#de kust

April2026

Zeebrugge, Belgium

Salt loving white flowers at the Dutch seacoast. 

Je kijkt me aan. Ik zie de glinstering van de maan weerspiegelen in je ogen. Het licht van de sterren streelt je haar. Je reikt aarzelend naar je glas, maar pakt het niet op. Ik open mijn mond, maar druk mijn lippen weer op elkaar. Niks zeggen. Niks vragen. Want we kennen allebei de antwoorden niet. En als we ze wel kenden, zouden we dan eerlijk zijn? Eerlijk. Ik ben er bang voor. De onwetendheid is beter. We zien wel hoe het loopt, hoe wij lopen. Als ik mocht kiezen, dan zou onze weg oneindig zijn. In jouw hoofd kan ik niet kijken, dus kijk ik naar je. Zoekend naar bevestiging dat jij hetzelfde wilt.  Je trekt me aan, stoot me af. Je bent als golven die telkens mijn kust beuken, precies op het juiste moment. Net als al jouw sporen zijn vervaagd, kondig jij jezelf weer aan. Je kijkt me aan. En god wat hou ik van je ogen.

Oudse zichten van Blankenberge, België

Kust #1