Fuck it all,here is me!

Bazı şeylerin yok olması var olmasından daha iyidir...

Kimseye kızgın yada kırgın değilim artik.Kızgın yada kırgın olmamın onlar için birşey ifade etmediğini gerçekten sevilmediğimi hissetiğimde anladım.

Boşverdim artık herşeyi. Herkesten ve herşeyden gitmek istiyorum.

Eskiden dusunurdum bi insan birinden nekadar nefret edebilirki diye ? Buyudukce anliyorum ki sevginin karsiligini bulamayinca nefretin basliyor.Hayatta birseylere 0 dan kendi cabalanla baslaman o kadar zorki her gecen gun bunu daha iyi anliyorum.Tek basina cabalamanin yetmedigini.Gozlerimi kapatiyorum aciyorum ve hala ait olmadigim biryerde aci cekiyorum.Basit seyleri bile elde edemimis bi insanin nekadar umudu olabilir ki? Biliyorum hani biri gelipte hayatima dokunmucak,nefes alamadığım zamanalarda yanimda olmucak.Hicbirsey ait olmadigim biyerde olmak kadar acitmiyor bu dunyada.Karanlık ruhumun ardinda bir tek ben varim ya arkamdaki beni kaybersem ?

Boş bir aileye sahipsen nekadar güzel biryere gelebilirsinki ?

Bir insanı ailesinden daha fazlası yaralayamaz.

Gözlerinin içine baktıgımda sendeki yok olmuş beni gorebiliyorum. Başkası için atan kalbini ,gülümseyen gözlerini ,ona bakınca sarhoş olan bedenini hissedebiliyorum. Aşk fedakarlıklıktı demi ? Herşeye rağmen karşılıksız....

Başkasını severken bile mutlu olmanı istedim.

Son bulmasını istediğim herşey sonsuz oluyormuş gibi....

Depresyondamıyım yoksa nefesmi alamıyorum bilmiyorum kendimi birgün daha kötü hissediyorum. Yorulmaktan daha ötedeyim. Kendimi nezaman iyi hissetirmek için birseyler yapsam ve nezaman arkamı duvara yasladığımı düşünsem kendimi boşlukta buluyorum.

Ölmekten değil yaşamaktan korkuyorum yeni bir güne uyanmaktan ,hiçbirşeyle mücadele edememekten...

Kendini iyimi hissetmek istiyorsun nefes alll verme.

Gerçek cehennem burası ne tek seferde yaşıyorsun ne de tek seferde ölüyorsun.

Çabasızlıgın kırgınlığımı gölgede bırakıyor.

Hiç babaya sahip olmamak sorumsuz ve aptal bir babaya sahip olmaktan daha iyidir. Daha az acıtır daha az incitir.