#zupy

Nie spodziewałam się po tej zupie niczego nadzwyczajnego. Bardziej niż smak frapowało mnie jej podobieństwo do flaków, tradycyjnej polskiej zupy z wołowych żołądków.

A tu niespodzianka! Dawno nie jadłam tak dobrej zupy! Bogata, subtelnie grzybowa, poprzełamywana słodkością marchwi i pietruszki oraz ostrością imbiru. Pełna aromatycznych przypraw: od nieodzownych we flaczkach majeranku i gałki muszkatołowej, przez lubczyk i słodką paprykę, po kozieradkę (mój sekretny składnik różnych potraw - Mamo, dziękuję!).

Podrabiane flaczki są popularne wśród wegetarian i wegan, bo można je wykonać bez dodatku mięsa. Inspiruje mnie wiele dań warzywnych, wzorujących się na mięsnych. Jest w nich wyobraźnia i kreatywność. Wbrew opinii niektórych ortodoksów wcale nie uważam, że to niedopuszczalne, bo mielony musi być zrobiony wyłącznie z wieprzowiny. Jeśli ktoś kiedyś jadł mięso, a potem przestał z powodów światopoglądowych czy zdrowotnych, to ma prawo tęsknić za tymi daniami. Tęsknota to nie grzech, a kuchnia nie jest obozem koncentracyjnym! Tutaj można wyprodukować i jeść bezmięsne kotlety, pasztety, wędliny, czy flaczki.

Pod jednym warunkiem. Nie można zakłamywać rzeczywistości i twierdzić, że coś jest czymś czym faktycznie nie jest.

Jak płachta na byka działają na mnie soki owocowe w sklepie z zawartością 4% danego owocu o intensywniej karminowej barwie z... buraka ćwikłowego, pasztet drobiowy z mięsa oddzielanego mechanicznie i skóry kurcząt, kaszy manny (z pszenicy), czy też chrzczony miód, który przez rok się nie skrystalizuje, ale na etykiecie nosi miano prawdziwego itd.

To jawne oszustwa, nie ma dla nich żadnego usprawiedliwienia i mówię im kategoryczne: nie!

Składniki:

ok. 2 l bulionu (warzywnego lub mięsnego) 500 g boczniaków 2 marchewki pietruszka kawałek selera cebula 3-cm kawałek imbiru 2 ząbki czosnku 2 łyżki masła lub chlust oleju 2-3 łyżeczki koncentratu pomidorowego  przyprawy: 4 liście laurowe, 5 ziaren ziela angielskiego, 5 ziaren czarnego pieprzu, 4 jagody jałowca, duża łyżka majeranku, po pół łyżeczki gałki muszkatołowej, lubczyku, słodkiej papryki i kozieradki łyżka przecieru pomidorowego dużo świeżo mielonego czarnego pieprzu sól do smaku 1-2 gałązki naci pietruszki

Wykonanie:

Marchewki, pietruszkę i selera obrać, a następnie pokroić w julienne. Jeśli ktoś nie lubi szatkowania, niech zetrze warzywa na dużych oczkach tarki. Cebulę i czosnek obrać. Cebulę pokroić w drobną kosteczkę, a czosnek zmiażdżyć płaską stroną noża i maksymalnie rozdrobnić. Imbir obrać i również pokroić w julienne. Jeśli nie lubicie wyraźnego smaku imbiru pod zębem, rozdrobnijcie go, jak czosnek. Nać opłukać i posiekać.

Grzyby delikatnie opłukać, odcedzić na sicie i pokroić w cienkie paseczki (na podobieństwo flaków). Twardsze ogonki wzdłuż na dwie lub cztery części.

W dużym garnku rozgrzać tłuszcz, wrzucić cebulę i lekko podsmażyć. Dodać warzywa julienne, czosnek i nadal smażyć. Gdzieniegdzie mogą się zbrązowić, to doda całości smaku.

Dołożyć grzyby, wymieszać i smażyć, a właściwie dusić kilka minut. Wlać bulion (u mnie wołowy), rozpuścić przecier pomidorowy, przyprawy, dosmakować dużą ilością pieprzu, solą i gotować na średnim ogniu ok. 10-15 minut. Spróbować i ewentualnie podkręcić smak zgodnie z preferencjami.

NGỠ NGÀNG SÔNG MÂY TUYỆT ĐẸP TRÊN ĐỈNH NÚI BÀ! 🥰😍

Zupa sambar

Inspiracja do zrobienia tej zupy przyszła z instagramowego konta TasteAtlas. Zrobiono tam zestawienie najlepszych polskich zup (tak, tak!). Między barszczem czerwonym a grzybową wystąpiła niejaka cytrynowa.

Większość rodaków wie, że nawet jeśli w staropolskiej kuchni taka pozycja istniała, to od okresu powojennego i PRL-owskiego reżimu wiążącego się z permanentnym kryzysem, nie pojawiała się na stołach. Cytryn nie było w sklepach, ani na drzewach, bo klimat mamy umiarkowany ciepły, a cytrusy lubią tropikalny, podzwrotnikowy i śródziemnomorski.

Taką zupę mają natomiast Grecy (avgolemono). Jest pyszna! Znam też cytrynową zupę z kurczakem i orzo, ale nie mam pojęcia skąd się wywodzi?

Zaś owocowa zupa z kraju nad Wisłą robiona jest od dziesiątków lat z rozmaitych letnich owoców, dostępnych akurat w warzywniaku lub ogrodzie. Do garnka wpaść mogą wiśnie, czereśnie, truskawki, maliny, porzeczki, borówki itp.

Niektórzy zagęszczają ją miksując część owoców, inni dodając mąkę ziemniaczaną. Jedni podają z drobnym makaronem, drudzy z lanymi kluskami, a trzeci bez "wsadu".

Jest świetną opcją na lekki obiad lub podwieczorek w gorący dzień. Może być podawana ciepła lub zimna.

Dzieci za nią przepadają!

Składniki:

1 kg mieszanki czereśni, malin, truskawek, czerwonej porzeczki, borówek 3 łyżki mąki ziemniaczanej ok. 1/2 szklanki soku wiśniowego (lub malinowego) listki z gałązki mięty duże jajko 2-3 łyżki mąki pszennej 1/3 łyżeczki soli

Wykonanie:

Owoce opłukać, czereśnie pozbawić ogonków i wydrylować, truskawki odszypułkować, porzeczki delikatnie zerwać z gałązki, truskawki pokroić na cząstki. Zostawić trochę w małej miseczce do udekorowania.

Do dużego garnka wlać dwa litry wody, dodać owoce i sok. Doprowadzić do wrzenia i gotować na małym ogniu 10-15 minut.

Odłowić część owoców, zblendować na pulpę i ponownie wlać do garnka. Jeśli zupa okaże się za mało słodka, dosłodzić sokiem lub cukrem.

W połowie szklanki zimnej wody rozpuść mąkę ziemniaczaną i wlać do gotującej się zupy delikatnie mieszając.

W tym czasie dokładnie wymieszać jajko z mąką i solą, aby nie było grudek. Jeśli chcemy uzyskać luźniejsze kluski, robimy luźniejsze ciasto, a jeśli chcemy pojedyncze, kładzione kluseczki, wówczas ciasto powinno być gęstsze.

W niewielkim garnuszku zagotować wodę i cienkim strumykiem wlewać ciasto, rozgarniając je, aby kluski się nie posklejały. Gotować dwie minuty i odcedzić na sitku.

Jeśli jesteście miłośnikami ramenu - nawet takimi, którzy nie wyobrażają sobie tej zupy bez mięsa - to niniejsza wegetariańska, uproszczona propozycja powinna przypaść Wam do gustu.

Ma bowiem w sobie dużo smaku i treści, charakterystycznych dla tej azjatyckiej potrawy. No i jej przygotowanie zajmuje zdecydowanie mniej czasu!

Wiem, wiem, puryści kulinarni pewnie zazgrzytają zębami, że to oszustwo, że wbrew tradycji, że śmiechu warte. Rozumiem Wasze święte oburzenie, bo ta zupa jest czystym, nietradycyjnym i nawet trochę śmiesznym oszustwem. Mimo wszystko uczciwym, bo nie udaje tego czym nie jest. I to właśnie mi się w niej podoba.

Podstawą tej kremowej zupy jest tahini, masło orzechowe i miso. Do nich dodaje się sos sojowy, cukier trzcinowy, chili, imbir i czosnek. Powstałą, dość gęstą pastę zalewa się wodą oraz mlekiem kokosowym. I - jeśli chodzi o część płynną - to w zasadzie wszystko.

Resztę stanowią dodatki. Jak w każdym ramenie, tak i tutaj, są one nieodzowne. Ugotowany makaron somen, smażone pieczarki (można je zastąpić grzybami shiitake) z porem, lekko obgotowana kapusta bok choy oraz olej chili, prażony sezam, siekany szczypior i kolendra zaspokoją każdy apetyt.

Jeśli chodzi o ostry olej chili, to dobrze jest przygotować go wcześniej i przechowywać w lodówce. Przyda się Wam do wielu azjatyckich potraw, a także do urozmaicania codziennego jadłospisu. Jest zdecydowany w barwie, aromacie i smaku. Jeśli nie macie ochoty robić go samodzielnie, kupcie gotowy produkt chiński lub japoński w sklepie z azjatycką żywnością.

Czy osoba lubiąca tradycję może jeść oszukany ramen? Może. Czy może nim częstować gości? Owszem. Jest tylko jeden warunek: wypada jasno poinformować, że to podróbka. Wówczas nikt nie poczuje się ani oszukany, ani zniesmaczony. Niewykluczone, że nawet podziękuje?

Składniki:

5 łyżek tahini 3 łyżki masła fistaszkowego łyżka ciemnego lub 2 1/2 łyżki białego miso 1/2 łyżki brązowego cukru łyżeczka chilli w proszku 2-3 łyżki sosu sojowego 2 łyżki oleju sezamowego 3-4 ząbki czosnku 30 g imbiru 250 ml mleczka kokosowego

Dodatki

Smażone pieczarki z porem 400 g pieczarek ok. 10 cm białej i jasnozielonej części pora 3-4 ząbki czosnku 15 g imbiru 2 łyżki sosu sojowego łyżka octu ryżowego

200 g makaronu somen bok choi 2 gałązki szczypioru 2 gałązki kolendry ostry olej z chili 2 łyżki nasion sezamu

Wykonanie:

Do niedużej miski włożyć tahini, masło orzechowe, miso, wsypać cukier, chili w proszku i wlać sos sojowy. Obrać cały czosnek i imbir, maksymalnie rozdrobnić i połowę dokładnie wymieszać z resztą składników. Drugą połowę zachować na później. Masa będzie dość gęsta.

Opłukać i osuszyć grzyby. Pokroić je w plasterki. Pora opłukać, jeśli trzeba usunąć wierzchnie liście, odciąć 10 cm od białej części i pokroić w półplasterki (reszta przyda się do rosołu). Na dużej patelni rozgrzać chlust oleju i dodać pieczarki. Smażyć do odparowania nadmiaru płynu i uzyskania brązowego koloru, następnie dorzucić pora oraz pozostałą część czosnku i imbiru. Ponownie smażyć, aż całość się udusi, pod koniec dodając sos sojowy i ocet ryżowy. Przełożyć do miski.

Opłukać i posiekać szczypior oraz kolendrę. Bok choy opłukać i przeciąć wzdłuż na dwie części. Na małej patelni uprażyć nasiona sezamu na złoty kolor.

Do średniej wielkości garnka przełożyć pastę-bazę. Zalać trzema szklankami wody (można zastąpić bulionem warzywnym), rozprowadzić dokładnie rózgą i włączyć średni gaz. Jeżeli okaże się zbyt gęsta, podlać wodą. Barwa płynu stanie się mleczno-kremowa.

W tym samym czasie w średniej wielkości garnku zagotować wodę i osolić ją. Gdy zawrze, włożyć bok choy i gotować ok. 1 - 1,5 min. Wyjąć łyżką cedzakową i odłożyć na talerz. W tej samej wodzie ugotować makaron (krócej o minutę niż widnieje na opakowaniu). Odcedzić.

Gdy zupa będzie gorąca, wlać mleczko kokosowe, olej sezamowy i całość dobrze wymieszać. Spróbować i ewentualnie dosmakować sosem sojowym lub octem ryżowym.

Do dwóch głębokich talerzy wlać zupę, włożyć po połowie makaronu, połówce kapusty (można już na talerzu pokroić) i część wkładki grzybowo-porowej. Obsypać szczypiorem, kolendrą, sezamem i skropić ostrym olejem chili.