#gwaith

“Beth yw’r canlyniad penodol mesuradwy” - Tony Robbins

Ro’n i mas ar y beic bore ma.  Gwelais i fan gosodwr briciau ar yr heol, a dechreuais i feddwl.

Beth yw canlyniad gwaith brici?

Wal frics, mae’n siwr!

Ond:

Ai’r wal frics *yw* canyliad y brici? Neu ai hyn a hyn o waliau brics er mwyn ennill hyn a hyn o arian i roi bwyd ar y ford?

Ai wal frics yw’r canlyniad, neu rwystr sydd yn cadw ei deulu’n sâff tra’n gwneud blaen ei dŷ yn bert?

Ai wal frics yw’r canlyniad, neu banel o waith bric cain er mwyn denu mwy o gwsmeriaid fydd yn talu mwy am ei waith?

Gall unrhyw un o’r canlyniadau hyn fod yn wir ar adegau gwahanol, ac ar gyfer pob un canlyniad mae set gwahanol o weithrediadau, o ran yr amser bydd y gwaith yn cymryd, o ran ansawdd y defnyddiau, o ran pwysigrwydd y cynllunio a’r paratoadau.

Ac os taw denu mwy o waith pris uchel yw’r canlyniad, efallai bydd ein brici yn troi lawr gwaith bwyd-ar-y-ford er mwyn cael gwell lif gwaith yn y dyfodol.

Os yw’r brici am fynd heb fwyd heddi er mwyn cael digonedd o fwyd fory, bydd rhaid iddo wybod yn iawn beth yw’r cynllun, beth yw’r freuddwyd, beth yw’r canlyniad, er mwyn iddo fod yn gyfforddus yn ei groen ei hunan, hyd yn oed - neu efallai yn enwedig - pan mae ei gyd-weithwyr yn chwerthin am ei ben, a'i deulu yn gofyn iddo pam mae e'n “gwastraffu ei amser”.

Fel y brici, os ydyn ni am greu rhywbeth, newid rhywbeth, neu gyflawni rhywbeth arbennig, mae'n bosib iawn y bydd y byd yn trio'n gwyro oddi ar ein llwybr.  Os wyt ti'n gwybod dy ganlyniad, neu yn hytrach, yn ei adnabod yn dda, byddi di'n gwybod yn gwmws ble mae dy anel di.  

Mwya caled dwi’n gweithio, mwyaf o lwc sydd i’w weld yn dod fy ffordd i - Thomas Jefferson

Mae lwc yn beth anodd iawn i adnabod.

Mae rhywun sydd yn llwyddo yn rhwym o weld ei lwyddiant fel canlyniad anochel o’i waith caled. Mae rhywun sydd yn ffaelu felly, heb wneud yr un gwaith caled, ac yn ffaelu’n haeddiannol.  Clywn ni’r ddadl yna trwy’r amser yn y wasg.

Mae rhywun sydd heb lwyddo, er ei waith caled, yn rhwym o chwilio am resymau tu hwnt iddo fe ei hunan am ei fethaint, a diffyg lwc yw’r peth hawsaf i weld.

Ac wrth gwrs, anodd iawn yw gweld ai lwc ai gwaith caled, neu gyfuniad o’r ddau, sydd i gyfri.

Yn bersonol, rwy’n meddwl bod rhaid wrth lwc weithiau - digwydd cwrdd â pherson arbennig ar yr adeg tyngedfennol, neu rhyw ddigwyddiad sydd yn arwain at benderfyniad sydd yn newid cwrs llwyddiant.

Ond un peth sydd yn glir i fi: pan ddaw’r lwc, y person sydd wedi bod yn gweithio, yn paratoi, yn tyfu, yn chwilio, sydd yn manteisio arno.

Dim ond yr hyn r’yn ni’n ei reoli gallwn ni newid, a dyw lwc ddim yn un o’r pethau hynny.

Hynny yw mae’n bosib i ni wneud popeth o fewn ein gallu, a’r gwaith hynny’n ofer trwy ddiffyg lwc.

A veces recordaba el fuego de Marigold, tenue y gentil. A veces se echaba en cara haber perdido la inocencia de Auda y los comentarios de Roel y los bailes de Fulgur y las palabras de Scorpius y el valor de Ciro. A veces se echaba en cara haber perdido la libertad de Damien. (A veces lo siento).

En una ocasión escuchó el grito de Baelar. En una ocasión logró asomarse por los barrotes y estirar el brazo y rozar la piel de su compañero antes de volver a perderlo.

—Dime, Baelar —se susurraba, como las oraciones que jamás había querido aprender, echando de menos los abrazos que ya no estaban y el rumor cálido y tranquilo del mar en calma—. Atrévete a decirme que no estamos mejor bajo tierra.

En una ocasión se escuchó gritar a sí misma.