#chrystus

Zanim jeszcze załączę jakiś obraz, nim wspomnę o przeczytanych wersach czy odsłuchanych kompozycjach, może przybliżę moją motywację, podam kilka ujęć z mojej perspektywy.

Zastanawiałem się długo nad formą jak i treścią tego, czym pragnę się dzielić. Nie chcę się tutaj ograniczyć surowymi regułami doboru treści i form przekazu. Bardziej podać źródło, z którego to wypływa i do którego ma to wracać. Źródłem tym jest Jezus Chrystus, jedyny i prawdziwy Obraz.

Wierzę, że to rzeczywiste piękno skryte w sztuce, w kulturze, w człowieku prowadzi do jego Autora. Ta wyjątkowa cząstka, jaką sam Bóg w nas zostawił, jest pomocą do wejścia w relację z Nim, do rozkochania się w Nim, stanięcia w zachwycie i zaniemówienia wobec tego, czego nie możemy objąć naszymi zmysłami, rozumem, czy wyobraźnią.

Pragnę, żeby ten blog był pełen okruchów, które nie zatrzymają na sobie, ale zwrócą nasze pragnienie na Chleb. To drobny zabieg, małe, choć momentami niełatwe zadanie - znaleźć Boga w sztuce, w kulturze. Myślę jednak, że to nie leży w naturze takiej formy wyrazu, ażeby dawać cały Chleb. To właśnie jest sedno tej strony - odnajdywać kruszyny.

Pałam cały nadzieją, że coś z tego wyjdzie. Oddaję ten mały zakątek Internetu, ale i spory kawałek mojego serca dobremu Bogu - Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Niebieskich braci i siostry proszę o pomoc, szczególnie Jana Chrzciciela, który wskazywał na Baranka, a który powiedział: "Trzeba, by On wzrastał, a ja żebym się umniejszał" (J 3,30).

W tej nadziei posyłam uśmiech każdemu szanownemu odbiorcy, do zobaczenia w kolejnych postach!

✒️ Być może to najpiękniejsze słowa, jakie Gubran Khalil Gubran, pisarz, chrześcijanin z Libanu, napisał o Chrystusie ✒️

„Burze” (fragment)

"Ludzkość przyzwyczaiła się widzieć Jezusa z Nazaretu jako biedaka urodzonego w nędzy, upokorzonego i ukrzyżowanego jak przestępca.

A więc opłakujemy Go. Robimy wszystko, by uczcić Jego cierpienie – tak od dziewiętnastu pokoleń.

A tymczasem Jezus był silny. To my nie zrozumieliśmy znaczenia prawdziwej mocy.

On nie żył i nie umarł w strachu, nie narzekał na ból. Był rewolucjonistą, ukrzyżowanym jako buntownik, umarł z odwagą.

Jezus nie był ptakiem o złamanych skrzydłach. Jego życie raczej przypominało burzę.

On nie przyszedł z Niebios, by uczynić ból symbolem życia. Raczej przyszedł, aby uczynić życie symbolem prawdy i wolności. Nie bał się prześladowców i złoczyńców.

Jezus nie zstąpił z wysoka, aby niszczyć domy i jednocześnie budować strojne klasztory z kamieni. Nie przyszedł, by spodobać się mocarzom i uczyć ludzi budowy wysokich kościołów i wielkich świątyń w pobliżu podłych chat i ciemnych, zimnych domów. Raczej przyszedł, aby uczynić ludzkie serce ołtarzem, a umysł zdolnym do pojęcia Jego tajemnic.

Takie było życie Jezusa z Nazaretu. To za te wartości został ukrzyżowany i nawet wtedy nie wycofał się z ich głoszenia."

Jeśli wpadniemy w pułapkę porównywania się ludźmi, szybko zaczynamy myśleć, że nie mamy nic do zaproponowania. I nie dotyczy to tylko okresu gimnazjum i szkoly średniej. Porównywanie się z innymi to jedna z największych plag, której ulegają współczesne kobiety. Porównując siebie z kimś innym, tracimy pewność siebie i zadowolenie, a w głowach mamy coraz większy mętlik.

Za każdym kiedy porównuje się z drugą osoba i tak razem, nie mogę jej dorównać ponieważ porównuje swoje wnętrze zewnętrzną aktywnością.

Porownywanie siebie z innymi prowadzi do rywalizacji, ale w tej walce nikt nie wygrywa. Bóg nie chce, zebysmy ze soba konkurowaly. On pragnie, sie uzupelnialy, a tym wzmacnialy abysmy mocne strony i cie samym sobie oraz innych szyly sie nimi, odkrywaja zarazem jaka nam dal Swiety Pawel wyjasnia ten problem w Pierwszym do Koryntian 12, 18-20:

"Otoz Bog, tak jak zechcial, ustalil miejsce kazdej czesci w ciele. Gdyby jedna czesc byla caloscia, to gdziez byloby cale cialo? Tymczasem cialo jest jedno, mimo ze sklada sie z licznych czesci."

Jesli chcemy uwolnic sie z pulapki porownywania siebie z in nymi, musimy przyjac prawde o tym, kim jestesmy: " Jestesmy Jego dzielem, stworzeni w Chrystusie Jezusie dla dobrych czynow, ktore Bog dla nas przygotowal, abysmy zgodnie z nimi postepowali" (Ef 2, 10). Każdy ma wlasna, unikalną drogę życia, ponieważ Bóg tak chciał.