#ontrouw

Hoe reageert een autist op een ontrouwe partner?

Saskia (34) heeft een vriendin die gehuwd is met een partner met autisme. Haar vriendin heeft al heel wat doorstaan, schrijft Saskia, en ze is sinds een paar maanden een relatie begonnen ‘met een knapperd’.

Saskia schrijft dat het zo goed klikt dat haar vriendin helemaal is open gebloeid en het leven weer helemaal ziet zitten.  Toch twijfelt ze hem te verlaten. Omdat ze zich schuldig voelt, en…

In tegenstelling tot het contact met P, is telefonisch contact met E altijd geïnitieerd vanuit hem en op vaste dagen. Ik vind dit eigenlijk best lastig, maar leg me er bij neer. Het onvoorspelbare heeft ook wel wat. Op maan- en donderdagen hoor ik van hem. Maandag is wat mij betreft mijn enige vrijdag waarop ik afspraken kan plannen. Om werkschema’s om te gooien vind ik wel erg ver gaan, maar hij weet wel mijn schema om op af te stemmen.

Als E ‘s avonds leest dat ik die bewuste donderdag [zie 1st impressions] toch vroeg het pand verliet, begrijpt hij niet dat ik hem niet kon zien.

We zijn aan ‘t mailen, terwijl hij zich in dezelfde kamer bevindt als zijn vrouw. Dit windt hem duidelijk op en ik maak hier handig gebruik van. Ik stuur hem een sexy foto en verbindt het aan een opdracht die hij terplekke uitvoert. E is overstag. Vanaf dat moment is zijn begeerte nog heftiger. En lonkt eindelijk de 1e koffie date op maandag.

Het is begin februari en ik ben alvast begonnen met een vroege voorjaarsschoonmaak. Mijn huis is nog nooit zo opgeruimd en schoon geweest; het beddengoed wordt elke ochtend gelucht en wekelijks verschoond.

Ik zelf geef een fortuin uit aan sexy lingerie, nieuw arsenaal speeltjes, body crème van mijn parfum, knip en kleur beurten en zorg dat ik zelf door een ringetje te halen ben. Het enige dat ik niet doe is op dieet gaan, maar dit vind ik eindelijk gezond van mezelf. Dat moet ik vooral voor mezelf doen, en dat hoeft nog even niet ;-).

E doet mij een voorstel. Hij wil mij graag blinddoeken bij onze eerste ontmoeting, zonder dat ik hem vooraf zie. Dus niks geen koffie vooraf. Hij heeft zoiets zelf ooit ervaren en vindt dat je dit maar één keer zo kunt beleven. Er komt niets in de buurt. Hoe langer ik hierover na denk, hoe ultiemer ik dit vind. Door het contact wat we inmiddels in een kleine maand per mail en telefoon hebben opgebouwd, voelt dit goed. Uiteraard stel ik vooraf een aantal cruciale vragen en basis regels vast. Als deze allemaal bevredigend beantwoord worden, ben ik verkocht en wil ik niets meer anders. Ik hoef hem niet meer eerst te zien. Het vertrouwen dat ik hierdoor geef aan E, resulteert bij hem in een diepere verbintenis. En uitspraken zoals “Waarom ben ik je 8 jaar geleden niet tegengekomen”. Die ik dan pareer met “Toen was ik nog gelukkig getrouwd”. Of als ik refereer aan de film 9,5 weeks wil E wel 9,5 weken de seksuele wereld met mij verkennen, terwijl ik de filmduur in gedachten heb. Ik voel me gevleid, maar we moeten elkaar nog steeds ontmoeten, dus ik probeer mijn fantasie vooral voeten te geven en geen vleugels. Maar de maandag staat!

In de ochtend, want ’s middags zie ik P.

Maandag, waandag. Ik log in rond 8 uur op mijn laptop en lees E’s bericht. Hij twijfelt.

Hij belt om 9 uur, onze afspraaktijd. Zijn stem switcht van verlangen naar twijfel naar wanhoop naar verlangen. “Ik wil nu naar je toekomen, maar ik twijfel”. Ik neem het besluit. Voor mij geldt nog altijd:  bij twijfel niet doen en zeg hem dat ook. Ik wil E, maar wel frank en vrij van geest.

“Heb je er op gerekend?” Ja natuurlijk! Met een excuus van E en een knoop in mijn maag hang ik op. Weg fantasie! Ik voel me klote.

Als ik om 1 uur mijn zangles verlaat, heb ik 3 ingesproken berichtjes op mijn voice mail van E. En prompt belt hij weer. Een half uur lang verontschuldigt hij zich en er volgt een heel persoonlijk gesprek. E wil meer met mij dan alleen seksen. Hij wil me ook gewoon leren kennen, met me uit, de hele rataplan. Het voelt voor hem dat als hij iets met mij begint, zijn huwelijk voorbij is.

Ik kan hier niets zinnigs op zeggen. Snap niet waarom hij het niet los kan zien van elkaar. Waarom dan die verlangens? Ik voel er niks voor om zijn proces in te stappen. Die moet hij echt alleen doorlopen. Waarom slecht hij die barrière niet met een escort?

Als ik verward van het emotionele gesprek thuis kom en mijn laptop opstart, lees ik een email van E. Hij is al bij mij in het appartementen blok geweest. Op het moment net na enen, toen we elkaar spraken, stond hij op de galerij en keek hij in mijn slaapkamer. Damn, waarom niks gezegd? Dan was ik naar huis gevlogen! Nu lees ik “Waar was je nou?”.

E heeft er een handje van om issues bij mij neer te leggen, dat ik hem dus eigenlijk niet wil zien. Dat ik niet genoeg moeite voor hem doe. Het aantrekken en afstoot gedrag zit er duidelijk bij hem in. Of liever op deze manier vergoelijkt hij zijn eigen getwist.

Het is duidelijk, E had het ook gezegd: het moet spontaan gebeuren, niet vooraf gesproken want dan kan hij de druk niet aan.

Wordt er nog wel rekening met mij gehouden?