Güneş batarken anladım; bazı vedalar, beklemediğin bir anda değil… tam kalbini bırakmaya hazır hissettiğinde gelir. Kabullenmekse, güneşin doğmayacağını bile bile pencereyi açık bırakmaktır.

Yazdığım yandığım mı yalnızlığım mı ? Ruhumda kapkara yanıklar var. Ben hala çiçek kokmak derdindeyim.

güç değil, merakınız olduysa gül benim. bende döner çiçekler. özlediğim yakamda soldu çoktan. karaydı kumdu sahra, asılı boynumuzda. iz benim. karda yansın diye mi, külü açsın diye mi, hiç ya da yoktan biri mi. aksini söyler miyim, uzaktaki evler miyim. belki de bir rüyayım, sahte bir ürpertiyim. karıştı saçlarım, eski zamanların sonu. yakalanmış biriymişim aslında. kurduğum hikaye kördüğüm çözülmüyor. çıkılmıyor içinden bir türlü.-

Belki kendi denizimde, hem de kendi oltamla yakalandım kendime hep rastgele