#hafizenursezer

​Sadece… Görmek istiyor insan, yolun nereye çıktığını. Belirsizlikler içinde ilerlerken vurmak istiyor hedefini insan, on ikiden. Tek atışta en isabetli vuruş ve dönmeyen dünyanın dönmesi… Bizde güneş hep batıdaydı, biz göremedik şafağı. Şimdi güneş doğudan doğuyor, gün de bize ayacak. Biz istatistikleri doğru hesapladık, onların terazisi şaşacak. Hiçbir zaman asıl iddiamızı anlayamadınız.…

Sadece… Görmek istiyor insan, yolun nereye çıktığını. Belirsizlikler içinde ilerlerken vurmak istiyor hedefini insan, on ikiden. Tek atışta en isabetli vuruş ve dönmeyen dünyanın dönmesi… Bizde güneş hep batıdaydı, biz göremedik şafağı. Şimdi güneş doğudan doğuyor, gün de bize ayacak. Biz istatistikleri doğru hesapladık, onların terazisi şaşacak. Hiçbir zaman asıl iddiamızı anlayamadınız.…

  ​Nasıl yazarım mutluyken, nasıl derim “mutluyum” diye? Bir gelenektir, ben hep ağlarım. Gözlerim doluyor yeniden, bu sefer sevinçten. Bir hafta öyle derinden silip atıyor ki tüm kötü günleri…. Allah’ım, bu mutluluk gerçekten benim mi? Aniden alınan karar, detaylarda boğularak  yaptığım yanlışları unutturabilir mi? Şimdi tekil olma zamanıdır. Yalnızlıktan değil, ben yalnız değilim. “Güven”…

Mayısın ikinci cuması, hayatımdaki tüm cumalara bedel olan cuma… Nereye kaçsam çamurlu. Beni çekiyor bu bataklık. En güzel günlerimde bile, aklımda bir köşede. Bu pişmanlık hali birinci senedinde daha da ağır basmakta.

Şehrin merkezine tepeden bakarken ben, ıslak caddede yürürken insanlar… Dün çok fırtınalıydı büyükşehir. Benim içim de özdeşti havayla. Yine aniden bastıran bir hüzün hali, her…

26.01.2014’ün yazısı aslında, uzun ömürlü bir yazı olmuş. Bugün yine aynı yolun yolcusuyum. “Bazı şeyler hiç değişmez…” Itiraf olmasa da, o başlığın yazısıydı. Bozmak istemedim ben de.

zaman diye bir kavram olmamaya başladı, mesafeler de kalmadı. yolculuklardan sıkılmıyorum, yolu dert etmiyorum. birkaç sürücüye sinirleniyorum, radyoyu açıyorum. türkçe bir şarkı dinliyormuşum bugün,…