Trisha Suico

Makikisali sa iba, usapang pag-ibig. Madaming nagtataka, maraming napapaisip. May pangalawang pagkakataon nga ba talaga? Oo naman. Kung iisipin, mahirap ibigay lalo na sa mga taong ‘di mo alam kung karapat-dapat nga ba talaga o hindi. Sa usaping ito, ‘di mahirap magbigay ng pagkakataon kasi nasa taong bibigyan mo nito ang problema. Kung sa palagay mo na masakit ang ginawa niya na hindi mo gusto o ayaw mo na, wag mo itulak ang sarili mo sa isang walang silbing tao. Tandaan mo naman, MADAMI PANG MABIBIGYAN MO NG PAGMAMAHAL. Wag mo kasi iikutin ang mundo mo sa isang bagay lang. Mahirap talaga. Wag mo hayaan ang sarili mo na masasaktan, lalo na sa isang tao lamang kahit alam mong ‘di mo ma-iisip kung anong mangyayari. Maraming tanong, kung papaano ba kung ganyan o ganito, kung anong mangyayari, kung anong magaganap kung naibigay mo ito. Hindi kasi naiisip ng taong humihingi nito, yan ang mahirap. Sa pag-ibig, talagang may nasasaktan. Isipin mo muna sarili mo, iikot pa ang mundo hanggang sa mawawala ka dito. Pasalamatan mo sarili mo na umabot ka sa puntong ito, nagbabasa nito.

Ano nga ba ang mananaig, pag-big na walang kapantay o pera na makapangyarihan? Sa buhay natin ngayon, marami ang may gusto ng pera kasi marami sa atin ang naghihirap o kapos sa pera. Sabi nila “Aanhin mo naman yang pag-ibig eh di ka naman bubuhayin niyan” ewan ko ba kung bitter sila o sadyang pera lang talaga ang importante sa kanila. Di kasi nila nakikita ang masamang naidudulot ng pera basta ang importante sa kanila ay makuha ang gusto nila.  Para sa akin, pag-ibig yung mas importante. Kasi ang pag-ibig hindi mo yan makikita kahit saan. Hindi mo to basta basta mabibili sa tindahan o “mall”, ang pag-ibig ay walang katumbas na pera. Kasi ang pag ibig ay higit pa sa kayamanan ang halaga nito.      Sabi ng karamihan “ Aanhin mo naman yung pera kung wala namang nagmamahal sayo”. Tama nga naman. Maibibigay ba ng pera ang pagmamahal na kailangan mo? Hindi, kasi ang pera ay isang papel lamang habang ang pag-ibig naman ay nagbibigay ng walang hanggang pagmamahal. Ang Pera daw yung nagpapasaya sa mga tao. Alalahanin mo, hindi lahat ng tao pera ang kailangan. May iba nga dyan na nanghihingi ng pagmamahal kasi kahit gaano pa karami ang pera nila, di nito matutumbasan ang halaga ng pag-ibig. Pasensya nga nauubos, pera pa kaya. Di katulad ng pag-ibig na kahit anong gawin mo ay di ito basta basta nauubos. Ang tanong ko sainyong lahat, ano ang mas importante o mahalaga? Pera na ibibigay lahat ng gusto mo o  ang pag-ibig na nagbibigay ng labis na pagmamahal at walang kapantay na kasiyahan. Nasa sayo ang desisyon. (*Hit like and reblog. For academics purpose only*) Thankyouuuu

Ano nga ba ang salitang tadhana?  Siguro tayong lahat ay alam na ang salitang tadhana at kung iisipin lahat ng ginawang kwento sa libro at pelikula ay nagaganap dahil sa tadhana. Yung parang si Kupido na ang gumawa ng paraan upang magkatagpo ang landas n'yo. Halos lahat nga tayo ay naniniwala sa tadhana. Pero hindi lahat ng itinadhanang magkita ay nagkakatuluyan. Lahat ng bagay ay nagbabago. Yung akala mong kayo na talaga ang itinadhanang magsama hanggang sa huli pero bigla na lang nawala, bigla na lang nagbago ang lahat.  Masakit man isipin pero yun ang totoo. Wala tayo sa isang kwentong palaging magkakatuluyan ang bidang babae at bidang lalaki sa dulo. Nasa realidad tayo na kung saan lahat ng bagay ay nagbabago “Change is the only constant in this world,” ikanga. Hindi lahat ng bagay na ninanais ay magiging atin kahit gawin pa ang lahat para makuha iyon. Yung parang Hindi lang talaga siya “Meant To Be.” Kailangan nating tanggapin ang katotohanan na ito talaga ang nagyayari.  At maniwala na “Everything happens for a reason,” at may taong nakalaan na aalagaan at mamahalin tayo ng lubos pa sa pagmamahal at pag-aalaga natin sa kanya.  Kailangan lang natin mag hintay at maniwala na meron paring nakatadhana tao para sa atin.

Si Pamana ay isa lamang sa ilang Philippine eagle na hindi nakakamit ng hustisya sa kanyang kamatayan. Ganyan naba talaga ka bobo ang mga tao upang di respetuhin ang isang ibong sumasagisag sa ating bansa? O hindi lang talaga natuto dahil narin sa ka kulangan ng Gobyerno? Bakit ba ito di masulosyonan ng Gobyerno kung sila lamang may kapangyarihan na gawin ito? Hindi ba nila na isip na si Paman na isang ibon ay napaka laking kawalan na sa ating mga Pilipino lalo na sa ating bansa? Si Pamana lang naman ang ibong sumasagisag sa ating bansa, sa ating pagka Pilipino lalo na sa ating mga Dabawenyo. Nararapat lamang na makamtan ni Pamana ang kanyang sariling hustisya para narin matahimik ang loob ng mga Pilipinong humimihingi ng hustisya at mag bayad ang pumatay rito. Tayo rin dapat ay maging responsable sa mga ito, tumulong tayong ipa alam na bawal ang pag huli ng isang Philippine eagle lalo na ang pag patay nito!

Kapag naririnig mo ang katanungan na ito, isang bagay ang naiisip mo. Isang teleserye. Maari, pero sa blog na ito, ihahalintulad ko ito sa pagkakaibigan. Marami tayong kilala, sa eskwela, sa kapit-bahay at maging online friends ay mayroon ka. Ang tanong, totoo ba sila sayo? Andiyan lang ba sila kapag may kailangan ka? Alam ko na marami ang makaka “relate” nito. Naramdaman mo na ba na kapag may kailangan yung mga kaibigan mo, tutulungan at tutulungan mo sila hangga’t sa makakaya mo. Pero kapag ikaw ay mayrrong kailangan, tatalikuran ka lamang nila at sasabihing, “ayoko, pagod ako.” ABA! Galing ah! Ang sarap lang umiyak! Nasasabi ko iyan dahil naranasan ko na iyan. Isa lang ang masasabi ko, Huwag kang pumili ng kaibigan. Kung hangga’t maari, kumilala ka ng maraming kaibigan. Dahil, sa pagdating ng panahon, mababawasan yan sila hanggang sa manatili iyong mga TOTOONG KAIBIGAN na dadamayan ka hanggang sa huli. Kung ako ang tatanungin ninyo, maaring nahanap ko na ang mga TOTOONG KAIBIGAN ko, ngunit hindi ko isasara ang aking puso na tumanggap ng mga kaibigan dahil ang buhay ay patuloy lamang at alam ko na maraming tao pa diyan ang magmamahal sa iyo. Hayaan natin ang mga taong “JOHN MICHAEL” o mga taong andiyan lang pag may kailangan. Dahil ang mga totong kaibigan, hindi ka iiwanan sa kahit anong sakuna. 

Pag-ibig, isang makabuluhang bagay, ito ay nag mimistulang isang mahika sa buhay ng tao marahil dahil ito ay masyadong makapangyarihan at kayang baguhin ang isang tao. Bata, matanda, payat o mataba ay alam ang salitang pag-ibig o pagmamahal. Parati ko itong naririnig kung saan-saan. Sa paaralan, sa simbahan, sa mall o maging sa kalye man lahat ng tao pinag-uusapan ito. Ngunit may nagsabi saakin na kapag ikaw ay nagmahal, dapat handa ka ring masakatan. Maraming sumasaya dahil sa pagmamahal o pag-ibig, ngunit mas maraming lumuha, umasa at nasaktan ng dahil dito. Ano nga ba talaga ang pag-ibig? Distraksyon o solusyon? Sisimulan natin yan sa isang magandang tanong. Nagmahal ka na ba? Umibig ka na ba? Naranasan mo na bang masaktan? Umiyak ka na ba dahil dito? Naranasan ko ng umasa, pinaasa at umiyak dahil sa isang tao pero tama nga ba na iyakan ko sya? Tama bang ipakita ko sa kanila na ako ay lubos na nasasaktan, na ako ay umiiyak? Marahil hindi dahil nagpapahiwatig lamang iyon ng iyong kahinaan. Ito ay nagpapahiwatig kung gaano ka kahina. Mas mabuting ang ipakita mo sa kanila ay ikaw ay matibay na ikaw ay malakas at hindi kayang tibagin ng isang walang kwentang taong nagpaasa sayo at nagbigay sayo ng sakit, sakit na hindi mo pa naranasan. Maraming sumaya sa simula ngunit sa huli ay nasaktan Para sa akin ang pag ibig ay isang distraksyon lamang. Sa buhay at sa pag-aaral. Oo sa simula matuturing mo itong solusyon dahil sa pagiging inspirado mo ngunit ito ay dala lamang ng iyong nararamdaman na saya. Wag magpaikot sa taong walang ibang ginawa kundi ang utuin ka. Pag ibig ay ditraksyon kapag napunta sa maling tao, ito ay solusyon kapag ikaw ay nahulog sa taong may gusto rin sayo.

“BABAE” salitang kabaliktaran ng lalaki. Salitang pangkasarian para sa tao. Sila ang nakakaranas ng buwanang dalaw at bigat ng pagbubuntis. Buwan-buwan tinitiis ang sakit at hirap ng dalaw na kanilang dinaranas. Nakakasira sa araw ng isang babae ang sakit sa puson na tinatawag na dysmenorrhea. Sila rin ang nakakaranas ng bigat at hirap ng siyam na buwang pagbubuntis. Mainit sa katawan, kailangan mag-ingat palagi at kumain ng masustansiyang pagkain dahil nakadepende sa kanila ang buhay ng sanggol na nasa kanilang sinapupunan. Kung baga, PASAN NG BABAE ANG BUONG MUNDO. Pinagdadaan ang lahat ng hirap at pait sabuhay ng isang tao. Kung kaya’t kailangan silang ALAGAAN, RESPETUHIN AT HIGIT SA LAHAT, MAHALIN. Mahalin ng tama at tratuhin ng kung ano ang nararapat. Sabi nila magulo daw ang mga babae. MARAMING GUSTO, PERO PAG TINANONG SASABIHING WALA. SASABIHING “OKAY LANG” PERO GALIT NAMAN PALA. MAGAGALIT PERO HINDI ALAM ANG DAHILAN AT PABAGO-BAGO NG ISIP. Pero kahit ganito sila kailangan pa rin silang respetuhin at alagaan. HINDI SILA GADGET PARA PAGLARUAN. Minsan kasi gusto lang nila ng kaunting lambing, atensyon at pagmamahal.

Naranasan mo na bang umibig nang lubusan? Nasaktan nang lubusan nang dahil ikaw ay nasa isang “relasyon” na hindi mo pala kayang ipaglaban? Oh, sadyang may dulo talaga ang langit? Sa isang relasyon ginawa mo na ang lahat upang mapasaya mo lang siya at ito'y maging maayos. Mga pangarap na umaasang balang araw ito'y matutupad sa pagdating ng tamang panahon o tamang oras. Sa pakikipagrelasyon lahat ng saya at kaligayahan ay napakasarap damhin. Sa bawat matatamis na ngiti sa mga labi na kay sarap pagmasdan. Mga wagas na pagmamahalan akala mo walang katapusan. Ngunit sa bawat ngiti ay may katumbas na pait. Sa isang relasyon hindi mawawala ang mga pagsubok. Pagsubok na laging sinusukat ang inyong pagmamahalan sa isa’t-isa. Pagsubok na nagpapatibay kung gaano mo ka mahal ang isang tao. Sapagkat sa relasyon kapag ikaw ay nasaktan na nang lubusan, maisipan mo na gusto mo nang sumuko. Iyong akala na sinumpa ka na ng tadhana. Masakit ang masaktan dulot ng pagmamahalan. Bawat pagpatak ng iyong mga luha ay may mga masasamang maidudulot. Ngunit sa huli umaasa kang malampasan lahat ng pagsubok o problema. Upang makamtan ang tunay na ligaya kailangan mo talagang ipaglaban kapag ikaw ay nasa isang relasyon.

Laging tandaan ang pamilya ang pinakamahalagang bagay sa akin o sa atin. Ang pamilya para sa akin ay nagsisilbing systema ko upang mabuhay. Iniisip ng lahat ng tao na ang kaibigan ay masmahalaga, ngunit ang totoo ay hindi. Oo, ang kaibigan ay importante pero ang kaibigan ay dumarating at kalaunan ay aalis at iiwan ka din pero ang pamilya ay parating nadiyaan para sa atin at di kailan man iiwan. Tayong mga anak ay dapat di magsawang ipakita ang pagmamahal natin para sa kanila, dapat natin irespeto at mahalin sila ng lubos. Dapat nating suklian ang kanilang pagmamahal sa atin. MAHALIN, IRESPETO, ALAGAAN, AT HUWAG MAGSAWANG IPAKITA ANG PAGMAMAHAL NATIN SA ATING MGA MAGULANG.

Pag-ibig, pag-ibig nanaman. Sa lahat ng mga tapat na taong nagmahal lang, eto yun eh. Pagpaparaya, nagagawa lamang ‘to para sa mga taong minahal na nagmahal ng iba. Yung nakita mo yung mahal na mahal mong tao na masaya sa iba, ang sakit, ngunit minsan napapaisip ka na bibitawan mo siya para sa kasiyahan niya at dahil may mahal siyang iba. Mahirap gawin ‘tong bagay na ‘to, mahirap lalo na’t mahal mo na siya na gagawin mo ang lahat para lamang sakanya pero ‘di ikaw ang gusto niya, wag na kasi. Madaming nagpapayo na layuan mo siya dahil ‘di ikaw mahal niya, wala eh, mahal ko eh, palaging sagot ng mga umaasa. Aasa kasi mahal mo, aasa kasi gusto mo, yan ang mga tapat eh pero kung sino pang tataponan ng totoong pagmamahal, siya pa yung umi-ilag, eh kung yung ‘di mo alam kung totoo ba o pinapaasa ka, ayon sinasalo. Buhay pag-ibig nga naman sa mga patuloy na umaasa. Umasa ka lang kasi ginawa mo makakaya mo, ipagpatuloy mo kahit masakit kasi yan ang pag-ibig, puno ng pagpaparaya.

Ano nga ba ang salitang tadhana?  Siguro tayong lahat ay alam na ang salitang tadhana at kung iisipin lahat ng ginawang kwento sa libro at pelikula ay nagaganap dahil sa tadhana. Yung parang si Kupido na ang gumawa ng paraan upang magkatagpo ang landas n'yo. Halos lahat nga tayo ay naniniwala sa tadhana. Pero hindi lahat ng itinadhanang magkita ay nagkakatuluyan. Lahat ng bagay ay nagbabago. Yung akala mong kayo na talaga ang itinadhanang magsama hanggang sa huli pero bigla na lang nawala, bigla na lang nagbago ang lahat.  Masakit man isipin pero yun ang totoo. Wala tayo sa isang kwentong palaging magkakatuluyan ang bidang babae at bidang lalaki sa dulo. Nasa realidad tayo na kung saan lahat ng bagay ay nagbabago “Change is the only constant in this world,” ikanga. Hindi lahat ng bagay na ninanais ay magiging atin kahit gawin pa ang lahat para makuha iyon. Yung parang Hindi lang talaga siya “Meant To Be.” Kailangan nating tanggapin ang katotohanan na ito talaga ang nagyayari.  At maniwala na “Everything happens for a reason,” at may taong nakalaan na aalagaan at mamahalin tayo ng lubos pa sa pagmamahal at pag-aalaga natin sa kanya.  Kailangan lang natin mag hintay at maniwala na meron paring nakatadhana tao para sa atin.

Ang basketbol ay isang larong pampalakasan. Binubuo ito ng dalwang koponan na limang manlalaro bawat isa. Ang larong basketbol ay ang pinakatanyag at pinapanood na laro sa daigdig. Sa karong basketbol kailangan bawat myembro ay may mataas na pasensya, magkakaisa upang makamit ang isang masayang pagkapanalo. Ngunit hindi sa lahat ng oras ay ang inyong grupo ay mananalo, kailangan itong tanggapin na buong buo. Kailangan din na may malakas na loob lumaban uapng mapasayo ang bola at magkaroon kayo ng puntos. Kailangan din mapatunayan na sa larong basketbol ay iisa ang puso ng bawat manlalaro. Sa larong basketbol sa likod nito ay may mga kabiguan at may isang malaking tagumpay na naghinintay. Bawat manlalaro ay merong mga bunga sa lahat ng hirap at pagod sa loob ng isang malaking kort na punong puno ng mga tao na sumusuporta sainyo. Bawat laban ay may bunga rin ang lahat ng sakripisyong binibigay ng mga manlalaro. Bigo man minsan pero lumalaban pa rin dahil ang larong basketbol ay isang hamon na nagpapakita kung gaano ka kagaling sa larong ito.

Ang ating buhay ay patuloy sa pag pagtahak gaya nang pag tahak natin sa patuloy na paglipas ng araw, minuto higit na segundo. Patuloy tayong natututo sa lahat ng aspeto. Sa buhay, pamilya at larangan ng pag-ibig. Patuloy ang buhay gaya ng patuloy na pag agos na tubig sa mga sapa at batis. Patuloy tayong nasasaktan, umiiyak, nadadapa at nagkakamali. Pero patuloy parin tayong natuto at bumabangon sa araw-araw na pamumuhay. Patuloy ang buhay, patuloy ang agos at dalos nito. Patuloy tayong nakakalamuha ng tao. Patuloy na nagkakaroon ng kaibigan. Patuloy ang pagkakaroon ng alaala at pagsasamahan. Patuloy ang posibilidad na ang dating kaibigan, ay maging kai-bigan. Patuloy ang saya at pagmamahalan. Patuloy ang mga panibagong budhi at parte nito. Ngunit patuloy din tayong nasasaktan, Patuloy na lumuluha, patuloy ang kirot, pangamba kahit ang selos. Patuloy na nagiging tanga kahit wala na. Patuloy ang mga pag aalinlangan na ayaw mo na. Patuloy ang mga salita na AYAW KO NA. Ngunit patuloy ang buhay sa pag agos. Patuloy sa pag sisimula muli. Patuloy na gugulong na parang gulong. Patuloy sa panibagong simula at Patuloy sa pagharap sa maaliwalas na umaga. #STOPSUICIDE #BUHAY

    Tayong lahat ay may tiwala sa isa’t-isa, magbigay lamang ng sapat wag sobra.

korapsyon, siyam na letra, isang salita, salitang malungkot Kung isipin, at salitang halos araw-araw nandyan at umiiral padin. Ang artikulong ito ay nagpapahiwatig ng aking saluubin at opinyon tungkol sa usaping korapsyon. Ano nga ba ang korapsyon? Bakit nangyayari ito? Ano-ano ang mga maaring epekto nito sa mga Tao at ano ang maaring solusyon nito. Ang korapsyon ay ang pagnanakaw sa pera o kaban ng bayan, nangyayari Ito dahil sa mga iresponsable at magnanakaw na politiko, ginagamit nila ang pera ng bayan upang gamitin sa ibat ibang pinapatayo nilang imprastraktura, at iba pang negosyong mas makakapayaman sa kanila. Malaking epekto ang naidudulut ng korapsyon sa ating bansa, isa na dito ang kahirapan, naghihirap ang ibat ibang mamamayan dahil imbes na sa kanila mapupunta ang pera o tulong na nakalaan ito ay mapupunta sa bulsa ng mga magnanakaw na politiko. Pumili ng tama, maging listo sa pagpili ng lider, sa simpleng paraan na Ito makakaiwas tayo sa nararanasan nating Korapsyon, mababawasan ang mga taong nagugutum at naghihirap, at naway maging daan ito sa pag unlad ng bayan. Tayo ang mag didisesyon sa ating kinabukasan, at Tayo din ang makikinabang nito. Kaya’t hanggang maaga pa simulan natin ang pagbabago. Itigil ang Korapsyon at paunlarin ang bansang kinasasakupan.

Ang pag-ibig nagbibigay saya sa atin pero ito din ang dahilan kung bakit tayo nasasaktan. Crush, ano nga ba ang crush? Ito ang paghanga natin sa isang tao. M.U. ito ang titulo ng dalawang tao na may parehas na nararamdaman para sa isa’t-isa, at ang huli ay ang magnobyo at nobya, dito humahantong kadalasan ang mag mu. Ako naranasan ko nang masaktan dahil nagpakatanga at umasa ako sa walang katuturang relasyon. Nagpakatanga ako kasi akala ko ako lng pero hindi pala, umasa akong may kahahantungang maganda ang relasyon namin pero wala pala. at sa lahat ng napagdaanan ko marami na akong natutunan tulad ng huwag magtiwala agad sa isang tao, kilalanin ng mabuti ang taong kinahuhumalingan at ang hindi ko makakalimutan, “expect the unexpected than expectand get hurt”. Dapat mag ingat tayo pagdating sa pag-ibig dahil ang pag-ibig ay dapat hindi minamadali, dapat dumaan ito sa maraming processo para malaman mo kung tama nga bang ipagpatuloy ang kung anong meron sa inyo.sabi nga sa kanta ni ed sheeran,“proving can hurt”. Kaya dapat huwag magbigay ng sobra sa pag-ibig kasi pag nag bigay ka ng sobra, sa huli masasaktan ka din ng sobra, sabi nga nila, ang totoong pagmamahal, naghihintay. 

Naranasan mo na bang umibig nang lubusan? Nasaktan nang lubusan nang dahil ikaw ay nasa isang “relasyon” na hindi mo pala kayang ipaglaban? Oh, sadyang may dulo talaga ang langit? Sa isang relasyon ginawa mo na ang lahat upang mapasaya mo lang siya at ito'y maging maayos. Mga pangarap na umaasang balang araw ito'y matutupad sa pagdating ng tamang panahon o tamang oras. Sa pakikipagrelasyon lahat ng saya at kaligayahan ay napakasarap damhin. Sa bawat matatamis na ngiti sa mga labi na kay sarap pagmasdan. Mga wagas na pagmamahalan akala mo walang katapusan. Ngunit sa bawat ngiti ay may katumbas na pait. Sa isang relasyon hindi mawawala ang mga pagsubok. Pagsubok na laging sinusukat ang inyong pagmamahalan sa isa’t-isa. Pagsubok na nagpapatibay kung gaano mo ka mahal ang isang tao. Sapagkat sa relasyon kapag ikaw ay nasaktan na nang lubusan, maisipan mo na gusto mo nang sumuko. Iyong akala na sinumpa ka na ng tadhana. Masakit ang masaktan dulot ng pagmamahalan. Bawat pagpatak ng iyong mga luha ay may mga masasamang maidudulot. Ngunit sa huli umaasa kang malampasan lahat ng pagsubok o problema. Upang makamtan ang tunay na ligaya kailangan mo talagang ipaglaban kapag ikaw ay nasa isang relasyon.