Some Of Thoughts

#rilke

Bu çivinin çakılışı

Bu ekmeğin sürülüşü

Bu aşkın, bu ayıbın, bu insanın bilinişi

Bu duymak, bu düşünmek, bu yüksünmek insanda

Bu toplum içinde, bu toplum dışında

Bu sizin durumunuz, bu tabiattaki iş

Bu akılsız çiçek

Bu bilgisiz ağaç

Bu düpedüz ileri görüş

Bu su, bu nehir, bu rüzgar

Bu taş, bu bulut, bu hava

Bu bilinen, bu bilinmeyen

Bu İsa'dan önce, bu İsa'dan sonra.

sonra hiç kimseyi göremedim

herkes beni arıyordu

bir ölü macar cambaz buldu beni

Hayallerimizde göklerin en mavisi

Yani umut yani işkence

demir çelik ve acı

Çehremize hücrelerimize işlenir

Eski zamanların eski öyküleridir anlatılan

Her ölen çoğulluk

Yasaklanan tekillik

Kırbaçlanan gerçek

Diren diyor bana diren

Çimen üstündeki çiğ kadar yüreğin varsa; diren

Sevdan yazgınsa yaşama

Bak nasıl dirilir tohum

Yine yeniden sürülen toprakta

Nota yazarken salınan, usulca coşkulu büyük sular gibi

Diren

Yık vurdum duymazlığın, baktım görmezliğin

Dokunulmaz duvarlarını

Ah. Elbet tanırım bir gün ellerimi, gözlerimi

Bazı mısralar vardır ki sadece sözcüklerin birleşimi düz bir yol gibi okuyup geçilir fakat bilinclerine varıldığı an artık sadece tür'ün anlaşmasını sağlayan dilsel ögeler değillerdir.

SENİ DÜŞÜNDÜKÇE GÜL DİKİYORUM ELLERİMİN DEĞDİĞİ YERE..

Bu mısralar a dikkat edildiğinde göze çarpan ilk şey bir anlamda güzelliğin öne çıkarılması olabilir fakat çok değil biraz daha yaklaşın neden sevgi ve gül dikmek bir arada ? Sevgi insanın içinde yeşerdiği gibi yaşamı var eder bu da bir duygular toplamı olan şair de farklı karşılıklar bulur "gül dikiyorum ellerimin değdiği yere" şairin doğası ve sevginin hayat bahsetmesi...

Kişinin dünyayı nasıl algıladığının yaşayış biçmini şekillendirdiği aşikardır.

Böyle bir önermeyi dile getirdikten sonra okuyucuya merhabalar bu postta genel olarak Heidegger'in Descartes okumasına değinmek istiyorum...

Descartes ünlü "cogito ergo sum'' düşünüyorum o halde varım önermesine her türlü bilgiye temel oluşturacak bir Arşimet noktası ararken ulaşır. Onun uğraşı epistemelojiye ve bilime temel oluşturacak sarsılmaz bir nokta üzerinedir. Bu doğrultuda yaptığı epistemelojik temelli ontoloji felsefenin en dişli problemlerinden birini doğurmuştur "ruh ile beden" problemi özne ile nesne arasındaki bağın nasıl kurulacağına ilişkin bu problem özne'yi temel almaktadır. Söz konusu bilen ile bilinen arasındaki bağın temeli özne'dir karşımdaki mavi bardağı nasıl bilebilirim sorusuna Descartes"in cevabı düşüncemde karşılık bulmasından kaynaklanmaktadır. Burada düşünce karşılık önemlidir çünkü yanilticiligi ve ya saf olmayışı nedeniyle duyu verilerinede imgelemede güvenilemez.