Oruç;

Gökte hilal’i, yerde helal’i

Gözetme şuuru..

Bir nefis terbiyesi,

Bir gönül tezkiyesi,

İçteki bütün kirlerin tasviyesi.

Oruç;

Kulu dünyada iftara, ahirette iftihara götüren,

Eskiden "Âdâb-ı Muaşeret" diye bir ders vardı.

Âdâb-ı Muaşeret dersinde çocuklara aşağıdaki kurallarla insan olmak öğretiliyordu:

Emanet eşyalar fazla geciktirilmez

Başkasının kusuru ile dalga geçilmez

Ayakta bir şeyler yiyip içilmez

Eller pantolon cebine sokulmaz

Telefon eden kişi önce kendisini tanıtır

Pazarlık yapılırken mal kötülenmez

Kusurlar yüze karşı açık açık söylenmez

Kalabalık yerlerde sakız çiğnenmez

Sigara ile bir yere girilmez

Alay ve kötüleme imâ ile bile yapılmaz

Sokak ortasında durarak konuşulmaz

Yerlere tükürülmez ve çevre kirletilmez

Aksırırken, öksürürken el veya mendille ağız kapatılır

Bencillik ancak çocuklarda ayıplanmaz

Uzun zaman kalan misafire oda ayrılır

Toplu yerlerde yüksek sesle konuşulmaz

Başkasının yanında ayakları uzatarak oturulmaz

Yemek davetinde yemekler geciktirilmez

Sıra olan yerlerde sıraya geçilir

Başkasının lafı kesilmez, devamlı da konuşulmaz

Bir konuyu reddederken terbiyeli ve ciddi olunur

Allah cc şüphesiz, göklerin ve yerin gaybını bilir. Doğrusu O kalplerde olanı bilendir.

"İmâm Gazâlî;

Bir kimse yeryüzündeki bütün ilimleri öğrense, bütün sıfatları bellese, fakat ehlinden öğrenilmesi gerekenleri öğrenmese, bir mürşid-i kâmilin terbiyesine girmese, anlayışı sınırlı ve her zaman noksan olmaya, yüksek anlayışlardan mahrum kalmaya mahkûmdur. Çünkü rehbersiz yola çıkmıştır. Bunun için kendine ömür boyu refakat edecek arkadaş bulamayacak, onun aklına ve ilmine itimad edilmeyecektir. Böylelerinden yüz çevirmek ve onlarla meşgul olmamak lâzımdır."

Ebu Hafs şöyle demiştir:

- Dışın güzel edeple olması, için güzel edepli olduğunun nişanıdır.

Nitekim, üstteki manada, Resulullah (S.A.V.) Efendimiz, namazda huzursuz duran birine şöyle buyurmuştur: