#pieczarki

Jeśli jesteście miłośnikami ramenu - nawet takimi, którzy nie wyobrażają sobie tej zupy bez mięsa - to niniejsza wegetariańska, uproszczona propozycja powinna przypaść Wam do gustu.

Ma bowiem w sobie dużo smaku i treści, charakterystycznych dla tej azjatyckiej potrawy. No i jej przygotowanie zajmuje zdecydowanie mniej czasu!

Wiem, wiem, puryści kulinarni pewnie zazgrzytają zębami, że to oszustwo, że wbrew tradycji, że śmiechu warte. Rozumiem Wasze święte oburzenie, bo ta zupa jest czystym, nietradycyjnym i nawet trochę śmiesznym oszustwem. Mimo wszystko uczciwym, bo nie udaje tego czym nie jest. I to właśnie mi się w niej podoba.

Podstawą tej kremowej zupy jest tahini, masło orzechowe i miso. Do nich dodaje się sos sojowy, cukier trzcinowy, chili, imbir i czosnek. Powstałą, dość gęstą pastę zalewa się wodą oraz mlekiem kokosowym. I - jeśli chodzi o część płynną - to w zasadzie wszystko.

Resztę stanowią dodatki. Jak w każdym ramenie, tak i tutaj, są one nieodzowne. Ugotowany makaron somen, smażone pieczarki (można je zastąpić grzybami shiitake) z porem, lekko obgotowana kapusta bok choy oraz olej chili, prażony sezam, siekany szczypior i kolendra zaspokoją każdy apetyt.

Jeśli chodzi o ostry olej chili, to dobrze jest przygotować go wcześniej i przechowywać w lodówce. Przyda się Wam do wielu azjatyckich potraw, a także do urozmaicania codziennego jadłospisu. Jest zdecydowany w barwie, aromacie i smaku. Jeśli nie macie ochoty robić go samodzielnie, kupcie gotowy produkt chiński lub japoński w sklepie z azjatycką żywnością.

Czy osoba lubiąca tradycję może jeść oszukany ramen? Może. Czy może nim częstować gości? Owszem. Jest tylko jeden warunek: wypada jasno poinformować, że to podróbka. Wówczas nikt nie poczuje się ani oszukany, ani zniesmaczony. Niewykluczone, że nawet podziękuje?

Składniki:

5 łyżek tahini 3 łyżki masła fistaszkowego łyżka ciemnego lub 2 1/2 łyżki białego miso 1/2 łyżki brązowego cukru łyżeczka chilli w proszku 2-3 łyżki sosu sojowego 2 łyżki oleju sezamowego 3-4 ząbki czosnku 30 g imbiru 250 ml mleczka kokosowego

Dodatki

Smażone pieczarki z porem 400 g pieczarek ok. 10 cm białej i jasnozielonej części pora 3-4 ząbki czosnku 15 g imbiru 2 łyżki sosu sojowego łyżka octu ryżowego

200 g makaronu somen bok choi 2 gałązki szczypioru 2 gałązki kolendry ostry olej z chili 2 łyżki nasion sezamu

Wykonanie:

Do niedużej miski włożyć tahini, masło orzechowe, miso, wsypać cukier, chili w proszku i wlać sos sojowy. Obrać cały czosnek i imbir, maksymalnie rozdrobnić i połowę dokładnie wymieszać z resztą składników. Drugą połowę zachować na później. Masa będzie dość gęsta.

Opłukać i osuszyć grzyby. Pokroić je w plasterki. Pora opłukać, jeśli trzeba usunąć wierzchnie liście, odciąć 10 cm od białej części i pokroić w półplasterki (reszta przyda się do rosołu). Na dużej patelni rozgrzać chlust oleju i dodać pieczarki. Smażyć do odparowania nadmiaru płynu i uzyskania brązowego koloru, następnie dorzucić pora oraz pozostałą część czosnku i imbiru. Ponownie smażyć, aż całość się udusi, pod koniec dodając sos sojowy i ocet ryżowy. Przełożyć do miski.

Opłukać i posiekać szczypior oraz kolendrę. Bok choy opłukać i przeciąć wzdłuż na dwie części. Na małej patelni uprażyć nasiona sezamu na złoty kolor.

Do średniej wielkości garnka przełożyć pastę-bazę. Zalać trzema szklankami wody (można zastąpić bulionem warzywnym), rozprowadzić dokładnie rózgą i włączyć średni gaz. Jeżeli okaże się zbyt gęsta, podlać wodą. Barwa płynu stanie się mleczno-kremowa.

W tym samym czasie w średniej wielkości garnku zagotować wodę i osolić ją. Gdy zawrze, włożyć bok choy i gotować ok. 1 - 1,5 min. Wyjąć łyżką cedzakową i odłożyć na talerz. W tej samej wodzie ugotować makaron (krócej o minutę niż widnieje na opakowaniu). Odcedzić.

Gdy zupa będzie gorąca, wlać mleczko kokosowe, olej sezamowy i całość dobrze wymieszać. Spróbować i ewentualnie dosmakować sosem sojowym lub octem ryżowym.

Do dwóch głębokich talerzy wlać zupę, włożyć po połowie makaronu, połówce kapusty (można już na talerzu pokroić) i część wkładki grzybowo-porowej. Obsypać szczypiorem, kolendrą, sezamem i skropić ostrym olejem chili.

Już kiedyś na naszym blogu pojawił się przepis na curry, choć w bardziej egzotycznym wydaniu. Dziś prezentujemy Wam curry o bardziej polskim charakterze. Do jego przygotowania wykorzystaliśmy paprykę, cebulę, pieczarki, pomidory z puszki. Zależało nam na szybkim, smacznym i sytym obiedzie. Połączyliśmy tradycyjne składniki w nowoczesnym daniu :)

SKŁADNIKI:

Porcja dla dwóch osób.

300 g piersi z indyka

3 łyżki oleju

2 łyżki sosu sojowego jasnego

2 ząbki czosnku

1 cebula

1 czerwona papryka

kilka pieczarek

1 puszka (400 g) pomidorów bez skórki

2 łyżki śmietany 30%

1 łyżka posiekanej natki pietruszki

1  łyżeczka curry

szczypta słodkiej i ostrej papryki

sól i pieprz do smaku

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA:

1.   Mięso z piersi indyka kroimy na cienkie paski. Przekładamy do miski, zalewamy olejem, sosem sojowym oraz dodajemy drobno posiekany czosnek. Dokładnie mieszamy i odstawiamy do lodówki na kilka godzin.

2.   Po tym czasie smażymy mięso na rozgrzanej patelni. Dodajemy pokrojoną w piórka cebulę, chwilę smażymy.

3.   Następnie dodajemy pieczarki pokrojone w grube plastry oraz paprykę pokrojoną w cienkie paski i chwilę smażymy.

4.   Dodajemy pomidory z puszki, zmniejszamy ogień i dusimy do czasu, aż pomidory się rozpadną, a nadmiar płynu odparuje. 

5.   Na koniec dodajemy posiekaną natkę pietruszki, śmietankę, doprawiamy curry, mieloną papryką, solą i pieprzem.

Curry podajemy z Waszym ulubionym ryżem.

Smacznego :)

Szakszuka w dosłownym tłumaczeniu oznacza wielki bałagan. To faktycznie spory śmietnik na patelni, jest w nim masa różności: papryka, pomidory, cebula, czosnek i - obowiązkowo - jedno lub kilka jaj.

Danie pochodzi z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej. Jego rodzinnym domem prawdopodobnie jest Tunezja lub Jemen.

Wraz ze wzrostem zainteresowania szakszuką poza rodzimym regionem, powstała cała masa odmian tej potrawy. Dodaje się do niej kiszone cytryny, sery owcze, chorizo, surową kiełbasę z baraniny lub jagnięciny. Każdy może stworzyć swoją wersję, wrzucając do podstawowych składników ulubione produkty, w mojej tym razem wylądowała cukinia, pieczarki i oliwki, itd. 

Jeśli macie ochotę na sycący, pełnowartościowy posiłek spełniający rolę śniadania, obiadu, antidotum na kaca, czy kolacji, to sięgnijcie właśnie po nią. 

Szakszuka... wielki bałagan... Żeby go uporządkować w końcu dałam się zaprosić do kina. Proponował mi wyjście kilkakrotnie, ale najpierw napatoczyła się pandemia, potem rozmaite obowiązki plus moje irracjonalne lojalności (kto w dzisiejszych czasach jest lojalny?!). Nie jestem typem randkującej rozwódki, chwytającej łapczywie okazje. Ktoś musi mnie naprawdę zainteresować.

Tęskniłam jednak za dotykiem dłoni, za splecionymi, lekko wilgotnymi z nerwów palcami. Najzwyklejsze trzymanie kogoś za rękę bywa stokroć bardziej elektryzujące niż ekstremalna zabawa wyobraźnią, czy czat z nieznajomym w sieci. 

Nigdy nie zapomnę pierwszego dotyku mojego przyszłego męża. Jeszcze jako mające się ku sobie koleżeństwo wyskoczyliśmy w trakcie pracy w niedzielę z redakcji na mszę do pobliskiej Katarzyny. Czekałam na znak pokoju, jak na najlepszy seks w życiu! Po tym zbliżeniu dłoni oboje wiedzieliśmy, że utonęliśmy w sobie na zawsze (któż wtedy wiedział, że nie przetrwamy? żałuję? nie!).

Moi drodzy Czytelnicy, nigdy nie odmawiajcie sobie spotkania z zaintrygowanym Wami człowiekiem. Namacalne życie jest znacznie smaczniejsze niż siedzenie przed laptopem i lizanie jego ekranu.

Nagle może się okazać, że wielki bałagan posprzątał się sam.

Składniki (na 3 porcje):

2 czerwone papryki 3 pomidory mała cukinia 6 pieczarek cebula 3-4 ząbki czosnku małe czerwone chili (opcjonalnie) 6 czarnych oliwek przyprawy: łyżeczka kuminu, łyżeczka pieprzu cayenne, łyżeczka słodkiej papryki, łyżeczka zataaru sól i czarny pieprz do smaku nać pietruszki (lub kolendry) 1-3 jaja 2-4 lawasze

Wykonanie:

Warzywa i grzyby opłukać pod bieżącą wodą. Paprykę odszypułkować i pokroić w dużą kostkę, cukinie w półplasterki, podobnie pieczarki. Sparzyć pomidory, obrać ze skórki, wykroić szypułki, pokroić na ćwiartki, a następnie w dużą kostkę. Cebulę obrać i pokroić w kostkę. Czosnek rozgnieść płaską stroną noża i maksymalnie rozdrobnić.

Na dużej patelni rozgrzać chlust oliwy z oliwek, wrzucić czosnek i chwilę podsmażać. Dorzucić cebulę i smażyć, mieszając, aż do zeszklenia. Dodać papryki oraz pieczarki i smażyć ok. 7-10 minut, mieszając od czasu do czasu.

Następnie dołożyć pomidory, doprawić solą, pieprzem i przyprawami. Wymieszać i smażyć na zwiększonym ogniu przez kilka minut, już bez mieszania. Na masę wybić jedno lub więcej jaj.

Przykryć pokrywkę i gotować do czasu aż zetną się białka. Obsypać pokrojonymi czarnymi oliwkami i nacią pietruszki.

To proste danie może być śniadaniem, obiadem lub kolacją. Nie wzgardzą nim wegetarianie, ani mięsożercy. Skuszą się na nie dzieci, młodzież i dorośli.

Pszenne wrapy z cienkim, napakowanym ziołami omletem, duszonym szpinakiem z czosnkiem i pieczarkami, okraszone gęstą pastą ze świeżych i suszonych pomidorów. Do tego sos jogurtowy z pleśniowym serem. Dużo umami, przyjemności i zdrowia.

Zapewniam, że jeden w zupełności Was zaspokoi. A komu nie wystarczy, niech sięgnie po następny.

Składniki (na 4 porcje):

4 pszenne wrapy 6 jaj 2 gałązki naci pietruszki 2 gałązki szczypioru 200 g młodego szpinaku 2 ząbki czosnku 150 g pieczarek sól i czarny pieprz do smaku

Pasta ze świeżych i suszonych pomidorów 5 dojrzałych pomidorów (u mnie malinowe) 6-7 suszonych pomidorów mała cebula ząbek czosnku łyżeczka brązowego cukru łyżeczka octu balsamicznego łyżeczka suszonego oregano łyżeczka suszonej bazylii sól i czarny pieprz do smaku

Sos z jogurtu i gorgonzoli szklanka jogurtu naturalnego 3 łyżki gorgonzoli 1/2 łyżeczki musztardy łyżka soku z cytryny sól i czarny pieprz do smaku

Wykonanie:

Zacząć od pasty pomidorowej. Robię ją co jakiś czas i wykorzystuję do wzbogacania najróżniejszych potraw. Tym razem użyłam przygotowanej kilka dni wcześniej i przechowywanej w lodówce, ale zrobienie jej nie jest czaso- i pracochłonne, więc do dzieła!

Pomidory umyć i pokroić w kostkę (wycinając twarde końcówki). Suszone pomidory pokroić w niedużą kosteczkę. Cebulę obrać i pokroić w małą kosteczkę, a czosnek obrać, rozgnieść płaską stroną noża i maksymalnie rozdrobnić. W niewielkim garnku rozgrzać chlust oliwy z oliwek. Wrzucić cebulę, a chwilę później czosnek. Lekko podsmażyć i dorzucić wszystkie pomidory. Gotować na średnim ogniu, aż odparuje większość wody. Zmniejszyć ogień, wlać ocet balsamiczny, wsypać cukier, przyprawy i dalej gotować. Gdy pasta stanie się gęsta, zblendować ją krótko i dosmakować solą i pieprzem. Przełożyć do wyparzonego słoika.

Gdy pasta się gotuje, pieczarki opłukać, osuszyć i pokroić w plasterki. Na patelni rozgrzać chlust oliwy, wrzucić grzyby, oprószyć je solą i smażyć - mieszając co jakiś czas - aż puszczą sok, płyn odparuje, a następnie nabiorą koloru. Zdjąć z patelni.

Czosnek obrać i drobniutko posiekać (można to zrobić już przy paście pomidorowej). Na patelnię wlać ponownie chlust oliwy, rozgrzać ją i wrzucić czosnek. Delikatnie go podsmażyć (nie brązowić) i dodać szpinak. Gdy zwiotczeje, dosmakować go solą i pieprzem.

Jaja rozkłócić w misce, dodać posiekany drobno szczypior, natkę i doprawić solą i pieprzem. Na drugiej, nieco mniejszej patelni (jeśli nie macie mniejszej, może być takiej samej wielkości) rozgrzać dobrze dwie łyżki oleju, opędzlować całą powierzchnię i wylewać po ok. pół chochli masy jajecznej. Rozprowadzić po patelni cieniutką warstwą. Gdy omlet zacznie krzepnąć, na wierzchu ułożyć miejscami szpinak i pieczarki. Nie za dużo.

W międzyczasie posmarować cienką warstwą pasty pomidorowej wrapa. Położyć go szybkim ruchem na omlecie i lekko docisnąć na całej powierzchni, aby warstwy się połączyły. Poruszać energicznie patelnią, aby omlet swobodnie się poruszał i - pomagając sobie dłonią - przełożyć całość na drugą stronę. Jeśli obawiamy się, że nie podołamy - przerzucić na drugą, podgrzaną i delikatnie opędzlowaną olejem - patelnię i delikatnie podgrzać.

Zdjąć z patelni i ściśle zrolować.

W podobny sposób przygotować pozostałe wrapy.

Mogą być tradycyjną sałatką, jeśli podamy je na talerzu z pieczywem, lub wrapem, jeśli zawiniemy je w tortillę. Duszone pieczarki i cebula, jaja na twardo, szczypior i natka pietruszki oraz ogórki konserwowe, połączone majonezem i odrobiną jogurtu, spełnią się w obu tych rolach.

Jednak to druga wersja zaciekawiła mnie na tyle swoją odmiennością i świeżością, że postanowiłam ją przygotować. Nie sądziłam, że pomysł okaże się tak udany: składniki dobrze się uzupełniają i współgrają z miękkim pszennym ciastem.

Spróbujcie!

Składniki:

4-5 pszennych tortilli 6-8 pieczarek cebula 3 duże jaja 1/2 pęczka szczypioru 1/2 pęczka naci pietruszki 2-3 ogórki konserwowe 2 łyżki majonezu łyżka jogurtu naturalnego łyżeczka ostrej musztardy sól i czarny pieprz do smaku

Wykonanie:

Cebulę obrać, pokroić w drobną kosteczkę. Pieczarki opłukać, oderwać nóżki i pokroić je w podobnej wielkości kosteczkę. Tak samo posiekać kapelusze.

Na patelni rozgrzać dwie łyżki oleju i łyżkę masła. Wrzucić cebulę, a gdy się zeszkli dodać nóżki pieczarek. Smażyć ok. dwie minuty na średnim ogniu, mieszając od czasu do czasu. Dorzucić kapelusze i smażyć razem kilka minut, a następnie przykryć pokrywką. Po pięciu minutach zdjąć pokrywkę, wymieszać i poczekać aż nadmiar płynu z grzybów odparuje. Doprawić solą i pieprzem.

W czasie, gdy pieczarki będą dochodziły ugotować na twardo jaja, obrać je, opłukać (jeśli skorupki zostały na jajach) i posiekać w kosteczkę. Używam do tego metalowego kółka z kratką.

Szczypior i nać opłukać, osuszyć i posiekać drobno. Ogórki odsączyć i pokroić w małą kosteczkę.

W misce połączyć wszystkie wystudzone składniki, dodać majonez (zacząć od jednej łyżki majonezu), jogurt i musztardę, doprawić solą oraz pieprzem i wymieszać. Farsz nie powinien być za bardzo luźny.

Rozkładać tortille (bez podgrzewania na patelni), na jednej części wykładać 2-3 łyżki farszu, na środku usypać ścieżkę z ogórków i zawijać placki dość ściśle, zabezpieczając od dołu, aby zawartość nie wypadała.

Kotlet jajeczny - przyjemne wspomnienie przedszkolnych i studenckich obiadów w barze mlecznym Kmar w gdańskim Jelitkowie (podobno wciąż ma się dobrze). Te drugie koniecznie z zasmażanymi burakami lub marchewką z groszkiem na ciepło. Te pierwsze nie pamiętam z czym, ale na pewno ze smakiem.

Dlaczego nie jadaliśmy kotletów jajecznych w rodzinnym domu, nie wiem? Może nie lubił ich Tata, wiec Mama nie robiła? Albo przy piątku (bo bezmięsnie to tylko w piątek) wołaliśmy o naleśniki na słodko albo ruskie pierogi?

Przez lata próbowanie jajecznych w rozmaitych przybytkach kulinarnych trafiały się wyroby nieudane - a to za twarde, a to mdłe lub przesolone egzemplarze - ale sentyment do pierwszych doznań pozostał.

Dlatego od czasu do czasu kupuję pudełko jaj od swobodnie biegających kur i... przywołuję beztroski czas dzieciństwa i młodości robiąc pyzate żółte kotlety.

Można je jeść na ciepło, jako danie obiadowe. Wówczas warto dokomponować do nich sos, np.: pieczarkowy, grzybowy, koperkowy, musztardowy, czy ketchup. Równie dobrze sprawdzą się w roli śniadania lub kolacji, położone na bułce, z sałatą i majonezem.

Tym razem wykombinowałam do nich naprędce sos ze smażonych i marynowanych pieczarek z dodatkiem smażonej cebuli, kilku igieł rozmarynu i odrobiny parmezanu. Wypróbujcie go i donieście, czy przypadł Wam do gustu.

Składniki:

8 jaj 2 łyżki bułki tartej 3 gałązki szczypioru gałązka naci pietruszki łyżka masła sól i czarny pieprz do smaku

Sos ze smażonych i marynowanych pieczarek 6 surowych pieczarek 5-6 pieczarek marynowanych mała cebula kilka igieł świeżego rozmarynu 1-2 łyżki tartego parmezanu ok. 150 ml śmietany 18% sól i czarny pieprz do smaku

Przygotowanie:      

7 jaj ugotować na twardo (nie przegotować, żeby nie nabrały zielonkawego koloru). Ostudzić, obrać ze skorupek i rozdrobnić metalowym kółkiem z kratką. Jeśli wolicie, możecie rozdrobnić je tłuczkiem do ziemniaków lub widelcem.

Do jaj dodać surowe jajko, bułkę tartą, bardzo miękkie masło, posiekany szczypior i natkę pietruszki. Dokładnie wymieszać i doprawić solą i pieprzem. Koniecznie spróbować - nie mogą być zbyt mdłe lub zbyt słone. Formować kotleciki, dociskając masę, żeby nie rozpadły się podczas smażenia.

Obtoczyć w bułce tartej, ułożyć na płaskim talerzu, zabezpieczyć folią spożywczą i włożyć do lodówki na min. godzinę. To zapewni im bardziej zwartą konsystencję.

Na patelni o grubym dnie rozgrzać olej rzepakowy z dodatkiem masła. Nie powinno być go za mało. Wykładać kotlety na tłuszcz i zmniejszyć ogień. Smażyć na złoto z obu stron.

Sos ze smażonych i marynowanych pieczarek Cebulę obrać i zeszklić na maśle. Dodać surowe, pokrojone w podobnej wielkości kosteczkę pieczarki i smażyć, aż puszczą sok, a następnie sok w większości odparuje, a pieczarki ściemnieją. Pod koniec smażenia dodać pokrojony drobno rozmaryn.

Wlać śmietanę i gotować na niewielkim ogniu 3-5 minut. Dodać parmezan i mieszać chwilę, do jego rozpuszczenia. Jeśli sos okaże się zbyt gęsty, dodać śmietanę.

Gdy w sklepie trafiłam na pieczarki z dużymi, pojemnymi kapeluszami, od razu zapakowałam je do koszyka, aby w domu wypełnić farszem i zapiec.

Ta prosta i smaczna przekąska sprawdzi się podczas kameralnych spotkań z przyjaciółmi, rodzinnych obiadów, czy ogrodowych przyjęć. Pieczarki można piec w piekarniku i grillować.

Masę można przygotowywać z różnych składników: mięs (kiełbasa, wędliny, pieczony drób), owoców morza (mięso kraba, krewetki), rozmaitych serów, jaj, szpinaku, cebuli, orzechów i ziół.

Do mojej użyłam boczku, szalotek, czosnku i pieczarkowych trzonków, usmażonych na tłuszczu wytopionym z boczku. Do tego dodałam dużą garść tartego Parmezanu, kremowego twarożku, nać pietruszki oraz - w ostatnim momencie - pomidorów z oleju. Z wierzchu obsypałam suszonym oregano i tartą bułką.

Aby nie wysychały z zewnątrz podczas obróbki termicznej, do naczynia, w którym je zapiekałam wlałam trochę bulionu wymieszanego z przecierem pomidorowym i oliwą z oliwek. Ten krok nie jest konieczny, można go pominąć.

Smakują zarówno na ciepło, jak i na zimno.

Składniki:

5 dużych pieczarek 4 plastry boczku 120 g kremowego twarożku szklanka tartego parmezanu 2 szalotki duży ząbek czosnku 4 suszone pomidory (z oleju) 4 gałązki naci pietruszki łyżka suszonego oregano sól i czarny pieprz do smaku 2-3 łyżki bułki tartej do obsypania

Wykonanie:

Pieczarki opłukać i osuszyć papierowymi ręcznikami. Odłamać trzonki i pokroić w kosteczkę. Szalotki obrać i pokroić w drobną kosteczkę. Czosnek obrać, rozgnieść płaską stroną noża i maksymalnie rozdrobnić. Z boczku odciąć skórę, pokroić w nieco grubsze plastry, a następnie w kosteczkę. Pomidory odsączyć z oleju i podobnie pokroić. Parmezan zetrzeć na drobnych oczkach tarki, a nać posiekać.

Patelnię rozgrzać, wrzucić boczek i smażyć na średnim ogniu, aż złapie rumieniec i wytopi część tłuszczu. Dodać szalotki, zeszklić. Następnie wrzucić grzyby, lekko osolić, popieprzyć i smażyć aż puszczą wodę. Jeszcze chwilę smażyć, aby nadmiar płynu odparował i przełożyć do większej miski.

Do miski dodać twarożek, ser, nać i pomidory. Dodać pieprz, sól i dokładnie wymieszać. Farszem wypełniać dokładnie kapelusze pieczarek, obsypać oregano i bułką tartą.

Opcjonalnie. Na dno naczynia do zapiekania wlać wymieszane: połowę szklanki bulionu, czubatą łyżką przecieru pomidorowego, odrobinę cukru, sól, pieprz i kilka łyżek oliwy z oliwek.

Pieczarki układać w naczyniu, przykryć pokrywką i piec w piekarniku nastawionym na 180°C przez 20-30 minut. Około 10 minut przed końcem zdjąć przykrycie.

Podawać solo lub na rukoli, z sosem lub bez, na ciepło lub na zimno.