nu er een kindje is geborenen de kerststallenroute al een tijdje staatvraag je je af wie wil het horenwil je wel weten hoe het gaathet leven is zo kortik was zo even nog heel blijomdat ik vaker sportmaar alles gaat voorbijmisschien is er een puntwaarop je zeggen kuntdit brengt mij nog het verstik weet het nietik weet het nietmaar morgen is het kerst. . ate vegter, 24 december…

En dan is ze er. Mijn kleindochter. Wat een zegen. Alsof ze er altijd al was en zo onmisbaar. Prachtig kindje.

Alsof ze er altijd al was? Ik geloof dat het ook zo is. Ze was er al. God had haar al bedacht. Al voor de grondlegging van de wereld. Ergens tien tijd nog niet bestond was de gedachte, het idee er al en wist God dat Hij haar ruimte zou geven om te zijn. En nu is ze daar. Zo klein, zo…

Misschien is dit wel het moeilijkste wat hoort bij het ouderschap: anderen vertrouwen met jouw kindje.

Isabelle is het kostbaarste bezit wat ik heb. Het liefst zou ik haar – bij wijze van spreken – in een kistje bewaren en veilig verstoppen. Maar dat kan natuurlijk niet. En eerlijk: natuurlijk wil ik haar ook niet verstoppen, want dan zal ze nooit kunnen ontplooien tot het (hopelijk) prachtig mensje wat ze nog gaat worden. Als moeder zijnde heb ik mijn eigen idee over opvoeden en het omgaan met…