#lucretius

أيها الفاني، ما الذي يشغل بالك إلى هذا الحد

حياتك موتٌ مُطلق، رغم أنك حيّ، ورغم أنك ترى، إلا أن نصف وقتك تُضيّعه في النوم، والنصف الآخر تُشخر فيه. عيونك مفتوحة على مصراعيها، ترى الأحلام دائماً، في ذعر دائم، تفتقر إلى الفطنة لمعرفة ما المشكلة، مكتئباً، أو ثملاً، أو تائهاً بلا هدف. تيتوس لوكريتيوس كاروس، كيف تسير الأمور

The Varieties of Materialism: Matter as the Play of Form

Milattan önce 300 yılında Epikür haz odaklı felsefesini geliştirirken diyor ki; felsefe insanın sıkıntılarının nedenlerini ve arzularının asıl kaynağını bulmaya ve bunları yorumlamaya yarar. İnsanın mutlu olması için dışardan telkin edilen şeylerin gerçekte pek bi kıymeti yoktur; insan biraz düşününce bunu fark eder. Epikür’e göre pek çok işkolu, gerçek gereksinimlerinin farkına varamayan insanlarda gereksiz bir satın alma arzusunun uyanması için uğraş veriyordu. 200 yıl sonra Epikürcü şair Lucretius isteklerimizi belirleyenin kendi duygularımız değil, sağdan soldan duyduklarımız olmasından üzüntü duyduğunu dile getiriyor. 2100 sene sonra Alain de Button şunları ekliyor: “insan telkinlerden bu kadar etkilenen bi yaratık olmasaydı reklamlar o kadar da gerekli olmayabilirdi.” Her devirde demek ki insan başkalarından etkilenmeye meyyalmiş. 1900 lü yıllarda sinema, televizyon ve reklamlarla, günümüzde ise instagramla birlikte bu yönelim ayyuka çıkmış durumda. Sadece instagram değil, tiktok gibi Pinterest gibi görüntü odaklı sosyal medya platformları insanın bu acziyetini müthiş bi şekilde besliyor ve destekliyor.