ROZMAZANE KRESKI

chciałbym zapomnieć o rzeczach, co ciągle we mnie siedzą.

Bycie uwięzionym we własnych myślach to wojna, której nie możesz nikomu wytłumaczyć

Każdy z nas ma swojego rzeźbiarza łez… To człowiek, który potrafi sprawić, że płaczemy, jednym spojrzeniem nas uszczęśliwić lub wtrącić w rozpacz. To ta osoba, która w nas… która zajmuje w nas tak ważne miejsce, że umie nas złamać jednym słowem, rozpromienić jednym uśmiechem. To osoba, której nie oszukasz… Nie możesz jej oszukać, bo uczucia, które cię z nią wiążą, przerastają wszelkie kłamstwo. Nie da się powiedzieć komuś, kogo się kocha, że się go nienawidzi. Tak po prostu jest… Nie okłamiesz rzeźbiarza łez. To byłoby tak, jakby okłamywać samego siebie

"Nigdy nie lekceważ kogoś, kto jest cichy. On zawsze wie więcej niż mówi i gwarantuję Ci, że dostrzega więcej niż kiedykolwiek mogłoby Ci się wydawać."

"Zachwycaj się chwilami zanim staną się wspomnieniami."

Może i nie jestem wystarczający, ale za to wiele zniosę.

Nie miałem żadnych zainteresowań. Nic mnie nie obchodziło. Zupełnie nie wiedziałem, jak się wywinąć z tego wszystkiego. Inni umieli przynajmniej delektować się życiem. Jakby rozumieli coś, czego ja nie rozumiałem. Może miałem jakiś brak. Niewykluczone. Często czułem, że jestem gorszy. Chciałem się tylko od nich odczepić. Ale nie było dokąd pójść. Samobójstwo? Jezus Maria, jeszcze jedna robota do odwalenia. Miałem ochotę przespać pięć lat, ale mi nie dawali

Jestem więźniem własnej głowy.