#tipi

sheridan, wyoming 1972

all american indian days

TipiTop Tents, Tarragona, Catalonia, Spain,

Eski bir hikaye var, sadece hikaye gerçek yaşantı değil. Bir kış günü akşam vakti ıssız dağlık tepelik bi yerde eski bir minibüsün içinde yolcular var. Minibüs çok zor ilerliyor çünkü dağlık alanların karı, fırtınası başka olur. Oldukça da eski bir araç zaten. Böyle ilerlerken tahmin edebileceğiniz gibi yolda kalıyorlar. Minibüs dolu. Yaşlı, genç, kadın, erkek, çocuk yani her şekilde yolcu var minibüste. Yardım çağırabilecek durumları da yok o esnada. Çünkü eski bir hikaye ve cep telefonu, internet gibi şeyler yok. Zaten olsalar da şehirlerde zor çeken operatörler orda pek de işe yaramaz gibi. Neyse yolcuların içinde bir adam var hikayemizin baş kahramanı ve iki aynı köyden askere gitmiş, askerliklerini bitirip köylerine dönmeye çalışan genç var. Baş kahramanımız minibüstekilerin uyarısına uymayıp minibüsten inip köye yürüyerek gitmek istiyor veya başka bir vasıta bulmaya çalışarak. Çünkü bu adamın eşi hamileymiş ve kadın doğurmak üzereymiş bu da yanında olmak istiyor. Kimseyi dinlemeden iniyor minibüsten ve o iki askerden dönen gençte ona eşlik ediyor. Bunlar yakın köyden oldukları için baya bir yolu beraber gideriz birbirimizi kollarız diye düşünüyorlar. Askerlerden biri hafif korkak ama arkadaşını da yanlız bırakacak gibi biri değil. Beraberce çıkıyorlar yola ama göz gözü görmüyor, acaip bir kar fırtınası var, her yer dağlık taşlık ve tabi ki olmazsa olmaz kurt sesleri. Biraz ilerledikten sonra nefesleri kesiliyor ama kuytu bi yer yok her yer bembeyaz, bırakın sığınacak yeri ağaç yeşili bile göremiyorlar. İki asker biraz pişman yakınıyor ama diğer adam eşine yetişmek için ölümü göze almış yiğit bir adam. Yine de kırklı yaşlarda bu adamı da çok kötü etkiliyor bu tipi. Elleriyle karı biraz eşip içine sığınıyorlar bi süre ama sürekli yaklaşan ve çoğalan kurt sesleri orda güvenli olmadıklarını belirtiyor onlara. Son bi gayretle birbirlerine tutuna tutuna ne yana gittiklerini bile kestiremeden yürümeye başlıyorlar tekrar. Soğuk, yorgunluk derken bir de açlık geldi mi iyice yorgun düşüyorlar. Askerlerden biri ; beni burda bırakın siz gidin dese de arkadaşı sırtına yaslayıp kendiyle onu da sürüklüyor. Tam hepsi düştüğü sırada bi yanık kokusu alıyorlar. Bi yerden duman tütüyor. Yorgunluk ve açlığın etkisiyle hayal gördüklerini sanıyorlar. Çünkü etrafta hiçbir barınak, ev felan bir şey yok. Her yer sonsuz bir beyazlık gibi. Ama hafif bir tepenin başında üstünde hayvan postuyla duran bir adam görüyorlar. Adamın gerçek olduğunu gördüklerinde ise onu bir evliya veya kutsal biri sanıyorlar. Özellikle biraz korkak olan asker bunun peri, cin gibi bir varlık sanarak nerdeyse dili tutuluyor. Çünkü bu havada burda bi insanın olması garip bir durum onlar için. Adam bunları farkettiğinde üçü de açlık ve yorgunluktan bayılıyorlar. Adam ve o sırada köpeğiyle çalı çırpı toplamaktan dönen oğlu bu üçünü ateşin başına taşıyorlar üstlerini örtüp dinlenmelerini sağlıyorlar..

( Şimdi ben uzun uzun yazıyorum kimse de okumaz 😊 ama napiyim insan uzun şeyler yazınca sanki karşıdakiyle konuşuyor gibi hissediyor. Normal de böyle uzun hikayeler anlattığım veya konuştuğum kimse olmadığından uzun yazmak iyi geliyor )

Hikaye burda bitmiyor tabi ki ama kaç kişi görüp okuyacak bilmediğimden şimdilik bu kadar kısmını atiyim baktık insanlar uzun felan demiyor okuyorlar o zaman devamını ve başka başka eski hikayelerde anlatırım.. Cut 🪓