BelkiYineGelirim

çok kitap okumanız.. çok film izlemeniz. .ve çok müzik dinlemeniz gerekecek.. maalesef tecrübe edebilecek kadar yaşamayacaksınız.

Sen kendi yolunda yürümeye bak. Dünya alem karşında dursa da vazgeçme kendin olmaktan.. Önce kendini sevmeyi, sonra da karşındakini affetmeyi öğret kendine. Kin büyütme kalbinde. Çok zor olsa da affet, bırak ve iyileş.. Kimin ne düşündüğünü umursamadan kendin olmanın keyfini çıkar doyasıya. Kimsenin hayatı seni ilgilendirmez! Hele de bir yabancıysa.. İlgilenme! Sen kendi işine bak. Kalan zamanını aşka harca, sevgiye ada ömrünü. Ağaçlara sarıl mesela, yapraklarını öp! Derin bir nefes al ve gülümserken şükürle doldur kalbini.. Kimseyi incitme.. insanların hayatlarında da seni anımsarken gülümseyebilecekleri güzel anılar bırakmayı dene, yara izleri değil! Herkesi ve herşeyi ama evveliyatla kendini; olduğun, olabildiğin gibi sev ve kabullen.. O arkandan ne demiş, diğerleri ne yapmış aldırma, umursama!.. Sen yüzünü aydınlığa dön, güneșe dön, gölgede kalmayı seçenlere güneş zaten günyüzü göstermeyecek.. Onları kendi haline bırakmayı da bilmelisin.. Küçük hesapları bırak, geçmişle değil, geriye kalan yaşınla ilgilen.. Unutma sahip olduğunu zannettiğin hiç bir șey senin değil; bedenin bile.. Sana emanet edilenlere iyi davran. Hayat sandığından çok kısa.. Sevgi bize anlatılandan da, öğretilenden de çok büyük. Mucizelere inanmaya devam et! Bedenin yerine Ruhunu doyurmaya bak.. Kitap oku, şiirler yaz, suya izler bırak, resim yap, kaç yaşında olursan ol bir enstruman çalmayı öğren, bir şarkıyı gelişi güzel mırıldanmayı dene mesela. Sanat iyileştirir çünkü, yaralarını küçültür, seni olgünlaştırır. Bırak! Egoların değil, kalbin hükmetsin kalan ömrüne.. O zaman gör bak! yaşamak ne güzel şey !. Yarına bırakma! şimdi yap..

Kişi sevdigiyle beraberdir diyor ya Allahın resulü. Ayrı düştük, ayrı kaldık, ayrıldık diyen, kalbini yoklasın.

Şunu çok iyi anladım ; insan demek, kırıklık demektir. Her türlü kırıklık. Düş kırıklığı, kalp kırıklığı. Yaşamanız gerektiğine inandığınız şeyleri yaşamadığınızın, olmanız gereken yerde olamadığınızın, sahip olmak isteyip de olamadıklarınızın kırıklığı ve bu kırıklığın doğurduğu hüzün. Bende kalan ve benden çıkacak olanlar resmi kayıtlar, belgeler, krokiler falan değildir. Acılar, sevinçler, mücadeleler, inançlar, kavgalar, düşler, kalp kırıklığı, karşılıksız sevdalar, arkadaşlıklar, yalnızlık ve mutluluktur.