To uczucie bezsilności. Kiedy już się poddałaś, ale nadal nie potrafisz go sobie odpuścić. Jest dla Ciebie miły, po czym za chwilę ma Cię gdzieś. Kochasz go, ale jednocześnie nienawidzisz. Nie wyobrażasz sobie życia bez niego, ale z nim też nie. Przy nim jesteś szczęśliwa, ale przez niego płaczesz. Pisze do Ciebie, ale po kilku wiadomościach Ci nie odpisuje. Umawia się z Tobą na spotkanie, które prawie zawsze odwołuje. Chcesz go widzieć codziennie, ale myślisz też, że nie chcesz zobaczyć go już nigdy więcej. Jest dla Ciebie wszystkim i jednocześnie niczym. Najgorsze uczucie jakie istnieje.

Nie krzycz tak tą obojętnością

Jeśli komuś zależy na znajomości z Tobą, to ją pielęgnuje. Znajduje dla Ciebie czas i Cię wspiera. Jeśli zaś olewa Cię i tłumaczy to brakiem czasu, pracą czy jakąkolwiek inną gównianą wymówką, to po prostu jesteś dla niego tylko jedną z opcji. Nie szukaj miłości i przyjaźni tam, gdzie jej nie ma. Nie dorabiaj teorii tam, gdzie nie istnieją. Nie usprawiedliwiaj innych, jeśli na takie wytłumaczenia nie zasługują. Czas otworzyć oczy i odciąć się od bezsensownych znajomości. Uwolnić od nieszczerych i pustych relacji. Od ludzi, którzy dużo mówią, a mało robią. Tyle ode mnie.

Chciałabym potrafić ignorować Ciebie, tak samo jak Ty ignorujesz mnie.

Wolę proste spierdalaj, niż głupie gadanie kłamstw a potem olewanie...