"04:17" "Bir yıl daha."

Ne bir ruh ne de bir insan varmış ortada, kendi içinde bile kimsesiz kalmış. Ruhun,daralması gibi'miş aslında herşey.

"Kendine bile söyleyemedikleriyle kıyarmış insan canına."

"Neyse, neyseler neyseleri getirse de neyse."

"Oturduğun yerde kalbin sıkışınca anlarsın, hiç bir yere sığmayan şeyleri içine nasıl tıka tıka sığdırdığını."

"Yok olduk. Azar azar ama hızlıca, yok olduk."

Ruhumun boğulduğunu hissediyorum, kalbimin kapana sıkıştığını...

- Gidiyorsun yani? - Gidiyorum. - Sorarlarsa ne diyeyim? - Sormazlar.