ZłoNaDemona

' Kiedyś oglądaliśmy bajki dopóki rodzice ,

Nie kazali nam iść spać.

Teraz do późna jaramy fajki,

Twoje kłamstwa będą polować,

Na Ciebie,

Pod Twoją skórą.

Nie naprawisz mnie,

Ponieważ nigdy nie byłam zepsuta.

Więc proszę nie myl złości,

Z tym, że byłam jedynie zraniona.

Nie potrzebuję tego,

I nie mówisz dobranoc, i nie mogę przez to usnąć.

I może trochę pusto, i znowu jest to rano.

To nie zawsze szczęście ale i tęsknota.

Teraz to kraty, a za nimi Ty.

W mym sercu na krzyk budzi się ochota.

Czekając na Ciebie mój ukochany.

Miłością przebijam wysoki mur,

Abym mogła Cię już mieć przy sobie,

Przeżycia i miejsca.

Do jednych chcesz wracać,

A drugie to ciężar. '

Po którejś z kolei, uświadomiłam sobie,

Że jestem potworem.

A jednak cały czas chcę spać.

Jest gatunek dzikich dziewcząt,

Które zakochują się w trudnych chłopakach.

Wyobrażają sobie, że śpią obok kamienia.

Szukają pęknięć by zasiać wątpliwość.

By delikatnie wsunąć dłoń w szczelinę ich ramion.

By ostrożnie na nieść cienką warstwę piasku

I przywiązania.

Bo sztuką jest to,

Aby puścić muzykę głośniej,

Nie ma nic trudniejszego do zdobycia

czuje się źle z ludźmi.

Już nie ma miejsca

gdzie czuje się dobrze.

Już dawno zapomniałam

Dobro od zła.

Prawdę od kłamstwa.

Złudzenia od rzeczywistości.

Miłość od atrapy.

Syf od porządku.

Pocałunek od przelizania.

Deszcz od plucia.