“Peygamber -aleyhissalâtü vesselâm- da çocuklara böyle selâm verirdi.” buyururdu. (Buhârî, İsti’zân, 15; Müslim, Selâm, 15)

Hazret-i Enes, diğer bir rivâyette şöyle buyurmuştur:

“Çocuklarla birlikte oyun oynadığım o çocukluk günlerimden birinde, Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- yanımıza gelerek bize selâm verdi. Elimden tuttu ve beni bir işe gönderdi. Kendisi de ben dönene kadar duvarın gölgesinde oturdu. (Ebû Dâvûd, Edeb, 135-136/5203)

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı..

Gökyüzü değil de sanki bir ayna, bana yüzümü değil, ruhumu gösteren bir ayna..

"En kusursuz cinayet, yaşama sevincini öldürmektir."

"Gözlerini mucizelerle doldur, hayatı on saniye sonra ölecekmişsin gibi yaşa."

"Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer."

Kedi sevmeyen hiçbir mahlükatı sevemez..