Kelime ve betim...
Bazı mısralar vardır ki sadece sözcüklerin birleşimi düz bir yol gibi okuyup geçilir fakat bilinclerine varıldığı an artık sadece tür'ün anlaşmasını sağlayan dilsel ögeler değillerdir.
SENİ DÜŞÜNDÜKÇE GÜL DİKİYORUM ELLERİMİN DEĞDİĞİ YERE..
Bu mısralar a dikkat edildiğinde göze çarpan ilk şey bir anlamda güzelliğin öne çıkarılması olabilir fakat çok değil biraz daha yaklaşın neden sevgi ve gül dikmek bir arada ? Sevgi insanın içinde yeşerdiği gibi yaşamı var eder bu da bir duygular toplamı olan şair de farklı karşılıklar bulur "gül dikiyorum ellerimin değdiği yere" şairin doğası ve sevginin hayat bahsetmesi...
İki mısra için de insanın tarihinin toplanması sıkıştırılmasi gibi bir şey ....


















