Spinrag

Oh, hallo, 

U kent mij niet maar

ik u wel. Hoe,

vraagt u? Wel, uw

dochter heeft mijn 

hart gebroken, 

maar dat heeft ze u

vast niet verteld. Is het

u opgevallen of 

ze misschien nog

stiller was dan

normaal? Is ze

onbereikbaar

ver weg?

Nee?

Dan 

“Ik ging altijd alleen”,

Zei je achteloos

Alsof het

Niks was.

En ik zag je,

Rug

Kaarsrecht

Verdwijnen in de 

Ik gaf je een vergeet-me-nietje

in de vorm van een oorbel.

Helemaal uit New York naar

Nederland 

(Het was een schot in de roos)

Later zat je, met die oorbel

in je oor, bij mij in huis,

en viel alles zomaar

uit elkaar.

Je vroeg me: Alsjeblieft, vergeet

niet hoe fijn we het hadden 

samen, ook al is het nu

klaar-

en ik dacht alleen: 

It’s a low so deep

I’m starting to see

exits. 

The moments of clarity

so brief and eluding

don’t work

anymore.

Where I went kicking

and screaming 

the week 

before-

Now

I am quiet 

as I fall through

Het laatste wat ik

van je vond 

in huis was het

blauwe vilten hartje. 

Het lag een beetje

verstopt, in een hoekje 

bij de TV, daar om

af en toe te 

zien:

Een beetje net zoals

je hand vast te

houden, een kus

te krijgen,

naar je te kijken

en te gloeien. 

Een kleine reminder 

van wat was, en

van wat ik dacht dat

Hoe was de wereld

tien jaar geleden

zoveel

zachter?

Alles zo makkelijk

te verteren

Het leek wel wonder

baarlijk schoon

Ja, het was zo gewoon

kon ik maar

terug in het 

gevoel 

Van 2013 - I follow

rivers, La Vie d’Adele,

project x, je weet wel

Sziget en lowlands 

en festivals en

zacht. Zacht.

Alle cliche's zijn waar. Vandaag werd ik wakker in een bed waar ik net zo goed in kon blijven liggen.

Niks of niemand wacht op mij buiten deze dekens, weet je dat?

Als stenen opgestapeld op mijn ribbenkast draag ik die gedachtes als Sisyphus omhoog-

Het bed uit, de douche in, naar kantoor en terug naar huis,

Is een gebroken vaas

met de bloemen van eergisteren

op de keukentafel:

Meerdere keren eerder al

gevuld en leeggelopen,

Kapotgesmeten en weer

haastig in elkaar gezet. 

Maar een hart

is de liefde niet, 

weet je?

Die krijg je maar één keer,

heel voorzichtig, gewikkeld

in papier. 

En ik had beter moeten weten

met al die losse 

verpakkingen

Dat voelen even

simpel was als

denken

en dat

woorden de

lading prima

dekten -

Totdat geen

letter meer aan

mijn lippen

ontsprong

en mijn lichaam

vertelde

wat mijn hoofd

Ik mis je

Ik mis je in huis

Ik mis je wanneer ik thuiskom

Ik zit boven achter mijn bureau en luister met half oor naar de voordeur

Ook al weet ik dat je niet komt

Het huis mist je

Mist je voeten op het parket

Je lach in de woonkamer

Je gebrom in bed als je wakker wordt

Nu is het stil maar

De ruzie galmt nog na

Als blauwe plekken op anders

You left me speechless and honestly

when does that ever happen? I realised

I’m like the fox in your coop: stealing

the eggs and leaving the chicken

terrified.

As if to say: “We’re both

the bad guy here, I mean,

you should have locked

Stiekem zie

ik je

al languit

liggend.

Je benen -

die heerlijke

benen - uitgestrekt

op de bank.

Je kijkt met

volle concentratie naar

Boer zoekt Vrouw

en ik kijk

eigenlijk

alleen maar

Love, you should leave me.

Pack up silently and

go, but don’t tell a soul.

Let me come home to an empty house

no sound save for the silence

the doubts still on the walls

Please, love, leave me.

Let me wait for your return

Always a lover, but

never loved.

It’s lost irony,

Oh if only I could save you from your thoughts, from your head from the endless conversations I wish we'd never had

You don't need to have a reason take all you need to grow If there was a simple explanation don't you think you would have known?

Oh, I know it isn't easy Life is tough and no one told We're just holding things together and that's all

All the rivers running freely like the love you've always shown And the daughters of your daughters will have their own

It's not a rule you need to follow and I would never hold you down But if I see you running for the mountains don't drown

I wish I ever once was

someone’s First Price:

the discount cookies, the

ones you bought without thinking

twice.

A carton of poorly produced

sweets that stick to your

teeth when you eat them all

at once. 

And the regret you get

instantly after:

at the careless purchase,

the waste of 

The days are like a clock going in circles,  running past the same rites of time I passed before.

Showing off my loneliness like a sign above the door: vacancies for ages, minutes, hours, lifetimes to ignore.

I was there, waiting for someone to want me more-

When I woke up at the docks, the wind howling through the masts and my heart, I thought about drowning as a way to make it stop.