Aug 4, 2024
Acıkınca başım ağrıyor yemek yiyince midem bulanıyor, yalnız kaldığımda üzülüyorum yanımda birileri varken onlara uyum sağlayamıyorum, ağlasam canım acıyor ağlamasam kalbim taşlaşıyor, gülsem mutlu hissetmiyorum üzülsem kendime zarar veriyorum, kalsam evim yok gitmek istesem beni kabul edecek yerim, birileriyle konuşmasam olmuyor konuşsam sıkılıyorum.. Artık fark ediyorum hayata ait değilim ben dünyaya ait değilim. Yaşamak denen işi 19 senedir beceremedim. Yıllardır komada iyileşir diye sulanan çiçek gibiydim. Hani olur ya bazen bi gitme isteği gelir insana ama tamamen gitmek.. Dünyadan gitmek.. O istek beni yalnız bırakmıyor bir süredir.
