#menigte

De Kans

Pindarus

View On WordPress

‘Menigte’

Je bent ofwel bot, banaal of arrogant. Nee, niet omdat je werkelijk arrogant bent. (gezien de letterlijke betekenis van het woord) Maar gezien het feit dat je iets zegt wat, let wel, in 'lijkt' te druisen tegen het geloof van een ander. Is iedereen dan echt zo bang om te zeggen wat hij of zij denkt? Bang voor veroordeling? Angst voor het 'alleen' zijn? Doet iedereen dan werkelijk alles om een zo goed mogelijk beeld te creëren bij een ander anders dan voor zichzelf? Ik hoorde laatst een interview op de radio met één of andere wetenschapper die onderzoek had gedaan naar de werking van de hersenen op het gebied van 'meedoen met de rest'. Kort gezegd dan. Uit onderzoek blijkt, dat mensen los van hun eigen keuzes, letterlijk bepaalde dingen gaan geloven, doordat, 'iedereen' het doet. Dit bepaald dus dingen als mainstream, 'Met alle winden mee waaien' etc. Natuurlijk, is er nog altijd 'de keus'. Dit zijn dan ook de innovators. De legendes. De genieën. Zij waren capabel genoeg om onder grote druk van de massa nog altijd in te zien dat de massa niet de maatstaf was voor de waarheid. Ja, denk daar even over na, mocht je de tijd hebben. Om even iets oppervlakkigs aan te halen wat wel gerelateerd is aan dit onderwerp. Een film. 'Unthinkable'. Een middelmatige film waarin Samuel l. Jackson een terrorist moet martelen om zo te achterhalen waar de volgende aanslagen zullen zijn. Door z'n verleden en zijn karakter schuwt hij het 1 en ander niet. In terms of violence. Waar andere, met een volledig andere achtergrond, zijn assistenten en nog wat personages, volledig ageren tegen zijn manier van doen. Omdat, zij in eerste instantie, de nood niet zo hoog achten. Elke wanneer ook zij inzien dat het nodig is om de grens iets te verleggen, is het moment waarop zij na een uitval tegen Samuel, alsnog vragen of hij door wilt gaan. Dit gebeurd meerdere malen en toont dus in een notendop hoe hypocriet mensen zijn. En hoe ze eigenlijk maar dingen zeggen uit angst voor veroordeling. Pas wanneer de menigte, gezamenlijk de grens verleggen, zullen ook zij in staat zijn om 'bot' of 'bruut' of 'arrogant' te zijn. Al is het dan geen arrogantie of iets dergelijks meer. Het is op dat moment, de 'norm'. Ik behoor tot de categorie mensen die zich niet conformeert tot de norm. De norm, is niet normaal. Hij is zwak en is 'geschreven' door de groep mensen die, om weer te refereren naar het eerder genoemde onderzoek, biologisch niet in staat zijn, de werkelijkheid te blijven herkennen wanneer iedereen zegt dat 'iets zo is'. Vandaag ageerde iemand tegen een stelling van mij. Ze vond het duidelijk wanstaltig wat ik had GESCHREVEN. Ik schreef iets. Vervolgen vond ze het een schande dat ik het voorprogramma had mogen doen van 1 van haar idolen. Dit idool, van haar. Is een junk. Heeft meer mensen hun harten verscheurd en teleurgesteld dan dat ik nare stellingen heb geschreven. Om nog maar niet te beginnen over wat ik dan uberhaupt werkelijk zou hebben gedaan. Een schaamte omdat ik diende als haar voorprogramma? Ik moet me schamen omdat ik bot ben t.o.v. iemand die d'r hele leven schijt heeft gehad aan alles en iedereen om haar heen? Ik zal mij onder geen enkele omstandigheid vereenzelvigen met dit beeld. Het is kinderachtig en ondoordacht. Het is zeggen, en dan denken. Het is doen, en dan inzien. Het is dát waarom mensen zo vaak het spijt me moeten zeggen. Spijt, is verstand wat te laat komt. Maar de norm, houd de zaak zo, dat dit moment van besef nooit hoeft te komen. We ondersteunen hypocrisie. Ironie. We herdenken de dood van 6 kinderen met overal minuten stiltes. Waar in andere delen van de wereld honderden kinderen per DAG gaan. Waar geen minuut stilte voor is. En ik word gehaat om het feit dat ik ageer tegen het herdenken van de stilte. En gezwegen word er over het Niet herdenken van die honderden, duizenden, die elke dag sterven zonder ooit ook maar genoemd te worden. Dit, is de norm. Hij is onwetend. Bedacht door de massa. In stand gehouden door de massa. En als dit de massa is. Laat mij dan maar alleen zijn. Ik wil het niet leren.