#opvoeden

Felix: *kan niet slapen*

Ik: Wat wil je dan jongen?

Felix: *wijst naar boekenkast*

Ik: *loopt naar de boekenkast*

IK: Wil je die?

Felix: *doet blij hopje*

IK: *laat een voor een boeken zien*

Felix: *Blijft wijzen naar de boekenkast*

IK: Of wil je Jip en Janneke?

Felix: *Doet blij hopje*

Ik: *pakt boek en gaat in lees stoel zitten*

Felix: *wijst naar mij en doet blij hopje*

Pieters’ Pamflet In Nederland is het tekort aan pleegouders en pleeggezinnen al jaren groot, en de druk neemt verder toe. Tegelijk wachten nog altijd bijna 900 kinderen op een veilige en passende plek, juist op het moment dat rust, aandacht en stabiliteit het hardst nodig zijn. Waarom dit nú speelt Jeugdzorg Nederland meldt dat in 2025 opnieuw meer pleeggezinnen zijn gestopt dan gestart en dat…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Vroeger vergaten mensen wel eens hun paraplu. Hun sleutels. Hun leesbril. Sommigen zelfs hun trouwdag. Dat laatste raad ik overigens niemand aan. Er zijn fouten waarvoor bloemen onvoldoende blijken te zijn. Maar tegenwoordig lijken we iets nieuws te hebben uitgevonden. We vergeten… kinderen. Toen ik het eerste bericht las, dacht ik nog: wat een afschuwelijke…

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Het was ergens tussen het wegzetten van de vaatwasser en het zoeken naar mijn leesbril (die op mijn hoofd bleek te staan) dat ik me realiseerde: Oogappels is al zeven jaar bij ons in huis. Zeven jaar. Dat is langer dan sommige huwelijken standhouden, langer dan de gemiddelde puber een jas draagt die hij zelf heeft uitgekozen, en aanzienlijk langer dan mijn goede…

Week van het Opvoeden 2025 Pieters’ Daglicht over Denkdingen De opvoeding. Dat grote houten bordspel zonder handleiding, met meer stukjes dan de doos belooft en soms opvallend veel stukken die op de grond onder de bank verdwijnen. Stel je voor: een nationale week waarin we allemaal collectief op onze knieën kruipen en die verdwenen stukjes opzoeken. Juist ja — van 13 tot en met 19 oktober 2025…

Pieters’ Pamflet Stelt u zich een land voor waarin elk kind, ongeacht afkomst, postcode of portemonnee, niet slechts welkom wordt geheten, maar werkelijk gezien, begrepen en gesteund vanaf het allereerste begin. Waar de luier niet het startsein is van strijd, maar van belofte. Een land dat opstaat en zegt: “Wij staan achter onze gezinnen — niet als toeschouwer, maar als bondgenoot.” Met het…

in een wereld vol schermen, klikken en swipenwaar letters en duimen voortdurend bewegenin boeken, in pixels, in filmpjes vol verhalenwacht een wereld om in te verdwaleneen moeder, een vader, een kind op de bankeen tablet, een boekje – digitaal en oprechtsamen verdwalen in werelden zo grootwaarin draken vliegen en helden renneneen peuter die nog niet leest maar voelt en wijstde magie van stemmen…

Opvoeden is een soort wandeling door jurassic park. Alles is nieuw en eng en onzeker.

Toen ik in 2016 voor het eerst mama werd was ik onwijs onzeker. Bram heeft twee weken op de neonatologie gelegen dus ik had 3 dagen lang thuis voor een uurtje per dag kraamhulp voor echt alleen mijzelf. Want in het ziekenhuis werd al het nodige je al geleerd werd er gezegd. Nou niet dus ! Ja oké …. De luier verschonen, een badje geven en een bedje opmaken zoals het ziekenhuis het doet en wat dus thuis absoluut niet mag. en dat flesje klaar maken ? Dat werd voor je gedaan. Wanneer er wel of geen kruik bij moest werd ook niet uitgelegd en hoe warm je je kleintje moet kleden ? Nee ook dat werd niet uitgelegd. Toen Bram na twee weken mee naar huis mocht stond ik daar dus dan. Met een inimini mensje die mij nodig had en die ik in leven moest zien te houden. 0,0 ervaring had ik… ja ik heb in mijn tiener jaren opgepast… maar dat was maar voor een paar uur en alles werd voorgekauwd. Dit was een mini me en had alleen mij.

Uren lang las ik tijdschriften en boeken, struinde ik het internet af en vroeg ik mijn moeder geregeld om raad. Ik meldde mij aan op Facebook bij een aantal mama groepen en stelde daar geregeld mijn vragen. Ook schreef ik ons in voor een baby klasje en installeerde ik de oei ik groei app op mijn telefoon. Na een paar weken was ik een wandelende Wikipedia. Ik kon mijn mini me zowat uitlezen en ik wist precies wanneer welk sprongetje mij nachten lang wakker zou gaan houden. Samen met alle adviezen van het consultatie bureau en kinderarts kon ik naar een jaar toch wel zeggen dat ik echt alles wist. Ik werd langzaam een stuk zekerder over alles en relaxter.

Toen Ferry in 2022 geboren werd was het dan ook voor mij een enorme omschakeling dat alles wat ik in 2016 had geleerd ineens niet meer goed was. Nee er was naar veel dingen onderzoek gedaan en met de nieuwe richtlijnen was het allemaal vele malen beter en veiliger… dat sommige vernieuwde richtlijnen mij enorm lieten lachen deed er niet toe. Ik moest mij maar aanpassen. Godzijdank heb ik een man die het liever toch meer op de manieren doet zoals ik in 2016 heb geleerd. De twee kraamhulpen gaven geregeld commentaar. Ik trok mij niet teveel aan van al die nieuwe adviezen en deed veel dingen toch op de manier zoals ik dat bij Bram deed. Bram was toen tenslotte net 5 jaar dus ik kon toch enigszins zeggen dat ik het tot dan toe goed had gedaan. Samen met mijn man liep eigenlijk alles best relaxt. Als mijn man even met zijn handen in het inmiddels terugtrekkende haar zat dan wist ik vaak er wel raad mee. En zo kon ik mijn man toch nog wat dingen leren die hij nog niet kende.

Toen ik in de zomer van 2023 ontdekte dat ik weer in verwachting was wist ik het 100% zeker wij zouden dit gaan rocken. Ferry was net 1 en Bram inmiddels 6, dus dit zou appeltje eitje worden. Eind maart 2024 was daar onze Melody. En ach wat kon er nu in die 2 jaar tijd veranderd zijn ? Nou ik kan je vertellen dat een hoop richtlijnen weer veranderd zijn ! Want weer is er onderzoek naar gedaan met natuurlijk alweer een andere betere uitkomst. Deze keer kregen wij een vreselijke kraamhulp die vooral mij erg onzeker probeerde te praten. Richtlijnen waren richtlijnen en ja ook zij had drie kinderen waarbij het allemaal anders ging toen der tijd maar nee nu anno 2024 weten de experts het echt beter dan toen. Wat was ik blij dat ze na 5 dagen vertrok. Eindelijk konden wij het op onze eigen manier doen.

Tegenwoordig is er naast de Facebook groepen ook TikTok. Waar je tegenwoordig de mommy content creator’s kunt vinden…… de Gen z generatie…… handige uitleg filmpjes over het moederschap, mommy life hacks en adviezen. Adviezen waar mijn nek haren geregeld van overeind gaan staan. Vaak delen ze adviezen die ze op aanraden van een zogenaamde expert hebben gekregen. Zonder enige onderbouwing onderzoek of bewijs dat het daadwerkelijk beter is of werkt. Soms geven ze zelfs adviezen die levensgevaarlijk zijn. En volgens onderzoek is dit waar de nieuwe ouder van tegenwoordig dus zijn of haar informatie vandaan haalt.