#affectie

Als de zon zo ver ben je je stralen, warm zijn ze, ik voel m'n vingertoppen bijna bewegen reikend naar je maar dichtbij ben je niet.

Ik bewonder elke simpele seconde die je ademt- als je niet denkt dat iemand naar je kijkt en je in je eigenheid als klein kind onschuldig verblijft golf ik mee op de beweging van jouw handen door je haar- Ik probeer te imiteren hoe je nonchalant onschuldig bent maar ik ben altijd schuldig.

Soms als je spreekt en ieder ander wacht tot je klaar bent en ze weer naar huis mogen gaan opdat de zon weer eens ondergaat, voel ik enkel affectie voor hoe jij bent en dat jij bent en wat jij zegt

en hoe je dat zei en waarom alleen jij dat zo zou zeggen, en hoe mooi je bent- al slaat wat je zegt zes keer nergens op en struikel je over je eigen komma's heen En wat ik dan wil is opstaan en je kussen, omhelzen, spontaan een serenade inzetten

maar tegelijkertijd

wil ik blijven zitten en dat gevoel niet kwijtraken of te min doen ik wil de klokken stilzetten in hoop dat het moment niet verloren gaat ik wil die warmte die jij uitstraalt

met je armbanden spelen

naar je vingers kijken die meetrommelden met je muziek

Affectie en Vriendschap Het belang van affectie en vriendschap en wat het doet bij de medemens Affectie en vriendschap spelen een cruciale rol in het welzijn van mensen. Hier zijn enkele manieren waarop ze een positieve impact hebben: Emotionele steun: Vriendschap en affectie bieden een bron van emotionele steun. Ze helpen mensen om stress en moeilijke tijden beter te doorstaan door een gevoel…

Valentijn is de dag van intens verlangen naar samenkomen en omarmen naar het aanwezig zijn bij elkaar het is de dag van de verklaring voor wat affectie ons betekent als bron van het bruisend leven   het is de dag van de ervaring dat koude dagen warm blijven waar passie zich vlammen laat het is de dag van zeker weten dat elke pad geluk rapen laat waar mensen elkaar ontmoeten   het is de dag van…

Beelddenker en gelukkig regent het vaak in nederland

Regende het maar, zodat zij met elkaar, lopen konden, onder moeders paraplu. (Herman van Veen)  Ooit brak ik met geweld uit de zwaar beveiligde antieke kast. In militaire dienst was het Roze Front net aan zijn eerste jaar bezig. Ik was uitschot en vond dat heel normaal. Je werd er hard van, zeiden we tegen elkaar. De blauwe plekken staken mooi af tegen het legergroen. Eretekens. Mijn eerste roze…