#rymy

Trzydzieści siedem lat Przemierzam i zgłębiam ten świat Niedawno jeszcze młodości i sił kupa Dziś zmęczona bez mocy skorupa

Osiemnaście lat jakby wczoraj było Nie wiem nawet kiedy drugie tyle przybiło Gdzie szkoła, znajomi, całonocne harce Dziś zmęczenie, brak czasu, głównie mam tylko pracę

Chwilę temu byłem niemal niezniszczalny Dziś niczym starzec wysiłek męczy mnie banalny Czas strasznie zasuwa jakby się zdawało Życia sprzed trzydziestki ciągle jest mi mało

Najebałam się, odjebałam, a miałam być spokojna.

Znowu wszystko zepsułam Siedzę oparta o jakiś pień Za dużo wylałam tych łez A może po prostu dawno nie płakałam?

Mam sobie tak dużo do zarzucenia Jak zwykle Ja to potrafię W tej kwestii nic się nie zmienia

Ty jedna mnie wysłuchasz, Wchłoniesz wszystkie łzy, Pogrzebiesz każdy sztylet, Pokażesz lepszy świat

Może wdychając twój świeży zapach, Zrozumiem więcej Otrzepię ręce I wstanę jak zwykle dumna

Tak wiele czarnych myśli już od 14 lat ,

Nie prosiłam o pomoc bo wolałam jej brak ,teraz wiem że to był mój błąd

A takich błędów wiele popełniłam w życiu

lęki , stres chowane w moim przeszyciu .

Wolałam znów się zamknąć żeby nie słyszeć nikogo .

Tylko przytumione myśli chciały zawołać o pomoc ,

Więc nie jesteś w tym sam ,długo mi zajęło żebym na chłodno mogła to pojąć .

Wiem jak ciężko jest tam gdzie nikogo nie znajdziesz poza sobą.

Mexico City

Ciągle biegam rozebrana,

Każdy jest gdy mu wygodnie,

Nim ogarniesz, znów cię kopnie,

Chwastów się dziś nie pozbędziesz,

Żywią tobą się codziennie,

W sumie sam im tak pozwalasz,

Zjedzą cię nim powiesz nara,

Korzeń wyrwać będzie ciężko,

Diabli na niewinność lecą,

Jeden, drugi, masa cała,

Wierzyć radości,

Wierzyć młodości,

Wierzyć błogości,

Wierzyć, ciut wierzyć,

Przykrość z bliska mierzyć,

Miara, lineał nieskończony,

Głupcze! Żeś urażony?

To ci wielka nowina,