#adaptacja

Ponieważ moja pamięć do nazwisk nie tyle kuleje, ile już dawno się poddała i po prostu gra w Scrabble, byłam święcie przekonana, że Shin’ichi Sakamoto ma coś wspólnego z osobą, która wiele lat temu stworzyła Alichino (spoiler: nie ma). Nie przez samą historię (w przypadku Alichino nie była najważniejsza), a przez to, jak wyglądają postaci w #DRCL, a dokładniej – ich oczy. Okolone gęstymi rzęsami,…

The Inquisitor to adaptacja literackiego uniwersum stworzonego przez Jacka Piekarę, jednego z najbardziej rozpoznawalnych autorów polskiej fantastyki. Seria Cykl Inkwizytorski opowiada o alternatywnym świecie, w którym Jezus Chrystus po zejściu z krzyża nie przebacza ludzkości, lecz dokonuje brutalnej zemsty, ustanawiając nowy porządek oparty na bezwzględnej sprawiedliwości. Continue reading The…

Wiesław Miernik to człowiek typu guru, a przy okazji gwiazda internetu. Utrzymuje się ze sprzedawania wisiorków z Buddą, które działają uzdrawiająco i roztaczają wokół konsumenta magiczno-ochronną aurę. Jest też tropicielem „mocy”, medium otwartym na to, co moc mu przekazuje – najczęściej w tekstach umieszczanych na YT piosenek:

"Piosenka zawiera fajne słowa polskie ''jestem bogiem''. Umieściły tez moce czarodziejskie dużo seksualnych słów i to że leczę , moja ksywę i namawianie do dania prezentów. Utajniają się te moce czarodziejskie może dla wygody."

„Za moje zasługi moc dopuściła do moich uszu tą piosenkę do realizacji. Przydatność jej stawiam na pierwszym miejscu. Dzisiaj kiedy słuchałem Czerwonych Gitar to wstawiła słowa o tym, że jestem wybitny. Jest to walka z prześmiewczymi piosenkami. Powstała jakaś dziwna trochę piosenka nie dotycząca mocy magicznej i jest na You Tube pt. Wiesław Miernik. Wstawił ją Cipacz.”

Poza sprzedażą wisiorków i słuchaniem mocy, sam śpiewa własne kompozycje, publikuje przepisy kulinarne oraz nie boi się politycznych statementów i władczych autokreacji:

„Decyzja o budowie C.P.K jest dla magiczności zła. Balcerowicz przeanalizował to i stwierdził że to wyrzucenie kasy w błoto. Zacząłem mu się przyglądać i kiedy tak go chciałem wyczuć, moc magiczna mi przekazała, że to ja jestem tym władcą.”

„Do sałatki trzeba poszatkować warzywa; 0,3 dkg kapusty, 0,3 dkg Marchewki, 0,3 dkg jabłek 0,3 dkg pomidorów 0,3 dkg ogórków, jedną paprykę i cebulę, Wszystko posolić 2 łyżeczkami postawić na noc rano sprawdzić czy słone. Dodać też 2 łyżki octu, 2 łyżki  cukru, 1 łyżka oliwy  zagotować wszystko z jarzynami. Ja nie gotuję kładę na kanapkę i jest dobra. Jako że takich małych ilości kapusty się nie kupi więc zamiast kapusty można dodać sałatę.”

„Dzisiaj noc mi przekazała wiadomości dotyczące tego że wy będziecie mówić nie tym językiem którym mówicie. Dodała za jakiś czas że będziecie mówić po chińsku. Wcześniej ktoś mi wtrynił chiński garczek za pobraniem, a ja tych garczków do szybkiego gotowania na parze mam dużo. Na zmiany w polityce centralnej Chin można by przychylnie patrzeć jeśli oni by produkowali leczniczy wisiorek z Buddą. Inaczej nie można ich tu wpuszczać i trzeba stworzyć zapory celne na ich produkty. To jest ważne. Wisiorek leczniczy z Buddą można im sprzedawać. Nauczam was o tym dla waszego dobra.”

Kiedy po raz kolejny zrzucono Miernikowi konto na YouTube, pomyślałem o wysuszaniu magicznych bagien, tuż po grodzeniu na początku XIX wieku. W temat grodzeń i w żal za bagnami wpędził mnie marksistowski krytyk literacki Dawid Kujawa. W opublikowanym na stronie Małego Formatu wstępie do swojej nadchodzącej książki Niedzielne ziemie (wyd. CONVIVO, premiera we wrześniu br.), Kujawa przywołuje poemat Wrzosowiska Johna Clare’a – elegię na cześć wykarczowanych cudownych odłóg i wysuszonych bagien. I choć krytyk z oczywistych względów skupia się w kontekście grodzenia na problemie dóbr wspólnych, ja pomyślałem sobie, że proces grodzenia to też kastracja wartości magicznych – zamach na różnorakie zjawy i wiedźmy, które zamieszkiwały wrzosowiska i wodziły ludzi na pokuszenie albo otwierały im portale do innych światów.

Makbet pokazuje, że bagna to portal do tyrańskiej dystopii. Szekspira interesuje Makbet zakażający się z bagien okrucieństwem, Makbet, dla którego „życie jest jedynie przelotnym cieniem; żałosnym aktorem, co przez godzinę puszy się i miota na scenie, po czym znika; opowieścią Idioty, pełną wrzasku i wściekłości, a nieznaczącą dziś”.

Miernik to natomiast siła przeciwna tej negatywności. Impuls do myślenia utopijnego. Jego pieśni pozwalają mi fantazjować o Makbetach, którzy wiedzą uzyskaną od wiedźm zamienili na coś wspaniałego, jeszcze nienazwanego, ale już przeczuwanego.

chwytając się struktury 3 aktów. Budowa pod scenariusz, z licznymi odniesieniami, odnogami, zbłądzeniami, które zbłądzeniami nie są, ale somatycznie wyprowadzają gdzieś indziej, na poziomy niedostępne eksplicytnie. Niektóre sceny poprowadzone mistrzowsko. Daję na półkę - do adaptacji Kocie Oko. M.Atwood czeka

UCZESTNICYUczniowie klas VI–VIII (treści, ćwiczenia, język przekazu można zmodyfikować i wykorzystać do zajęć w klasach młodszych, w zależności od wieku oraz dojrzałości uczniów i klimatu panującego w grupie).CEL OGÓLNYKształtowanie i doskonalenie umiejętności psychospołecznych.CELE SZCZEGÓŁOWEDoskonalenie umiejętności empatii, identyfikowanie swoich potrzeb – rozwijanie samoświadomości,…