#meftun

Beklemek… Biz beklemeye meftunuz. Beklemenin acılarından geçiyor ve imtihanında yoğruluyoruz.

Pek kimseye anlatmazdım seni. Bir sevdiğim olduğunu bilirlerdi o kadar. ismin yoktu, fiziksel özelliklerin yoktu, yapmayı sevdiğin aktiviteler yoktu. Uzun uzun betimleyemedim hiç. Kelimeler yetmez gibi gelirdi çünkü. Ne söylesem ne kadar anlatsam da hep eksik kalacaktı. Aklımın kalbimin ruhumun almadığı taşımadığı sevgini kelimeler nasıl alırdı be güzel gözlüm. Ben seni dağların en yükseğinde sevdim, denizin en derininde, gökyüzünün sozsuzluğunda, güneşın ışığında, gecenin karanlığında.. Sen hep sonsuz olandaydın benim için. Hep ulaşılmaz olanda. Seni düşündükçe sana olan sevgimi düşündükçe sanki kalbim patlayacakmış gibi hissederdim. Hiç gösteremedim hiç söyleyemedim. Korktum be kurban olduğum çok korktum. Seni uzaktan bile böyle delicesine severken yanında olursam kendimi tamamen kaybetmekten korktum o yüzden diyemedim sana hep ittim seni. Affet beni .Sevdiysende sevmediysende affet korkaklığım için. Ben kendi hislerimin büyüklüğünden korktum can parem..