa sa ibang bansa o ibayong dagat, magiging ordinaryong araw lamang ito dahil patuloy pa rin sila sa pakikipagsapalaran para sa kanilang mga pamilya. Ngunit, sa darating na Hunyo 12 at susunud na araw, kahit hindi magiging kapansin-pansin ito, magsisilbing hamon ito sa bawat Pilipino’y na kailangang magtulungan kahit pa may kaguluhan sa ibang panig ng bansa at pati sa ibang bansang walang katiyakan. Problema man ang sumapit sa atin, tulad ni Aguinaldo kailangan nating maging matapang para sa pagtamo ng kalayaan tungo sa kaunlaran at kinabukasan ng Pilipinas

      Sana sa aking artikulong ito mamulat ang mga mamamayan na bumoto ng tama sa gaganaping eleksyon at pimuli ng mga kandidatong karapatdapat na manungkulan upang maiwasa ang isang malaking problema na kinakaharap ng ating bansa ang korupsyon.

Sa loob ng mahabang panahon, ako ay nagbulag-bulagan sa historya ng ating bansa. Mga kilalang bayani, makabuluhang pangyayari at sakripisyong hindi mo mawari ay pinaniwalaan ko simula ng ako’y nasa elementarya. Ngunit matapos kong masaksihan ang isang pelikulang pinamagatang ‘Heneral Luna’ umigting ang aking pagkamangha sa isang bayaning hindi ko lubos kilala. Si Heneral Luna ay tagapamahalang heneral ng Hukbong Rebolusyonaryo, siya ay ginawang kabahagi ng sandatahang lakas laban sa mga Amerikano. Matikas, mahigpit at mayabang man kung sabihin, siya ay tunay na dakila sa aking paningin. Siya ay hindi makasarili sapagkat nagawa niyang isakripisyo ang sariling buhay upang ipaglaban ang bansang kanyang kinalakihan. Si Antonio Luna ang isa sa mga bayaning karapat-dapat nating kilalanin, tayo’y naniniwala sa mga salin salin tungkol historya, mga bayaning umuusbong dahil sa ranggo nila sa gobyerno, mga taong kilala dahil sa konting ginawa. Kilala man syang hambog at tahasan kung magsalita ngunit  hindi nadadalisan ng sariling kaugalian ang kanyang hangarin sa pagkamit ng kapayapaan. Pakikipagdigma man ang kanyang sandata ngunit ni minsan hindi niya tinalikuran ang sarili niyang bayan dahil sya’y may paninindigan sa bansang Pilipinas na hangga’t sya’y nabubuhay, pipilitin niyang kapayapaan at demokrasya ay maialay. Apolinario Mabini, Emilio Aguinaldo, ilan sa mga bayaning napatunayan kong hindi karapat-dapat bigyan ng parangal. Oo, mayroon silang utak na panlaban, ngunit walang silbi ang utak kung negosyo at pansarili lamang ang hinahangad. ‘Di bale nang maging Heneral Luna kaysa maging Emilio Aguinaldo na minsa’y nagtaksil ngunit ngayo’y pinupuri parin. Ang pelikulang ‘Heneral Luna’ ang nagbukas sa aking mga mata, tungkol sa hiwaga ng totoong historya.  Pasalin-dila at mga kasulatan man ang naging katibayan, hindi ito sapat upang pagkatiwalaan. Kailangan pa ng masusing pagsisiyasat sa nakaraan, kagaya ni Heneral Luna isang totoong bayaning hindi nagantimpalaan dahil sa pagbabago ng historya. Ayon nga sa isang linya sa pelikula, ‘Para kayong mga birheng naniniwala sa pag-ibig ng isang puta!’ hindi ko sinasabing wag tayong maniwala sa historya, ang sa akin lang sana’y naging akma ang historya sa totoong nangyari sa nakaraan upang hindi na tayo mag bulag-bulagan at malaman natin na si Antonio Luna ang totoong bayani simula pa noong una.