#fouteman

Het is nu een maand geleden dat ik alle datingapps van m´n telefoon af heb gegooid. Mooi moment om de balans op te maken. Hoe vind ik het zonder apps? ’s Morgens niet meer nieuwsgierig je telefoon van het nachtkastje grijpen om te kijken of hij een berichtje heeft gestuurd. Geen euforisch gevoel meer bij het krijgen van een match. Geen oeverloos geswipe (nope, nope, nope, LIKE!) tijdens het wachten op de trein. Geen kans op een nieuwe liefde. Of nou, ja.. HO. Zeker wel kans, maar misschien wat minder kansen. Maar de kans dat je meteen een heel leuke tegenkomt is veel groter, denk ik! Wanneer je iemand in het echt ontmoet zie je hoe diegene praat, loopt, doet en eruit ziet. Bevalt dat, dan weet je meteen of je diegene nog een keer wil zien. Scheelt je weken chatten, zenuwen en een mogelijk urenlange slechte date.

Ik moet zeggen, het leven zonder datingapps is wel wat saai. Soms zit ik een beetje op m’n telefoon te kijken zonder dat ik weet wat ik nu zoek. Toch een beetje afkicken, misschien… Ik spreek met mezelf af dat ik ook echt m’n best ga doen om mannen te ontmoeten. Ervoor open te staan. Flirten. Nummer geven. Zelf initiatief nemen. Van die bank af, dus! En als ik zo terugkijk heb ik dat best aardig gedaan. Ik heb deze maand toch zeker vier leuke mannen ontmoet. Dat is een record vergeleken met de successen op de datingapps. OK, twee van die mannen kende ik eigenlijk al. Maar doordat ik er bewust voor open stond, zag ik deze mannen staan (of zij mij?). Maar waar ik niet helemaal rekening mee had gehouden, is dat er in het echt ook mannen rondlopen waar je voor moet oppassen…

Zo ontmoette ik een man op een festival. Mijn vriendin en ik raakten aan de praat met zijn vriendengroep en met z’n allen trokken we de hele avond op. Deze meneer en ik vonden elkaar wel leuk dus wisselden we na wat zoenen telefoonnummers uit. Afspreken bleek moeilijk. Toen we eindelijk een datum hadden staan, zegde hij op de dag zelf af. OK. Hij zou met een nieuw voorstel komen. Dat duurde twee weken. Ik had deze man allang afgeschreven. Maar nee, daar kwam hij toch met een nieuwe datum. Op de dag zelf stelde ik voor om ’s middags een biertje te drinken. ‘Lijkt me leuk, schreef hij, maar ik ga zo naar m’n ouders’. Meneer was het vergeten. Hopeloos? Ja. Toen het uiteindelijk toch tot een date kwam, bekende hij. Meneer had nog een vriendin. Hij wilde het toch echt gaan uitmaken nu. Dat mocht hij zonder mij doen. DOEI.

Het is tijd voor een reality check. In mijn contact met E, merk ik dat ik me emotioneel gezien afhankelijk van hem maak. Ik heb daar én geen tijd én geen zin in. Hoe ben ik hier in hemelsnaam beland? Simpel: als je 2 maanden heen en weer mailt en belt, zonder elkaar ooit te zien creëer je vanzelf je eigen verwachting, en laat je je meezuigen in je eigen fantasie. Ook al ben je dit niet van plan. Voor mij staat nog steeds voorop dat ik niets vast wil, ook niet qua emotioneel attachment, maar hoe ik het nou wend of keer: ik laat me raken door E. Koppel daar aan vast het vertrouwen dat ik hem heb gegeven door een blinddate af te spreken, hem mijn huissleutel te geven en zijn voortdurende aantrek – en afstoot gedrag. Resultaat: Jeux sans frontierès.

Vogeltjes vliegen steeds op van het vinkentouw, en landen dan als dronken vlinders bungyjumpend van datzelfde touw. Zo ongeveer voel ik me. Niet eens onaangenaam.

Naast de contacten met P en E, liep ook een andere lead. Eén die ik bij voorkeur al wilde afschrijven, omdat deze meneer ongebonden was en buiten de 50 km radius woonde. En dat viel niet onder de gestelde criteria (zie Bayesiaanse Statistiek). Desondanks knoopten we een zeer leuke mailwisseling aan, meneer is kunstenaar en daar heb ik een zwak voor, en spraken we af de zondag voor mijn twee dates met E & P. Hoe leuk ons mailcontact ook was en is gebleven, er was geen fysieke klik tussen ons. Voor de verandering was ik een keer te klein.

Maar goed mijn uitgangspunt: neem een gebonden man, dat kost geen energie raakt kant nog wal. Zo ver ben ik inmiddels. Nu zocht ik natuurlijk een gebonden man met open relatie, en ofschoon de heren dat schrijven: in de praktijk blijkt het een ander verhaal. Dat veroorzaakt ook de nodige energieverspilling.

En ook al verlies ik energie aan alle kanten: ik denk nog steeds te kunnen opladen door E en wacht.

Grrrrr.

In tegenstelling tot het contact met P, is telefonisch contact met E altijd geïnitieerd vanuit hem en op vaste dagen. Ik vind dit eigenlijk best lastig, maar leg me er bij neer. Het onvoorspelbare heeft ook wel wat. Op maan- en donderdagen hoor ik van hem. Maandag is wat mij betreft mijn enige vrijdag waarop ik afspraken kan plannen. Om werkschema’s om te gooien vind ik wel erg ver gaan, maar hij weet wel mijn schema om op af te stemmen.

Als E ‘s avonds leest dat ik die bewuste donderdag [zie 1st impressions] toch vroeg het pand verliet, begrijpt hij niet dat ik hem niet kon zien.

We zijn aan ‘t mailen, terwijl hij zich in dezelfde kamer bevindt als zijn vrouw. Dit windt hem duidelijk op en ik maak hier handig gebruik van. Ik stuur hem een sexy foto en verbindt het aan een opdracht die hij terplekke uitvoert. E is overstag. Vanaf dat moment is zijn begeerte nog heftiger. En lonkt eindelijk de 1e koffie date op maandag.

Het is begin februari en ik ben alvast begonnen met een vroege voorjaarsschoonmaak. Mijn huis is nog nooit zo opgeruimd en schoon geweest; het beddengoed wordt elke ochtend gelucht en wekelijks verschoond.

Ik zelf geef een fortuin uit aan sexy lingerie, nieuw arsenaal speeltjes, body crème van mijn parfum, knip en kleur beurten en zorg dat ik zelf door een ringetje te halen ben. Het enige dat ik niet doe is op dieet gaan, maar dit vind ik eindelijk gezond van mezelf. Dat moet ik vooral voor mezelf doen, en dat hoeft nog even niet ;-).

E doet mij een voorstel. Hij wil mij graag blinddoeken bij onze eerste ontmoeting, zonder dat ik hem vooraf zie. Dus niks geen koffie vooraf. Hij heeft zoiets zelf ooit ervaren en vindt dat je dit maar één keer zo kunt beleven. Er komt niets in de buurt. Hoe langer ik hierover na denk, hoe ultiemer ik dit vind. Door het contact wat we inmiddels in een kleine maand per mail en telefoon hebben opgebouwd, voelt dit goed. Uiteraard stel ik vooraf een aantal cruciale vragen en basis regels vast. Als deze allemaal bevredigend beantwoord worden, ben ik verkocht en wil ik niets meer anders. Ik hoef hem niet meer eerst te zien. Het vertrouwen dat ik hierdoor geef aan E, resulteert bij hem in een diepere verbintenis. En uitspraken zoals “Waarom ben ik je 8 jaar geleden niet tegengekomen”. Die ik dan pareer met “Toen was ik nog gelukkig getrouwd”. Of als ik refereer aan de film 9,5 weeks wil E wel 9,5 weken de seksuele wereld met mij verkennen, terwijl ik de filmduur in gedachten heb. Ik voel me gevleid, maar we moeten elkaar nog steeds ontmoeten, dus ik probeer mijn fantasie vooral voeten te geven en geen vleugels. Maar de maandag staat!

In de ochtend, want ’s middags zie ik P.

Maandag, waandag. Ik log in rond 8 uur op mijn laptop en lees E’s bericht. Hij twijfelt.

Hij belt om 9 uur, onze afspraaktijd. Zijn stem switcht van verlangen naar twijfel naar wanhoop naar verlangen. “Ik wil nu naar je toekomen, maar ik twijfel”. Ik neem het besluit. Voor mij geldt nog altijd:  bij twijfel niet doen en zeg hem dat ook. Ik wil E, maar wel frank en vrij van geest.

“Heb je er op gerekend?” Ja natuurlijk! Met een excuus van E en een knoop in mijn maag hang ik op. Weg fantasie! Ik voel me klote.

Als ik om 1 uur mijn zangles verlaat, heb ik 3 ingesproken berichtjes op mijn voice mail van E. En prompt belt hij weer. Een half uur lang verontschuldigt hij zich en er volgt een heel persoonlijk gesprek. E wil meer met mij dan alleen seksen. Hij wil me ook gewoon leren kennen, met me uit, de hele rataplan. Het voelt voor hem dat als hij iets met mij begint, zijn huwelijk voorbij is.

Ik kan hier niets zinnigs op zeggen. Snap niet waarom hij het niet los kan zien van elkaar. Waarom dan die verlangens? Ik voel er niks voor om zijn proces in te stappen. Die moet hij echt alleen doorlopen. Waarom slecht hij die barrière niet met een escort?

Als ik verward van het emotionele gesprek thuis kom en mijn laptop opstart, lees ik een email van E. Hij is al bij mij in het appartementen blok geweest. Op het moment net na enen, toen we elkaar spraken, stond hij op de galerij en keek hij in mijn slaapkamer. Damn, waarom niks gezegd? Dan was ik naar huis gevlogen! Nu lees ik “Waar was je nou?”.

E heeft er een handje van om issues bij mij neer te leggen, dat ik hem dus eigenlijk niet wil zien. Dat ik niet genoeg moeite voor hem doe. Het aantrekken en afstoot gedrag zit er duidelijk bij hem in. Of liever op deze manier vergoelijkt hij zijn eigen getwist.

Het is duidelijk, E had het ook gezegd: het moet spontaan gebeuren, niet vooraf gesproken want dan kan hij de druk niet aan.

Wordt er nog wel rekening met mij gehouden?

Nu lopen de contacten tussen mij en P en mij en E gelijk op. Het contrast tussen hen kan echter niet groter zijn. Met P sms ik vooral en kunnen Hentai liefhebbers nog wat van ons leren. Als ik P ook maar hint om expliciete foto’s word ik op mijn wenken bediend. In return wil hij wel een beavershot. “Leuk om te koppelen aan jouw telefoonnummer”, vindt P. Wanneer ik met mijn smartphone een lucky shot neem en het resultaat beoordeel, val ik hard ter aarde.

Hoe gek maak ik mezelf? Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt dit te delen. En dat heeft niets te maken met de kwaliteit van het product, noch de opname. Ik bevind me op een hellend vlak constateer ik en weet niet of ik blij ben met mezelf.

Ik zit op mijn werk als ik een sms krijg van P. “Heb je zin om vanmiddag elkaar ff te zien voor een kop koffie?" Ik spreek 3 uur met hem af. Kan ik vroeg weg van ’t werk.

Het is ook donderdag, een dag dat E alle ruimte heeft voor golf of lunchafspraken en ook de dag dat hij belt en dat we mailen.

Even voor drieën word ik onverwacht gebeld door E. Hij loopt over straat en is in de buurt van mijn werk. “Kom even naar buiten voor een zoen, dan zien we elkaar”

Maar ik zit klem, heb net afgesproken met P. E weet nog niet van P, andersom wel omdat ik ’s nachts vanaf mijn smartphone een mailtje bedoeld voor E naar P stuurde. P kon daar wel om lachen. Wat wil je: hij houdt ook al jarenlang meerdere ballen omhoog.

Ik zeg E dat ik niet weg kan van ’t werk en dat ik hem graag maandag, de dag dat ik en hij alle tijd hebben hem wil zien. Het contact tussen ons is nog niet zodanig dat ik hem voortrek boven P. Het is meer een kwestie van first come first served.

P en ik zitten samen achteraf in het grand café. Het is nog steeds een foute vent, maar wie ben ik om te oordelen? We drinken een cola. P friemelt met zijn handen in mijn decolleté, een reactie uitlokkend die achterwege blijft.

P komt ter zake en noemt een aantal data voor onze seks date. Waar die plaats moet vinden, hoe laat enz. En als hij eerder moet vertrekken omdat het mij niet uitkomt en zijn shift begint later, dan gaat hij wel even naar zijn caravan. Damn, waar laat ik me mee in? How romantic, not! Mismatch.

Toch hoor ik mezelf een afspraak maken bij me thuis. Laten we het maar op experimenteerlust houden.

Als we samen weglopen vinden onze tongen elkaar en schurken we flink tegen elkaar aan. “Ja, er gebeurt wat beneden”, zegt P. Ik loop richting de bus en P biedt aan om me thuis af te zetten. “Kijk, dat is mijn auto” zegt hij trots met de bravoure van een 5 jarig jochie dat net een Tonka auto heeft gekregen.

Nu ik mijn 3 dagen gratis lidmaatschap van een bekende relatie site op zak heb, surf ik langs mijn matches op zoek naar die spannende gebonden meneer.Een aantal hartjes verstuur ik en ontvangen hartjes stuur ik rigoureus richting de prullenbak. Overduidelijk dat ik match ben voor heren, die ik geen seconde tijd gun. Wat zegt dat eigenlijk over mij?

De volgende ochtend beoordeel ik mijn vangst en 2 heren met leuk profiel hebben gereageerd.  Een van hen P, stuurt gelijk een aantal aantrekkelijke foto’s, waaronder één met ontbloot bovenlijf, zwoel kijkend vanaf een sun bed. Zonder twijfel een foto gemaakt door zijn lief, but who cares? P komt gelijk ter zake en mailt dat hij wel zin heeft in mij. Ik mail hem mijn voor dit doeleind aangeschafte prepaid nummer en stel voor per telefoon kennis te maken.  Als voorproefje stuurt hij mij een seksueel getint mailtje. Poeh! Ik ben getroffen door en zijn directheid, maar nog meer zijn platvloersheid. Opwindend is het nog niet, wel geinig. Nu lach ik er nog om.  Ik besluit hier subiet op te reageren en geef mijn beste platvloerse reactie weer en de toon is gezet. Het heeft wel wat: digitale platte geilheid. Spiegelen werkt dus ook virtueel. Ik mail hem een verhaaltje om zijn fantasie te testen en daag hem uit tot het starten van een dialoog. P pakt dit snel op en reageert met dezelfde grofheid. Hij is doch absoluut creatief van geest. Ik raak geprikkeld en stuur hem een sms. We spreken een moment af om te bellen. Wanneer P me belt, een paar dagen na ons 1e contact, zijn we al heel wat hete mailtjes en sms’jes verder. Niks geen achtergrond informatie wie hij is, wie ik ben: het doet allemaal niet ter zake. Onze uitwisseling is van een niveau welk de Candy nog niet eens zou halen. Op de meest vreemde momenten ontvang ik sms’jes en onderdruk dan een besmuikte lach. Als ik mijn vriendin een sms laat lezen, is ze geschokt door de taal en verrast door mij.  Eerlijk gezegd word ik niet opgewonden door de mailtjes, maar zie het vooral als een heel leuk spel. Ik vind ook dat ik iemand moet ontmoeten voor de klik. En die klik wordt niet alleen fysiek bepaald, maar ook door emotie en sociale intelligentie.  P’s stem is aangenaam, ofschoon hij – hoe kan het ook anders – een vrij plat accent heeft. We spreken af in een grand café in de binnenstad. Nog geen 2 weken na ons eerste contact treffen we elkaar.  P zit aan de leestafel als ik binnenkom. Ik loop direct op hem af, geef hem mijn hand en een zoen. P staat op. Hij is een bijna twee meter lange slanke man, casual sportief gekleed met zwart nappa leren jack. Sluik donkerblond haar verbergt een ondeugende en enigszins stiekeme oogopslag. Ik ken het soort mannen wel. Ik besluit het te negeren. P is verrekte eerlijk, voor zover dat gaat. Getrouwd, geen open huwelijk ook al schrijft hij van wel. Heeft naast zijn vrouw 3 vaste vriendinnen en scharrelt er nog bij. Bezoekt party’s en swingt. P’s energie niveau is hoog, zeg maar. Aangezien hij in ploegendiensten werkt, is hij heel flexibel qua planning.  Eigenlijk is deze meneer totaal geen match voor mij, zou hij relatie materiaal zijn.  Ben ik door mijn zelfgekozen periode van geheelonthouding zo desperaat dat ik hiervoor te porren ben? Nee, ik wil alleen maar seksen en ben gefascineerd door zijn levensinstelling. Voel me op geen enkele manier bedreigd. Sterker nog, ik voel me als gesprekspartner en objet du desir getriggered. Ik vind deze licht ‘seedy’ kant wel aantrekkelijk. Waar lokt het mij naar toe?  Bij het afscheid buiten voer ik mijn eerste test uit. Ik trek hem naar me toe om te zoenen. Een slechte zoener ligt er gelijk uit. P zoent heerlijk en mijn lichaam reageert onmiddellijk. Met natte lippen maak ik me los uit zijn omhelzing, zeg dat we bellen en draai me om. De hete sms die ik nog geen 5 minuten later naar hem stuur, heb ik per abuis naar een onbekend nummer gestuurd.